De volgende reis...

Je kent ons, he, nog maar net terug van de ene vakantie en alweer bezig met de volgende...

Ja, zo ging dat ook ditmaal...

We dachten erover om onze decemberreis, ons sinterklaascadeau aan elkaar, door te brengen in Griekenland en dan dachten we aan Portugal. Madeira leek zo goed als zeker de bestemming te worden... maar toen keken we eens naar de prijzen van reizen naar Egypte... en daar vonden we een all-in-reis in Marsa Alam die evenveel kostte als een reis met enkel ontbijt op Madeira... en aangezien het in december maar 'kwakkelweer' is op Madeira, kozen we voor, onze éérste keer, Egypte!

We boekten één week in hotel "Marina Lodge". We willen er wat luieren, wat naar vissen speuren en meer luieren, máár als we dan tóch in Egypte zijn, willen we ook iets van hun grote geschiedenis zien! en zijn we van plan om een excursie naar Luxor te maken... en wie weet welke andere excursies er nog interessant zijn...

 

We proberen altijd 'linken' te vinden tussen de reizen die we maken.

In dit geval is dat wel heel gemakkelijk, zéker als we naar Luxor gaan...

De link tussen Oeganda en onze volgende reis is... de Nijl.

... en met de Rode Zee is ook een link te maken naar onze reis naar Jordanië in maart 2010, waar we toen enkele nachten in Aqaba verbleven, dat ook aan die Rode Zee ligt...

Klaar !

Drie jaar en vier maanden later dan dat we er effectief waren, 

is het (niet-digitale) fotoalbum van "Jordanië 2010" klaar!

Inderdaad: ein - de - lijk!

Het album is echt mooi geworden! Dank u Kruidvat ;o)

Ine in Petra

Johan op de Dode Zee

Wie al onze verhalen van en over Jordanië, nog eens wil lezen, 

kan dat via deze link.

We hebben mooie herinneringen aan dit reisje en we raden het land aan iedereen aan! Er zijn mooie en bijzondere bezienswaardigheden, de bevolking is erg vriendelijk en ook in de winter is het er lekker warm!

"Nieuw" materiaal

In maart 2010, al bijna drie jaar geleden dus, gingen we een weekje naar het mooie en aparte Jordanië.

Waarom vertellen we dit!?
Ine is (ein-de-lijk) gestart met de fotoalbum hiervan... en ontdekte dat we de filmpjes die we maakten, nooit getoond hebben op deze blog en ze zelfs niet op YouTube gezet hadden!

Ine heeft dit dus maar snel rechtgezet! Hier de filmpjes:

Beelden onderweg (1)

Beelden onderweg (2)

Wadi Rum tijdens onze jeepsafari

Bewegende zuilen in Jerash

Doopritueel in de Jordaan

Even het hoofd schuin houden... (Jammer, maar ja) Ine "op" de Dode Zee, je ziet ook even dat Ine haar voeten niet meer naar beneden krijgt... Vreemde ervaring die Dode Zee!

Petra

Bovenstaande prent is de 'Photo of the Day' van National Geographic.

Het is een foto van het prach-ti-ge Petra in Jordanië !

Wat een toeval! Net vandaag is Ine ook met ons fotoalbum gestart waarin soortgelijke foto's gaan komen te staan van deze Al Khazneh ! ... en veel méér foto's natuurlijk van onze reis doorheen Jordanië in maart 2010...

Wat was dat toch een mooie reis!

Dood

De Dode Zee gaat dood (artikel).

Het ligt ondertussen op 426 meter onder de zeespiegel.

Jammer dat we nergens noteerden hoever onder de zeespiegel de zee in 2010 lag, toen wij er in rond gedobberd hebben....

(onze verhalen uit Jordanië)

In 2005 lag de zee nog op 417,5 meter onder de zeespiegel. Op zo'n zeven jaar tijd is deze dus 8,5 meter gezakt!!! Verschrikkelijk zeg!

Nog even vermelden dat Jordanië echt een érg mooi vakantieland is!!! 

Als jullie de kans krijgen (of willen nemen natuurlijk), zouden jullie 'r echt 'ns naar toe moeten gaan...

Wadi Rum

"In Beeld" van DeMorgen.be heeft een nieuwe fotoreeks:
De onmetelijke woestijn van Wadi Rum: een impressie

We vinden de foto's van deze reeks niet echt geslaagd, máár het roept wel terug herinneringen op!  Nog geen jaar geleden waren we immers in Wadi Rum.  We maakten er een jeepsafari en aten en overnachtten er in een tentenkamp: het was mooi, erg lekker en een belevenis!
Onze Foto's

Misschien zijn wij wel in de meest veilige periode naar Jordanië geweest!  Het land lijdt namelijk onder de grillen van buurland Israël.  Dit palmde het Jordaanse grondgebied "Westelijke Jordaanoever" in.  Ook nu, met de opstanden in Tunesië en Egypte, is er e.e.a. loos.  Jammer want het land heeft héél veel moois te bieden!
Als 't er weer rustig is, is het zéker een aanrader om het te bezoeken... en doe dan en rondreis, he! ;-)

Jordaan

Rivier de Jordaan, op de grens tussen Jordanië en Israël / Westelijke Jordaanoever, is met uitdrogen bedreigd (artikel)...

Het water wordt namelijk gebruikt om landbouw en veeteelt mogelijk te maken in de érg droge streek, waardoor het water in de rivier meer en meer afneemt...

Toen wij aan de Jordaan stonden (maart 2010) had het net een periode 'veel' geregend en stond de Jordaan dus hoger dan anders... maar dat was inderdaad ook niet zo hoog.

Aan de doopplaats van Jezus (of waar men gelooft dat dit was) stroomt de Jordaan niet meer... maar een aantal jaren geleden deed ze dat wél nog... De rivier is niet zo zeer van 'koers' veranderd maar er is gewoon te weinig water om tot aan die doopplaats te stromen... maar de gekken die zich (opnieuw) willen laten dopen in de Jordaan kunnen dat nog altijd hoor...

Rood water?

Toen Ine op haar vorige werkplek vertelde over haar vakantie naar Jordanië en het zwemmen in de Dode en Rode Zee (maart 2010) vroeg één van de licht verstandelijk beperkte cliënten of het water van de Rode Zee dan ook rood is... Een grappige vraag... maar eigenlijk is de vraag superverstandig!
Waarom heet de Rode Zee eigenlijk 'Rode Zee' !!???

Vanmorgen vond Ine, nadat ze de vraag alweer lang vergeten was, het antwoord tussen de Wikipedia-wist-je-datjes!

Blijkbaar zorgen blauwalgen, waarvan er ook zijn die rood en bruin zijn (zie prentje), voor de rode schijn die de Rode Zee op plaatsen heeft...

Alles weer normaal

Vandaag verloopt alles dus terug zoals normaal...

Johan is alweer terug aan het werk. Ine heeft wel nog een vrije dag... maar is natuurlijk volop bezig met de vakantiewas... Gelukkig hoeft die niet gestreken te worden ;o)

Ine ging ook al naar Infraligne. Ze was erg benieuwd hoeveel er bij gekomen was... en dat viel reuze mee! 900 gram!... en dat na al dat lekker eten en al die super lekkere desserts (NL= toetjes) ;o)

We lagen trouwens vanmorgen pas om half vijf in bed... :-( Ons vliegtuig had bijna een uur vertraging...

Op de foto zie je ons avondmaal in het bedoeïnenkamp in de Wadi Rum. Het vlees (lam en geit) en de aardappelen werden een paar uur onder de grond gaar gestoomd. Dit was érg lekker én er zat zo goed als géén vet meer aan het, toch wel vet, vlees!

Afgelopen...

Vandaag deden we niks bijzonders. We lagen op het strand en aan het zwembad... Iets wat best aangenaam was met het windje dat er vandaag staat!

Over precies één uur (17u plaatselijke tijd) worden we opgehaald en naar de luchthaven van Aqaba gebracht... en dan zit onze reis door Jordanië er dus op :-(

Rond half 2 vannacht landen we dan in Zaventem. Johan moet morgen om half 9 op zijn werk zijn en Ine heeft een afspraak om half 10... Dat wordt dus voor ons beide een érg kort nachtje... Ach ja, we vliegen er meteen goed in dan ;o)

Het weer

Even iets over het weer in Jordanië:
Normaal gezien heeft het zuiden (Aqaba ed.) deze tijd van het jaar temperaturen rond de 30 à 35° en het noorden (Amman, Jerash ed.) 20°. Het hele jaar door is het droog. Alhoewel in het noorden veel meer neerslag valt, zo'n 500 mm/jaar, dan in het zuiden (50 mm/jaar). (Vergelijking met België: 1000 mm/jaar)

Inderdaad, er staat "normaal gezien" ;o) In Aqaba is het inderdaad bijna 35°. In de Wadi Rum en in Petra zal het zo'n 28° geweest zijn en in het noorden hadden we ook temperaturen van tegen de 30°. Dit laatste is dus uitzonderlijk hoog voor maart. De voorbije weken viel hier ook veel meer neerslag dan anders, daar hebben wij dan weer geen last van gehad.

Waar we wél last van hebben, vooral Ine dan o.w.v. haar fibromyalgie, is de luchtvochtigheid. Deze is eigenlijk erg hoog waardoor we veel puffen en zweten, maar waardoor Ines handen, voeten en soms gezicht erg opzwellen. Dit doet pijn, maar de warmte maakt dan wel weer veel goed...

Samengevat: We hadden goed weer !

Foto: De immens grote vlag, Ine staat ook op de foto, in Aqaba ter ere van de onafhankelijkheid van Arabië (1916).

De Jordaanse vlag heeft nog een witte ster in de rode driehoek.

Aqaba

Vandaag namen we het shuttlebusje van het hotel naar het centrum van Aqaba. Dit is zo'n kwartiertje rijden.
Aqaba is de enige, dus belangrijke, haven van Jordanië. Het ligt erg dicht bij Eilat in Israel (rechts op foto) en Taba in Egypte (links).

Er is niet zo heel veel te zien, maar we kregen onze tijd er wel om hoor ;o)
We gingen naar een immens grote vlag ter ere van de onafhankelijkheid van Arabië in 1916, een burcht, overblijfselen van het oorspronkelijk dorp en van een kerk, Johan kocht er, zoals steeds op vakanties, een kookboekje én we aten de beste kebab EVER (zoals we dat in België noemen) (foto) ! Dat was werkelijk smullen (Ine is al benieuwd wat maandag de weegschaal bij Infraligne gaat zeggen :-( ...)

Na ons bezoekje aan Aqaba trokken we onze zwemkledij aan en gingen we naar het strand van ons hotel. Ine testte uit of ze ook kon drijven op de Rode Zee...
De foto zegt genoeg ;o)

Gods straf ;o)

Afgelopen nacht werden we, net zoals Mozes indertijd, gestraft door god! Een grote plaag muggen terroriseerde ons! lol

We richtten een waar bloedbad aan en doodden zo'n dertig (en dat is écht geen overdrijving) muggen die zich tegoed deden aan ons bloed... Aaaaarrrggghhhh

Foto:
De zoutkristallen van de Dode Zee

Laatste rondreisdag

Twee dagen geleden reden we al naar de berg Nebo. Toen was het te nevelig om iets of wat ver te zien vanop de berg... Vandaag was het nóg nevelig maar veel minder... we konden dus een blik werpen op 'het beloofde land', zoals Mozes dat deed... (foto 1)

Onze tweede stop van de dag maakten we aan de doopplek van Jezus Christus. Jezus werd door Johannes de Doper gedoopt aan de Jordaanse zijde van rivier de Jordaan. De Jordaan verlegde zijn oevers ondertussen een klein beetje, waardoor ze nu niet meer langs de doopplek stroomt. Door de hevige regen van vorige week was de Jordaan behoorlijk 'breed' (vroeger zo'n 250m breed, nu meestal een paar meter breed).

Dit boeide ons eigenlijk niet zo, alhoewel het natuurlijk wel een stukje van onze Westerse cultuur is. We wilden vooral de Jordaan zien en eens over de grens piepen. Aan de andere kant van de Jordaan ligt namelijk de, door Israel bezette, Westelijke Jordaanoever of Palestina.
We zagen ook nog een paar Oost-Europese gekken die zichzelf doopten in de rivier... Wel leuk om 't te zien!

Na ons middagmaal, ons zooooveelste buffet, trokken we onze badkledij aan en gingen we de Dode Zee in! Dat was best een beleving! Als je alles rustig aan deed, voelde je geen verschil. Het enige wat opviel was dat je voeten hoger boven het water uitstaken dan anders als je drijft... Deed je echter een onverwachte beweging dan draaide je ineens op je buik en was het nog moeilijk om terug recht of op je rug te geraken... maar eens het verschieten over was en je rustig bewoog, ging alles weer als niks.

Johan smeerde zich nog in met de zwarte klei van de Dode Zeebodem. Ine deed dat maar niet, want na haar wekenlange strijd tegen de onverklaarbare Amerikaanse huiduitslag, riskeerde ze het maar niet ;o) Johans huidje voelt nu wel lekker zacht aan!

In de Dode Zee zit zo'n 33 % zout (in een 'gewone' zee zit zo'n 11 %). Dit legde een soort van vetaanvoelend laagje op je huid... Heel vreemd eigenlijk...

Nadien reden we terug naar de badplaats Aqaba, waar we terug incheckten in de 'Radisson Blu Tala Bay'...

Onze rondreis zit er dus op! Ze was écht de moeite!
Op zich was het echt wel goed mogelijk geweest om alles op ons zelf te doen (behalve het drukke Aman). Autorijden kan er prima, Jordanië is een veilig land met vriendelijke mensen én alle grote bezienswaardigheden staan óók in het Engels aangegeven... Ach ja, zó erg was de georganiseerde rondreis nu ook alweer niet... helemaal niet zelfs ;o)

Nog meer naar het noorden van Jordanië

Vandaag konden we wat 'uitslapen'... onze wekker ging pas af om 7 uur... maar toen was Ine al klaarwakker...

Om half 9 vertrok de bus nog verder noordwaarts. We reden langs erg mooie landschappen met veel groen en mooie heuvels en langs stadjes met interessante dag-dagelijkse taferelen...

Vandaag werd onze minst interessante dag van de rondreis... niet dat het niet mooi of boeiend of zo was, maar we zagen al veel van dit alles op andere plekken die we al verkenden...

Een eerste stop maakten we aan een Islamitische burcht in Ajlun. Vooral de uitzichten óp de burcht waren mooi! ... al hadden we wel pech dat het (nog steeds) nevelig was... anders zijn de vergezichten immens...
Op de middag trokken we door de oude Romeinse stad van Jerash... Deze site is erg groot en heeft mooie overblijfselen daterend uit de tijd van Jezus...
Na een middagmaal reden we terug richting de hoofdstad en reden we daar door de 'villawijk'... totaaaaal iets anders dan wat we gisteren zagen in het historisch centrum van Amman...

Fotootjes

Dames en heren!

Er komen stilaan meer en meer foto's in ons fotoalbum van Jordanië!

Naar het album...

Amman

Op naar het groene noorden!

Vreemd, maar 'blogger' wil ineens geen foto's meer in ons bericht zetten... och dan moeten jullie binnenkort maar in ons fotoalbum gaan kijken (dat voorlopig nog leeg is)...

Vandaag reden we meer en meer naar het noorden van Jordanië. Hoe verder we het zuiden achter ons lieten, hoe groener het werd! Jordanië is dus helemaal niet zo dor als wij (en waarschijnlijk velen onder jullie ook) dachten!

Een eerste stop maakten we aan een eeuwenoude mozaïek die de 'exodus' (Info voor de niet-bijbel-lezers zoals wijzelf) uitbeeldt. De mozaïek was mooi, maar niet echt superbijzonder. We hadden bijvoorbeeld verwacht dat hij veel groter zou zijn.

Vervolgens reden we verder naar de berg 'Nebo', van waar Mozes, als je hierin gelooft, uitkeek over het beloofde land (na 40 jaar rondzwerven in de Sinaïwoestijn). Omdat het zicht beperkt was door wat nevelige smog stapten we niet uit en gaan we vrijdag terug naar daar.

Dan bezochten we een mozaïekwerkplaats. Op zich is dit niet interessant, maar dit project was het wel omdat er allemaal gehandicapten (vooral lichamelijk) in tewerkgesteld worden.

Na een super lekkere en stevige maaltijd reden we door naar de Jordaans hoofdstad Amman. We liepen er langs een moskee en een kerk, bekeken de grote stad vanaf het hoogste punt (aan de burcht) en wandelden een heel eind door de stad. Dit was een fijne gebeurtenis. De mensen van deze stad (en van heel het land) zijn erg aardig en vallen je absoluut niet lastig! Verder liep je er met een gerust hart rond. Het voelde er heel veilig en vertrouwd aan. Het had wat weg van een Afrikaanse stad maar dan natuurlijk met islamitische invulling...

Momenteel logeren we in het viersterrenhotel 'Century Park Hotel', waar we twee nachten verblijven. Ook dit is een erg goed en chique hotel.
Alcohol is hier trouwens su-perduur! De islamitische Jordaniërs drinken het niet (anders dus dan in Turkije, waar het ook niet mag, maar waar het vaaaaaak gedaan wordt). De katholieken, die hier overigens prima kunnen samenleven, lusten en mogen het wel. Het lokale biertje (van de Nederlandse Amstelbrouwerij) is erg lekker... maar we drinken het dus zeker met mate ;o)

Groetjes en... werk ze morgen, he ;oP

Kokkerellen

Gisteravond moesten we dus ons eigen Jordaans potje gaan bereiden...

Eigenlijk was het een beetje een tegenvaller :-( Het koken hield vooral in dat we de groenten moesten snijden - wij kregen de verantwoordelijkheid over de uien en mochten er kilo's snijden - en de ovenhapjes (de "koekjes met de groene smurrie (za'atar)" van de foto, maakten we ook) moesten maken. Het echte koken, bakken, kruiden ed. werd door de koks van het restaurant gedaan... en dat is net het interessantst, he... Maar we kregen toch de receptjes mee... Thuis kunnen we het dan wél écht maken ;o)

Het eten was wél lekker!

Petra

Vandaag was het echt wel een indrukwekkende dag! We gingen, na een behoorlijk slapeloze nacht in het tentenkamp, naar Petra. Deze stad is een oude, erg goed verborgen stad, die vele eeuwen geleden erg belangrijk was. Wie dacht dat Efese (Turkije) indrukwekkend was, moet dringend eens naar Petra! Amaaaaai, dat is de moeite!

Via een kloof die ontstond tijdens een aardbeving bereik je de stad, die tot één van de nieuwe wereldwonderen gerekend werd. (Het einde van de kloof, net voor je 'schatkamer' bereikt, wordt gebruikt in "Indiana Jones and the last crusade").

Die schatkamer (gevel) is werkelijk prachtig! Alsook de rest van de erg grote stad! De rotsen hebben er verschillende felle kleuren waardoor sommige oude gebouwen, grotten ed. er erg vreemd maar heel mooi uitzien. Petra is een é-ch-te aanrader!!!

Na een luncheke om 14u30 ;o) reden we naar ons hotel. Dit is een vijf-sterren-hotel dat eigenlijk op een oud dorp staat. Het dorp werd als het ware opnieuw recht getrokken. Dit doen hotels wel vaker in Jordanië.
Op onze kamer lag een hele leuke verrassing (zie foto)!!

Strakjes gaan we nog Jordaans koken. We zijn benieuwd. Eén ding is wel al zeker: het ís een lekkere keuken!
... en slapen gaan we vannacht zéker goed doen in ons kingsizebed! Amaai wat een verschil met gisteren ;o)

Wadi Rum

Gisteren begon onze rondreis door Jordanië. Een eerste plek waar we naar toe trokken was 'Wadi Rum'.

'Wadi' betekent vallei en 'Rum' wil 'weg' zeggen... de vallei van de weg dus... Wat duidt op een belangrijke karavaanroute die door deze woestijn trok. Bedoeïnen dreven er handel met de reizigers.

We aten er ons middageten (lam en kip op de BBQ) in een kamp en vertrokken nadien op een zo'n vier uur durende jeep'safari'.

De Wadi Rum is mooi maar vergelijkbaar met plaatsen waar we al waren (Arizona en Utah ed.). Toch keken we onze ogen uit en dronken we een paar keer lekkere thee en wandelden we enkele stukjes door de woestijn. De 'safari' eindigde met zonsondergang.

Nadien gingen we terug naar het kamp waar we aten. Hier kregen we een 'kamer', een tentje dat nog in Afghanistan gebruikt werd voor vluchtelingen..., toegewezen. We douchten ons in een in-de-rots-uitgehouwen (met-iedereen van het kamp-gedeelde) badkamer en aten weer lekker. Ditmaal was het weer lam, maar was deze onder de grond gaar gestoofd...