We startten onze verkenning van Dorset in het dorpje Worth Matravers. Nadat we parkeerden, startten we halverwege de wandeling die Priest's Way genoemd wordt. Daar wandelden we in het gebied dat Spyway genoemd wordt. Daar bezochten we, in een gedeelte van een steengroeve die ondertussen beschermd gebied is geworden, de site "Dinosaur Footprints". Hier kregen we, het zouden er een 100-tal zijn, brachiosaurus-pootafdrukken te zien. Waarschijnlijk was die plek, zo'n 145 miljoen jaar geleden, een verzamelplaats van die soort gigantische dinosaurussen. De plantenetende soort die hier op zijn vier poten had staan trippelen zou zo'n twintigtal meter (van het kleine kopje over lange nek, grote lijf en staart) zijn... en toch vond Ine de voetstapjes wat klein voor zo'n mastodonten van ieders dertig ton...
Terwijl we terug naar de auto liepen, begon het te druppelen, maar dat was ook weer snel voorbij.
Terwijl we naar Dorchester reden, op 45 minuten tijd, veranderde het weer nog een paar keer, maar tegen dat we geparkeerd hadden, was het weer zonnig en best warm.
Dorchester heeft een lange geschiedenis. De stad werd gesticht door de Romeinen rond het jaar 70 onder de naam Durnovaria. Momenteel is het de hoofdstad van het graafschap Dorset.Het toeristisch infokantoor van Dorchester bestaat niet meer, dus gingen we een zaakje binnen waar een sticker aan de deur hing dat ze een stadsinfo hadden. Zij gaven Ine een stadsplannetje mee. Aan de overkant van dat zaakje lag platenzaak Vinyl Van. Terwijl Ine in die platenzaak het stadsplannetje met vooral veel winkel- en horecazaken op, bestudeerde, zocht Johan wat plaatjes uit... de zaak bleek een goede collectie reggae te hebben!
Na het eten startte onze stadswandeling waarbij we, typisch voor de Engelse stadjes, enkele kerken passeerden. In de (soort van) hoofdstraat lagen verder ook nog verschillende nog authentieke, eeuwenoude huizen.
We wandelden, aan de rand van het compacte centrum, tot aan opgravingen van een huis uit de Romeinse tijd en 'The Keep'. The Keep is onderdeel van de voormalige militaire kazerne de regio. De kazerne en The Keep werd omstreeks 1880 gebouwd. The Keep werd gebruikt voor allerlei opslag maar ook, vandaar de naam en de forsheid van het gebouw, als gevangenis. Het gebouw staat nu een beetje op een rare plaats, op een kruispunt, dicht bij een drukke rotonde.
Van aan The Keep wandelden we nog door de Borough Gardens, een mooi park met veel bloemen, pergola, fontein, een kleurige klokkentoren... en... beetje raar op die locatie... enkele tennispleinen. Het park werd al in de 19e eeuw aangelegd.
Op een drietal kilometer buiten Dorchester, waar we toch maar de auto voor namen in verband de rest van onze bezoeken van de dag, ligt het zogenaamde Maiden Castle. Het Maiden Castle, althans wat er ooit lag, was een heuvelfort uit de ijzertijd. Heuvelforten waren versterkte nederzettingen op een heuveltop die tijdens de ijzertijd in heel Groot-Brittannië werden gebouwd. Rond 1800 vóór Christus, tijdens de eerdere bronstijd, werd het terrein al gebruikt voor het verbouwen van gewassen. Het eigenlijke Maiden Castle zelf werd rond 600 voor Christus gebouwd... van het fort is eigenlijk niks meer over en te zien. Aan de heuvel zijn wel nog de verschillende hogere barrières te zien die, voor bescherming van het kasteel/fort en de omliggende huizen en gebouwen die ook bij het fort lagen, ooit aangelegd zijn.
Op dit moment is de heuvel een grote weide voor schapen, waartussen we de lange heuvel op gingen en volledig overstaken.
Op 15 km van het Maiden Castle, in Cerne Abbas, stopten we aan een uitkijkplaats waar "de Reus van Cerne Abbas" goed te zien was. Deze "reus van Cerne Abbas" is een 55-meter grote krijttekening van een naakte man tegen een bergheuvel. Hij is er al eeuwen, maar het is niet exact geweten hoe lang.
In Engeland zijn wel meer grote krijttekeningen te vinden, met name in het zuiden van het land. Een aantal daarvan werd in de afgelopen eeuwen gemaakt als symbool voor een stad of regiment, maar sommige zijn zelfs prehistorisch: zo is het Witte Paard van Uffington meer dan 3000 jaar oud. Verschillende van deze krijttekeningen hebben we al gezien tijdens onze eerdere bezoeken aan Zuid-Engeland. We vinden ze steeds heel bijzonder.
Wat spijtig was, was dat het gras op de heuvel wat lang was en/of de kalk wat onder de vuiligheid lag waardoor niet alle witte lijnen (banen) even goed te zien waren... maar wel echt een bijzondere "tekening"!
Als laatste bezochten we nog het oude centrum van Poole, dat aan de haven ligt. Terwijl we door de straatjes met diverse oude gebouwen/gevels liepen, waren we ook op zoek naar een restaurant. We konden namelijk niet gelijk waar binnenstappen omdat Johan graag pasta wilde eten. Hij zou immers de dag nadien 100 km gaan wandelen... en dan de dag voordien een te vette maaltijd eten, is ook geen goed idee.
