In New Forest waren we in augustus 2011 al geweest. We bezochten toen een bloeiend heidegebied waar een hele kudde wilde paarden stonden te grazen.
Hoewel 'forest' meestal wordt vertaald met 'bos' is het begrip 'forest' in het Engels veel breder: Het betreft in dit geval namelijk een bosweide met stukken natuurbos. We reden dus door mooie, groene bosrijke gebieden met veel heide, maar die stond nu nog lang niet in bloei.
Onderweg hadden we al verschillende weersfenomenen gehad: zon, regen, buien, zwaar bewolkt, licht bewolkt. Toen we in Lyndhurst stopten was het er heel zonnig en was de ongeveer 14°C erg aangenaam. Waar we parkeerden, lag ook het informatiecentrum van New Forest. We hadden er twee wandelingetjes in het stadje gevonden. Ideaal om er wat rond te wandelen én ook iets te zien in het stadje. Lyndhurst was blijkbaar eens de verblijfsplaats van Alice waar 'Alice in Wonderland', met heel veel fantasie erbij, gebaseerd is. Ze ligt er begraven en ergens buiten het dorp ligt haar landhuis... maar omdat we eigenlijk weinig tot niks weten over Alice in Wonderland hebben we enkel, toevallig, haar graf gezien en zijn we er verder niet mee bezig geweest.
Na onze rustpauze wandelden we het dorp uit naar "Bolton's Bench", onderdeel van het voormalige (sinds 1079) koninklijke jachtgebied. Koningen en koninginnen hebben er door de eeuwen heen in het koninklijk landhuis dat er ergens ligt verbleven. 'Bolton's Bench' is de bank van een boswachter (genaamd Bolton) uit de 18e eeuw die onder een grote boom boven op een heuvel staat. Het was een mooi gebied, waar we even rondwandelden. Er liepen wilde pony's en ezels te grazen. Vooral aan die ezels was te zien dat ze wild waren: ze waren erg behaard, meer dan ezels die we al in weien zagen staan.
Tegen dat we klaar waren met ons wandelingetje was het weer opnieuw helemaal omgeslagen en was het zwaar bewolkt geworden en beginnen regenen.
Vanuit Lyndhurst was het dan nog zo'n drie kwartier rijden tot aan ons appartement in Parkstone.nMeteen nadat we er alles neergezet hadden, gingen we naar de supermarkt die vlak naast ons appartement lag. We moesten niet veel kopen: maar genoeg voor twee keer ontbijt, maar wel véél water. Avondeten zouden we namelijk niet zelf gaan maken, Johan eet voor een lange wandeltocht maar weinig en zondagochtend zou hij ontbijt krijgen tijdens de Jurassic Coast Ultra Challenge... en Ine kon onderweg ontbijten.
's Avonds gingen we nog eten in een pub ietsje van ons appartement. Johan had, al voordat we er waren, gezien dat ze er sticky toffee pudding mét custard hadden! Ine nam dus dessert!
