Groetjes uit...

 naar vrtnws liveblog over de bosbranden

Dauw

De dagelijkse weerspreuk op Frankdeboosere.be is vandaag deze:

"Zonder dauw geen regen, 

heet het in juli allerwegen."

En JAWEL! er was dauw vanmorgen! Wie weet komt er dus nog regen!

Wat is dauw eigenlijk? :
Dauw is een vorm van neerslag die ontstaat als waterdamp in de lucht op vaste voorwerpen condenseert.

Dauw ontstaat als de temperatuur van de lucht daalt tot onder het dauwpunt. Dit is de temperatuur waarbij de waterdampdruk van de luchtlaag vlak boven het aardoppervlak het verzadigingspunt bereikt. Dauw treedt meestal op rond zonsopgang in gebieden met een hoge luchtvochtigheid. De hoeveelheid dauw kan gemeten worden met behulp van een drosometer. 

(bron)

Wereld Luisterdag

Na de Wereldemojidag gisteren, is het vandaag "Wereld Luisterdag" (bron).

"Sinds 2010 wordt er op 18 juli met de 'Wereld Luisterdag' extra aandacht gevraagd voor de akoestische omgeving van de mens die bestaat uit geluiden van de natuur, de dieren en de mens zelf. Het menselijk bewustzijn over de eigen leefomgeving kan op deze dag vergroot worden door er eens aandachtig naar te luisteren..."

Dus: Allemaal goed luisteren vandaag, hè!

En neen, niet "Wereld Hoordag". Die valt op 3 maart...

World Emoji Day

17 juli is sinds 2014 "Wereldemojidag". Dat is de dag waarop het gebruik van emoji's wordt gevierd. De reden dat deze dag is gekozen is vanwege het feit dat de kalender-emoji (📅) in iOS deze dag aangeeft.

We hebben ter ere van deze ge-wel-dige dag ook eens gezocht hoe de top 5 van meest gebruikte emoji's eruit ziet:

1. 😂 Gezicht met tranen van vreugde

2. ❤️ Rood hartje
3. 🤣 Dubbelgevouwen van het lachen
4. 👍 Duim omhoog
5. 🙏 Biddende handen

Als je eens een andere symbooltje wil gebruiken, kan je HIER de volledige lijst van emoji's terugvinden. Er staan er 1.918 op... Succes.

Nala

Wist je dat we een hond 'hebben'? 

Dit is Nala. 

Nala is ongeveer een jaar oud en is een dobermann. 

Ze waakt goed over (een gedeelte van) onze tuin en wil steeds met ons praten en spelen. We hoeven haar niet uit te laten en ook niet voor haar eten en water te zorgen.

Ze is de hond van de buren maar we zijn goede vriendjes geworden!

Hey, hallo, wakker worden!

Morgen zal het één jaar geleden zijn dat er op Reykjanes, het IJslandse schiereiland, een uitbarsting startte. Die duurde (maar) tot 6 augustus '25. Wanneer start de volgende?!

Na gisteravond mee te denken en de conceptreis naar IJsland van een collega van Johan te bespreken, kriebelt het bij Ine weer énorm om te gaan! Maar de volgende trip naar IJsland zal pas voor over twee jaar zijn...

We posten eens een gedichtje:

Over gisteren

Gisteren was Johan nog maar eens te horen op het Antwerpse 'Radio Centraal'. Hij was uitgenodigd door de makers van Back 2 Bass voor een special over Irie Vibes Roots Festival, dat volgende week donderdag start.

Ine hield ondertussen onze traditie van "zondag wandeldag" in ere. Zij maakte een wandeling in het schaduwrijke Mechelse Bos, bij het voormalige station van Eisden... Of Johan niet degene is die moet wandelen om te trainen voor de beklimming van de Kilimanjaro? Die zal de komende weken op Irie Vibes én op Reggae Geel genoeg kilometers stappen om getraind te blijven ;-)

September-oktoberreis '27

Inderdaad, je leest het goed: dit bericht gaat over 2027!

In september-oktober '27 ontdekken we nog een beetje meer van Oost-Europa. We gaan dan Tsjechië en Slowakije, ooit één land, doorkruisen... althans dat zijn de plannen, hè.

In Slowakije waren we nog nooit. In Tsjechië bezochten we Praag en Terezín (Theresienstadt tijdens WOII).

Maar eerst maar aftellen naar de september-oktoberreis van 2026: Tanzania!

Maak dat mee!

Zit je fijn naar de wolken te turen vanuit je 'window seat', hang je ineens UIT dat raampje!

Ge-luk-kig heb je je gordel nog om en gaan een aantal mensen aan je trekken om je weer IN het vliegtuig te krijgen... (artikel)

Bôhhh, goed om nooit meer te vliegen!

Over precies TIEN weken vliegen wij naar Tanzania!

Zweet

Zweet 

(zelfst. naamw.)

Het bewijs dat zelfs stilzitten soms hard werken is.

bron

Tennis

écht een prentje voor pa Sus, die graag frietjes eet en op z'n 82e nog steeds tennist

luchtfrieten maken, is ook een mooi excuus voor als je eens naast de bal slaat!

Jaarlijkse vakantie

 al 90 jaar!

Visbeker Braut, Bräutigam u.a.

Op de laatste dag, de tiende, van onze junireis van 2026, hadden we nog een stevig en erg goed ontbijt in ons hotel in het Duitse Harsefeld. Nadien gingen we op weg richting België... maar we gingen onderweg nog een wandeling maken in plaats van de vijf uur in één keer te doen.

Na anderhalf uur rijden, we waren toen al voorbij Bremen, reden we de snelweg af. Johan had de avond voordien nog een interessante wandeling in 'Natuurpark Wildeshauser Geest' bij Ahlhorn gevonden, namelijk de "Brautweg" (bruidsweg)... een wandeling langs/naar hunebedden. 

Onze wandeling startte bij de "Visbeker braut" (bruid). Dit hunebed is, door de zwerfstenen rondom het eigenlijke graf, rechthoekig en 80 bij 7 meter. Het is het op één na grootste monument in zijn soort in Nedersaksen... en dat is ook de reden waarom het zijn naam heeft... maar er is natuurlijk ook een lokale legende. Volgens die legende koos een jonge vrouw ervoor om in steen te veranderen in plaats van te trouwen met een man van wie ze niet hield... 

Aan deze plek stond het eerste en meteen laatste pijltje dat we tegenkwamen dat verwees naar de 'Brautsweg'...

Via de info die Johan had, wandelden we verder langs en door een bos. Langs het wandelpad zouden nog twee hunebedden gelegen hebben, maar daarvan zagen we niks. Wel zagen we twee herten. Pas toen we op een fietspad terecht kwamen, kwamen we pijltjes naar hunebedden tegen.

We wandelden eerst naar de wegwijzer naar de 'Ahlhorner Kellersteine I'... en dan 60 meter verder naar de 'Ahlhorner Kellersteine II', twee hunebedden met grote dek-, draag en sluitstenen, maar zonder daarrond geplaatste zwerfkeien. 

De misleidende naam, kelderstenen, komt voort uit de misvatting dat hier massieve stenen op een kelder lagen... wat het natuurlijk niet was... maar er is, over deze hunebedden, nog een andere legende, namelijk die van ‘De Wunnersteen’, de wonderstenen. Hieruit blijkt vooral dat de plaatselijke bevolking niet wisten wat de 'opgestapelde stenen' waren, maar dat het hen wel bezig hield... ze speculeerden eeuwenlang over deze mysterieuze stenen, maar niemand durfde de sluitsteen te verplaatsen. 

Nadat we er een selfie bij maakten, besloten we het anders aan te gaan pakken: Ine was moe gewandeld, maar we moesten nog verder én terug wandelen... Blijkbaar lagen de volgende hunebedden in de buurt van een restaurant/eetzaak. Johan besloot terug te wandelen, met de auto naar dat restaurant te rijden en dan van daaruit naar de hunebedden te wandelen. Ine wandelde verder over het fietspad in de richting van de andere wegwijzer die er naast het fietspad stond. We spraken af dat Ine sowieso bij het hunebed zou blijven zitten... zo gezegd en zo gedaan...

Op ongeveer anderhalve kilometer van die Kellersteinen kwam Ine bij de 'Visbeker 'Bräutigam' terecht... de versteende bruidegom uit de legende van de versteende bruid. Zoals we hierboven schreven, is die bruid de op één na grootste in zijn soort in de regio... inderdaad, die bruidegom is dé grootste. Dit hunebed is, door de zwerfkeien die mee het hunebed vormen, maar liefst 104 x 8,5 meter: gigantisch! Ooit waren er rondom het graf 170 zwerfkeien. Hiervan staan er nu nog 130.

In het bosje waarin dit grote hunebed ligt, liggen er nog andere hunebedden. Wat hier interessant aan was, is dat ze allemaal anders van vorm waren, maar wel allemaal gediend hebben als grafplaats. Er ligt een lange rij van tegen elkaar geplaatste zeer grote stenen. Volgens de legende van de Visbeker Braut is het de bruidswagen... Er ligt ook nog een grafheuvel met daarop enkele stenen. En er ligt een schipvormig hunebed. Tenminste, de zwerfstenen rondom de eigenlijke grafstenen staan in de vorm van een schip. Achteraf bleek dat er nog een hunebed ligt, maar dat is ons niet opgevallen.

Ine wachtte op een picknickbank die fijn in de schaduw stond van het bos op Johan. Doordat deze eerst naar de auto wandelde, dan nog een eindje moest rijden en dan weer moest wandelen, duurde dat een hele poos.

Nadat ook Johan de hunebedden bekeken en gefotografeerd had, wandelden we samen naar het restaurant... en waar Ine heel de vakantie voor uitgekeken had, gebeurde toen : een slang! Doordat Johan eerst wandelde, schrok deze een ringslangetje op, dat Ine dan zag wegglippen... er stierf niemand... 

Toen we op het terras kwamen, was het eerste dat we bestelden "een grote cola". Daar hadden we blijkbaar allebei zin in. We bestelden ook nog lunch. We genoten nog na van een mooie wandeling. Het thema paste ook perfect bij hetgeen we in Denemarken tijdens wandelingen bezochten. Het cirkeltje was rond. We hadden een mooie reis gehad!

Eens terug in de auto was het nog 3,5 uur rijden tot we weer terug thuis zouden zijn. Tijdens een rustpauze aten we ieders nog een ijsje en gingen vervolgens weer op weg... en zo waren we rond 19u weer thuis.

Omdat er heel heet weer maar ook veel onweders voorspeld waren voordat we op reis vertrokken waren, hadden we alle deuren en zelfs alle verluchtingsstroken dichtgelaten. Dit maakte dat het binnen 29° was... Bwôh, dat was warm! Nadat we buiten waren gaan kijken of er niks stuk was en hoeveel water er in onze lege bloempot stond, besloten we dat het thuis niet veel geregend had. Gelukkig hadden we wel een bewateringssysteem met een timer geïnstalleerd: al onze planten in pot hadden het gered en waren nog mooi groen! Dat is ook al vaak anders geweest...

en zo is ook onze hele tiendaagse reis in Duitsland en Denemarken verteld.