Retro-oorlog

                                   meer info

Musjes

Tijdens het afgelopen Grote Vogelweekend bleek dat het aantal van de huismus achteruit blijft gaan (bron)... 

Hoogstwaarschijnlijk komt dit omdat wij niet meegeteld hebben! Aan óns zal die achteruitgang niet liggen. Wij zijn immers ieder jaar verantwoordelijk voor het opgroeien van ver-schil-len-de nestjes huismussen. 

De dakrand van de buurman biedt woon- en nestplekken. Wij bieden in ons tuintje naast gevarieerde voeding ook schuilplaatsen, water en zand.

De werkelijk tientallen mussen jagen en pesten iedere zomer iedere andere vogelsoort, zoals meesjes, weg uit onze tuin. Ieder jaar zijn zij heer en meester over onze verschillende voederplekjes!

De huismus is blijkbaar een honkvast dier dat zich zelden verder dan 500 meter van zijn geboorteplek begeeft... binnen enkele jaren voorspellen we een ferm huisvestingsprobleem!

Dom

3 Festivals

De afgelopen weken en komende week had en heeft Johan het weer druk. Naast gaan werken, had en heeft hij veel vergaderingen en regelzaken van de drie reggae-festivals waarvoor hij mee de programmatie en boekingen doet, gehad: Wadada Festival, Irie Vibes Roots Festival en (opnieuw) Reggae Geel.

Fijn dat dit tegenwoordig ook meestal via online vergaderingen besproken en geregeld kan worden. Anders zou Johan, naast de concerten waar hij regelmatig heen gaat, de toch ook fysieke vergaderingen en zijn late- en weekenddiensten maar heel weinig samen met Ine thuis zijn

Het Wadada Festival gaat al heel vroeg van het festivalseizoen door, namelijk al op 22 en 23 mei '26. Het gaat door op zo'n 5 km van Geel-centrum.

Ondanks dat de volledige line-up nog maar sinds een dikke week bekend is, is het kleine festival al lang, snel na het vrijgeven van tickets, uitverkocht. 

Johan nam en neemt de organisatie van de 'Fik'iri Forest', het nevenpodium, voor zijn rekening... dergelijke nevenpodia vindt Johan steeds de allerleukste podia omdat hij dan goed 'creatief' kan zijn in wat rond en op deze podia terecht komt

info

Afgelopen vrijdag werd de volledige line-up van Irie Vibes Roots Festival bekend gemaakt. Dat start op donderdag 23 juli met Kortemark Congé. Van vrijdag 24 tot en met zaterdag 25 juli vindt het festival zelf plaats in Kortemark.

Voor dit festival helpt Johan mee met de programmatie en boekingen en zal hij tijdens de drie festivaldagen ook meewerken om alle artiestenzaken mee te organiseren.

info

Op 13 februari werden de eerste twaalf namen van Reggae Geel 2026 bekend gemaakt. Dit jaar zijn er drie festivaldagen en start Reggae Geel op donderdag 30 juli. Het eindigt op zondagochtend 2 augustus.

Johan zit niet meer in het bestuur van het festival, maar heeft wel meer taken dan vorig jaar. Hij is betrokken bij de programmatie, boekingen, verantwoordelijk voor nevenpodium Yaga Yaga, en stippelt nog steeds mee het veiligheid- en 'welzijnsbeleid' uit.

info

Planetenparade

Vandaag, op 28 februari 2026, staan in onze regio tegelijk zes planeten aan de hemel. Deze zijn alle zes 'zichtbaar' van zonsondergang (rond 18:17 uur) tot een uurtje later. De zes planeten zijn Mercurius, Venus, Saturnus, Jupiter, Uranus en Neptunus. Dit wordt "planetenparade" of "planetenconstellatie" genoemd.

Wat er in de lucht daadwerkelijk te zien is, is een zachte boog van planeten langs de ecliptica (een zichtlijn-effect, geen perfect rechte lijn in de ruimte) met vier heldere planeten en twee zwakke als verrekijker/telescoop-uitdaging.

Waar kijken?
Laag west / zuidwest: Mercurius, Venus, Saturnus, Neptunus
Zuidwest (hoger aan de hemel): Uranus
Oost: Jupiter, dicht bij de heldere Maan

Met het blote oog zichtbaar: Mercurius, Venus, Saturnus, Jupiter
Verrekijker of telescoop nodig voor Uranus, Neptunus

Bron

Succes!

en hopen dat het niet bewolkt is...

Luisteren

Plasticsoep

Wat is "plasticsoep"? Antwoord info campagne

Strijd tegen de Aziatische hoornaar

Meestal in maart en april, maar me deze hoge temperaturen nu al, zullen de eerste koninginnen van de invasieve exoot Aziatische hoornaar ontwaken en op zoek gaan naar een plek om een eerste nest te bouwen.

Om dit te voorkomen, kunnen bijvoorbeeld selectieve vallen in de tuin geplaatst worden. Die vallen zijn er in alle soorten, prijzen, diervriendelijk en -onvriendelijk... Wij hebben er (nog) geen. We hebben deze beestjes nog nooit in ons tuintje gezien... en hopen ook dat ze er wegblijven! We hebben immers heel wat planten en bloemetjes om net bijen aan te trekken en deze soort vooruit te helpen. Een aangezien die hoornaars bijen op hun menu hebben, zijn ze dus niet welkom in ons tuintje!

Het advies van onze gemeente om al eens regelmatig rond te kijken in de struiken, onder het afdak, in het tuinhuis, vogelvoederkastjes, houtstapels enz. gaan we dus zeker opvolgen!

 

Als je een Aziatische hoornaarsnest (vergelijking in soorten en grootte) ziet, kan je via de website van je gemeente te weten komen wat je moet doen.

Altijd de verkeerde rij...

Deel overgenomen uit dit artikel van WinWin:

"Ken je dat gevoel dat je weeral voor de 'verkeerde kassa' koos? Maar is dat gevoel wel altijd terecht? ...docente sociale psychologie ..., legt uit hoe ons menselijk brein werkt wanneer we in een lange wachtrij staan: "We vergelijken onszelf constant met een ander en beelden ons heel makkelijk in hoe het had kunnen zijn als we voor die andere rij hadden gekozen."

"Ik kies elke keer opnieuw voor de verkeerde rij in de supermarkt, die met de langste wachtrij", ... "Nochtans, ik analyseer goed op voorhand. Ik kies vaak voor de kortste rij of die met de minste producten op de band. Maar dan zie ik de rij naast mij - die veel langer was - plots heel snel vooruitgaan. Sneller dan de rij waar ik voor koos."

... is deze frustratie wel altijd terecht? Kiezen we inderdaad 'elke keer' weer voor die traagste rij aan de kassa? 

...Onderzoek toont aan dat we niet systematisch slechter kiezen. Gemiddeld sta je zelfs even vaak aan de snellere kassa als in de trage rij."

"We hebben de neiging om vaak voor de kortste rij te kiezen, omdat dat logisch lijkt"..."Een rij met minder mensen zal sneller gaan, denken we dan. Maar dat klopt niet altijd. Wat écht telt, is de tijd die iedereen nodig heeft om geholpen te worden. Niet zozeer het aantal mensen in de rij."

In 2017 werd hier al wiskundig onderzoek naar gedaan... een formule waarmee je de lengte van een wachtrij kon berekenen. De conclusie was duidelijk: wiskundig gezien heb je even vaak geluk als pech."

En toch voelt het aan alsof je elke keer opnieuw 'verkeerd koos'... zijn er 3 emoties die dit gevoel versterken: spijt, jezelf vergelijken met anderen en onze neiging om negatieve ervaringen makkelijker te onthouden.

"We voelen als mens al gauw spijt. We noemen dat in de psychologie 'tegenfeitelijk denken': we denken vaak aan 'hoe het had kunnen zijn'. Ons brein maakt razendsnel een alternatief scenario: "Als ik die rij had gekozen, dan was ik nu al buiten."

"Dat denkbeeldige alternatief voelt vaak beter aan dan de realiteit en versterkt het gevoel van spijt" ... "Bovendien maken we onszelf verwijten. 'Ik had beter moeten weten', denken we dan. Maar daar zit geen logica in, want je kon de onvoorspelbaarheden onmogelijk op voorhand weten."

Ten tweede zijn we als mens ook heel erg geneigd om te vergelijken met anderen... "Er bestaat zoiets als sociale vergelijking: ons brein vergelijkt voortdurend. Zodra we anderen zien bewegen terwijl wij stilstaan, ontstaat de frustratie."

Ten derde onthoudt ons brein makkelijker een negatieve ervaring dan een positieve. "We onthouden vooral de verliesmomenten: de keren dat we 'verkeerd' kozen, blijven makkelijker hangen dan de momenten dat we voor de snelle rij kozen..."

Zand

Gisteren was het weer "zondag wandeldag". Ditmaal kozen we geen activiteit van Wandelsport Vlaanderen uit. We gingen wandelen in gebied Duinengordel van het Nationaal Park Hoge Kempen, meer specifiek over en rond de stuifduin Oudsberg, in Oudsbergen. 

We kozen deze locatie uit omdat we moeten 'oefenen' met wandelen op/in zand... inderdaad, dat doen we omdat we binnenkort naar Tunesië afreizen om daar te gaan wandelen... op zand en zandsteen...

Zaterdag 7 maart vliegen we naar Tunesië. De tweede dag start onze wandelreis. De eerste dagen wandelen we en bezichtigen we dorpjes in het Dahargebergte. De laatste dagen van de wandelreis wandelen en verblijven we in het zand van de Sahara. 

Hieronder zie je een filmpje opgenomen tijdens een wandeling door het zandsteen van het Dahargebergte:

"Djebel Dahar" (Dahargebergte) is een lage zandstenen bergketen met maan- en dorre landschappen, afgewisseld met een prachtig plateau en kleine vruchtbare valleien. In dit gebergte bezoeken we verschillende dorpjes, zogenaamde ksar-dorpen, waaronder Matmata.

De omgeving van Djebel Dahar lijkt zeer sterk op een maanlandschap, met kraters en karakteristieke heuvels. De sciencefictionfilmserie Star Wars is gedeeltelijk bij Matmata, maar ook in andere ksar-dorpen opgenomen, waardoor de regio bekendheid kreeg... 

We hebben allebei geen enkele Star Wars-film, noch serie, gezien, dus voor ons gaat het gewoon allemaal nieuw zijn. Hieronder zie je een filmpje van de StarWars-locaties in Tunesië (die we niet allemaal gaan zien, want dat interesseert ons ook niet):

De naam Matmata is ontleend aan de naam van een Berberse stam uit deze buurt. In de typische ksar-dorpen van deze regio zijn verticaal woningen in de grond uitgegraven, die hierdoor relatief koel zijn en waar tegenwoordig nog mensen wonen. Deze grotwoningen worden ook troglodieten-huizen genoemd, naar de oude volkeren die in holen wonen. Wij gaan er in overnachten.

Djebel Dahar ligt aan de rand van de Sahara. Deze woestijn is gelegen in Noord-Afrika en beslaat ongeveer 31% van het continent. De woestijn beslaat grondgebied van volgende landenMarokko, Westelijke Sahara, Mauritanië, Mali, Niger, Algerije, Tunesië, Libië, Tsjaad, Egypte, Soedan en Eritrea. De Sahara beslaat 9.065.000 km² en is, van oost naar west, 4800 km breed.

De Sahara bestaat grotendeels uit rotsachtige gebieden. Slechts zo'n 20% van het oppervlak bestaat uit "ergs". Dit zijn grote zandverstuivingen met zandduinen.

30% van die Sahara-woestijn ligt in Tunesië, waarmee het een van de landen met het grootste deel van de Sahara op zijn grondgebied is.

Onze wandelingen door het woestijnzand starten we in Douz. Dat is een oase. De plaats wordt beschouwd als de toegangspoort in Tunesië tot de Sahara, maar in feite begint de Sahara al eerder.

Meer over onze reis las/lees je hier.

...en blijkbaar wordt, in de loop van deze week, samen met warme temperaturen ook saharastof onze richting uitgestuurd... dan kunnen we ook al wennen aan saharastof op de longen ;-D

van tevoren

de dag van vandaag

Ooohh, wat zouden we hier veel kritiek kunnen geven op hetgeen er allemaal in de wereld van vandaag gebeurd...

...maar we kozen er voor om het gewoon luchtig te houden... en het over vandaag, de wereld-schubdier-dag, te hebben... ook bijzonder ongelofelijk en akelig!

Er zijn blijkbaar acht verschillende soorten schubdieren en die komen voor in de bossen en graslanden van westelijk- en oostelijk Afrika en in Zuid-Azië, van India en Sri Lanka tot Sumatra en Kalimantan. Sommige soorten leven in bomen, anderen op de grond. 

Schubdieren zijn "gespecialiseerd" in het eten van mieren en termieten. Ze hebben een lange, dunne tong, bedekt met kleverig speeksel. Schubdieren hebben geen tanden, en het voedsel wordt vermalen in de stevige maag. Oren zijn klein of ontbreken. De voorpoten zijn omgevormd tot korte, krachtige graafpoten. Een schubdier kan als afschrikking een stinkende vloeistof afscheiden uit klieren bij de anus, vergelijkbaar met stinkdieren. Hun vijanden zijn grote roofdieren en wurgslangen.

Schubdieren lijden onder het verlies van hun natuurlijke habitat en worden op grote schaal gevangen en gedood om het vlees en met name de schubben. Aan de schubben van schubdieren worden in delen van Afrika en Azië geneeskundige krachten toegekend. Ze zijn hierdoor een van de sterkst bedreigde groepen van zoogdieren ter wereld.

Meer dan een gegraven hol door een schubdier hebben we helaas nog niet gezien terwijl ze in volgende landen, waar wij geweest zijn, ook leven: Ethiopië, Ghana, Oeganda en Zambia, Ze leven ook in Tanzania, dus wie weet komen we er dit jaar eens een tegen!

Een schubdier is géén gordeldier. Deze zijn zelfs een hele andere soort. Het leefgebied van gordeldieren verschilt ook helemaal van schubdieren. Gordeldieren komen voor in Midden- en Zuid-Amerika, één soort leeft in Noord-Amerika. Verder hebben schubdieren overlappende keratine-schubben. Gordeldieren hebben een huidpantser van beenplaten, zoals bij de steur, krokodilachtigen en schildpadden.

En alhoewel schubdieren als voorkeur mieren en termieten eten, is het ook een totaal andere diersoort dan de miereneters. Ook zij leven in een heel ander gebied dan de schubdieren, namelijk in Midden- en Zuid-Amerika.

Vrijdag...

Sinds najaar 2009

Donderdag...

De meeste donderdagen, om 18u, gaat Ine, net zoals de meeste maandagen om half 11, naar Infraligne...

In het najaar van 2009 startte Ine in de Infraligne-studio van Maaseik. Toen die sloot ging ze naar de vergelijkbare Bodystyling om vervolgens, nadat deze van eigenaar wisselde, naar de ondertussen geopende Infraligne in Maasmechelen te gaan... waar ze nu alweer bijna zes jaar heengaat.

Ondertussen geraakt Ine niet meer gemotiveerd om de eetadviezen te volgen, waardoor ze er geen effect meer van heeft op haar gewicht... Nu sport ze er 2x 30 minuten per week omdat het, door de eenvoudige oefeningen maar vooral door die infraroodstraling in de cabines, goed doet voor haar reumatische aandoeningen en scoliose. Trouwens ook de reden waarom ze er in 2009 mee startte.

Die infraroodstralen heb je niet bij Bodystyling waardoor dit voor Ine toch minder goed deed voor haar lijf, maar dat merkte ze pas toen ze weer terug naar Infraligne kon gaan.

Het is, ook als 'onderhoudskuur' die Ine al jaren doet, he-le-maal niet goedkoop, maar de begeleiding is wel deskundig en zorgt voor een zo-lichaams-vriendelijk-mogelijke-uitvoering van de toch steeds veranderende eenvoudige oefeningen.

Vóór Ine naar Infraligne ging, moest ze minstens één keer per jaar haar rug laten kraken vanwege ruglast. Sindsdien heeft Ine natuurlijk nog ruglast, maar heeft ze zich niet meer moeten laten kraken...

maar toch denkt ze iedere donderdagochtend "bôhhh, ik heb geen zin om straks te gaan sporten". 

Terwijl ze altijd wel blij is dat ze weer gegaan is... ook vandaag weer...