(Geen) Lapland

Op zondag 10 september vertrekken we weer op reis. We rijden via Kopenhagen richting Zweden, waar we een rondreis maken.

Johan is nog druk bezig met onze reisroute naar en door Zweden. In eerste instantie waren we van plan om "héél" Zweden te verkennen, dus ook het noorden... maar als we dat willen doen, moeten we verschillende dagen wel echt veel te veel kilometers afleggen, vinden we. Die afstand is toch echt te ver om, met eigen auto vanuit thuis, op onze 24 dagen die we kunnen reizen te doen. 

We hebben daarom besloten om het noorden van Zweden, onderdeel van Lapland, niet te doen tijdens deze reis. 

Wat we dan wél gaan doen, tijdens een andere septemberreis, is héél Lapland in één keer bezoeken. We zullen dan tot daar vliegen en daar een auto huren. In Fins Lapland waren we al eens in de winter van 2012. Het stukje Lapland in West-Rusland zullen we dan waarschijnlijk wel overslaan... maar wie weet, misschien is het daar wel éxtra mooi en vragen we er toch een visum voor aan.

Zonsondergang & zonsopgang

Ine heeft onlangs eens een "vergelijkende studie" gemaakt tussen de verschillende uren "nacht" op verschillende plekken in Europa... en natuurlijk kwam ze daar op omdat ze met de volgende IJslandtrip bezig was... 

In het noorden van IJsland is er met Midzomernacht, van 23 op 24 juni in 2021, géén verschil tussen zonsondergang en -opgang. Het wordt dus niet donker en het schemert in feite niet eens. In het zuiden is het verschil tussen zonsondergang en zonsopgang op die dag zo'n drie uur... en dat ligt, in vogelvlucht, maar op zo'n 300 km van elkaar.

De foto van hiernaast, van Hallgrímskirkja in Reykjavík, werd rond midzomernacht 2010 gemaakt op het donkerste moment van de nacht.

Vergelijken we dan het verschil tussen onze woonplaats met Metz, 300 km zuidelijker, dan scheelt het verschil tussen zonsondergang en -opgang maar een kwartier (7 uur 30 minuten bij ons versus 7 uur 45 minuten in Metz). 300 kilometer meer noordelijk van ons, Groningen, is er 7 uur verschil tussen beide... dus een half uur meer daglicht... en weer 300 km meer noordelijk is dat weer een extra half uurtje meer 'dag'... en dan weer een half uurtje meer... pas daarna, t.h.v. Oslo of zo, komen zonsondergang en -opgang steeds sneller bij elkaar dan per die 300 km een half uur...

Vanuit Metz weer 300 km zuidelijker levert ook een half uurtje verschil op tussen de twee. Weer 300 km meer naar het zuiden weer een half uur langer donker per nacht. Vanaf Gerona wordt het ook langer dan een half uurtje verschil per 300 kilometer... om dan t.h.v. Gibraltar zo'n 10 uur verschil te hebben tussen zonsondergang en zonsopgang.

...en pas rond de evenaar is het een halve dag donker en een halve dag licht... Hoe zuidelijker, hoe trager dat die verschillen tussen nacht en dag worden...

...allemaal logisch natuurlijk, aangezien de aarde rond is, maar Ine vond het toch eens de moeite om dat uit te zoeken ;oP

Nog 25 dagen tot IJsland...

Foto's Lofoten

 

Ons digitale fotoalbum van onze decemberreis 2018 naar de Lofoten (Noorwegen) is nu ook klaar!

HIER kan je 'm gaan bekijken.

Laatste noorderlicht?

We hadden de nodige websites "bestudeerd" en besloten donderdag (6-12-'18) al om 17u ons "laatste avondmaal van onze reis" te gaan eten. Na 18u zou het namelijk minder hard gaan sneeuwen en zou er slechts 20% bewolking meer zijn... ideaal dus om wat noorderlicht te zien dus...

Omdat het echt heel erg verlicht was in het centrum van Harstad gingen we op zoek naar een donker plekje. Te voet kon dit niet. O-ver-al was er licht: straatverlichting, reclameverlichting, kerstverlichting enz. We moesten echt de auto nemen om naar een donkere plaats te rijden. We kozen ervoor om naar Trondenes kirke te gaan. Na het eten, gingen we alvast op "inspectie". De kerk zelf, die oorspronkelijk (in de 12e eeuw) van hout was, was enorm verlicht, maar er rondom was het goed donker. Dát werd dus het plekje waarheen we zouden gaan als we vanuit het hotelraam noorderlicht zagen en/of van Rob van het Polarlightcenter, waar we deze reis drie nachten verbleven, een SMS kregen over activiteit...

...maar wij zagen niks en Rob kon enkel lichte activiteit waarnemen op zijn instrumenten, dus ook niet tussen de sterren...

Mogelijk dat de show pas na middernacht is begonnen. Rob stuurt namelijk na dat uur geen SMS'en meer en wij besloten na 23u dat het laat genoeg was en tijd om te gaan slapen aangezien we vrijdagochtend om 6u op moesten om naar de luchthaven te gaan... We zijn 's nachts ook niet meer wakker geworden om aan het raam te gaan checken of er toch geen noorderlicht was... We zagen er dus geen.

Jammer, 

maar met vijf avonden met noorderlicht van zeven (enkel de twee nachten in Harstad zagen we niks) noemen we ons toch gelukzakken, hoor!

Het bewijst nogmaals dat noorderlicht zich niet zomaar laat voorspellen. Rob zei ons namelijk tijdens onze laatste avond in het polarlightcenter dat we ook donderdag veel kans hadden op het fenomeen... Tja, dat maakt het ook speciaal, he! Als het iedere avond 'bingo' is, zou het ook niet meer zo bijzonder zijn, he!

Wij kijken in ieder geval al uit naar de nachten in Canada, waar we zeker ook noorderlicht gaan spotten!

Sneeuw en "wildlife"!

Eigenlijk was het plan om donderdagochtend 6 december '18 in Fiskebøl de ferry naar Melbu te nemen en dan via die kustweg terug naar Harstad te rijden. Zo zouden we een andere route rijden dan dat we afgelopen zaterdag richting Lofoten gereden waren... maar dat ging dus anders.

Omdat we om 10u30 de ferry wilden nemen, we alle bagage weer mee moesten nemen, we daarvoor toch zo'n 33 km over bochtige wegen moesten rijden en we ons niet wilden haasten, hadden we de wekker goed vroeg gezet... eigenlijk té vroeg. We hadden nadat we klaar waren met alles eigenlijk nog een uurtje in onze rorbu kunnen blijven alvorens richting ferry te rijden. Omdat het serieus gesneeuwd had en serieus bleef sneeuwen, wilde Ine echter toch op tijd vertrekken. Misschien lagen de wegen er glad, vettig en/of onvoorspelbaar bij en zouden we lang rijden over die 33 km...

...maar dat bleek nogal mee te vallen. "Onze" Kia Niro had banden met ijzeren pinnetjes in waardoor de auto veel grip had, maar ook de wegen waren niet echt glad, al lag er wel een hard laagje sneeuw op... Enfin, we waren één uur 45 minuten voor vertrek van de ferry in Fiskebøl... véél, véél te vroeg dus! Het was te koud om in de auto te wachten (rond 0°C) en gaan rondrijden had weinig zin omdat het nog donker was...

Dus pasten we onze plannen aan en reden we toch terug naar Harstad over het eiland (geen Lofoteneiland meer) Hinnøya, maar met een tussenstop/omweg/uitstapje naar Digermulen. Aangezien het ditmaal ook gesneeuwd had op de Lofoten was het uitzicht onderweg terug helemaal anders... en konden we zelfs de vergelijking maken, wat ook erg leuk was! Hoe ánders kan een landschap er toch uitzien!

De weg naar Digermulen was best glad, maar nog goed te doen... en doordat álles wit zag ook weer erg mooi. Aangezien we er bijna alleen reden, konden we rustig rijden en werden we dus niet steeds "opgejaagd" door een Noorse 'cowboy'.

Toen we in Digermulen probeerden om dichter bij het kerkje te raken, verstoorden we een moeder-eland en haar twee jongen bij het eten/rusten... dat er elanden zaten, wisten we en we hadden gehoopt dat we er zouden zien, maar dat dit midden in een dorp zou zijn, hadden we echt niet verwacht! De drie dieren gingen er meteen van door, maar toch konden we er nog snel een foto van maken (foto 1)! We hebben geen scherpe foto's van dichtbij, maar het zijn dan ook schuwe dieren... in ieder geval een serieus gelukje!

Toen we afgelopen zaterdag van Harstad naar de Lofoten reden, was het tot aan de Lofoten wit van de sneeuw. Ditmaal, op de terugweg, waren er stukken waar bijna geen sneeuw lag. Wij maakten ook wel iets grappigs mee: het sneeuwde erg hard... en dan ineens, als of de knop uitging, stopte het! Heel bizar, zo plots dat dat was!

Op een open veld/weide zagen we ook nog twee rendieren grazen. Om hen te fotograferen, beslopen we ze vanuit een bosje... Ze hadden het snel door, hoor, maar gelukkig zagen ze er geen gevaar in en bleven ze rustig grazen... en konden wij rustig fotograferen... wéér een gelukje!

Tegen de tijd dat we in Harstad aankwamen (zo'n 150 km van Svolvær, maar met ons tussenstopje in Digermulen 215 km later) was het weer zo goed als donker. Nadat we parkeerden, incheckten in het Thon Hotel en onze spullen op de kamer gezet hadden, trokken we Harstad centrum in. Dit stelde werkelijk niks voor... we dronken iets en Ine paste de vilten sloffen die ze eerder in Henningsvær zag in de etalage van een gesloten winkel... maar ze vielen tegen: doordat de zool niet van vilt was, waren  ze zelfs koud vond Ine!

Laatste avond op de Lofoten

Op 5 december verbleven we onze tweede avond in Svolvær. Dit was onze vijfde en laatste avond op de Lofoteneilandengroep... en net zoals de voorgaande vier avonden was het feest in de lucht!

Deze avond moesten we tot 23u wachten vooraleer de "show" startte, maar dat wachten was zéér zéker de moeite waard, zeg! Wat was dát prachtig, zeg!

PS: we blijven het herhalen: het groen zoals op de foto's te zien is, is in realiteit niet zo groen, maar eerder wit à lichtgroenig. Pas als de activiteit uit-zon-der-lijk hoog is, kan je noorderlicht in de groene kleuren van op foto's waarnemen.

Ditmaal was er wel degelijk groenig licht te zien met het blote oog... en hoefde er geen verlengde sluitertijd aan te pas te komen...

Meer Lofoten

Afgelopen woensdag, 5 december '18, gingen we verder met het verkennen van de Lofoten. Het was een erg bewolkte, maar vrij droge dag met een stevig windje en temperaturen tegen het vriespunt.

We reden opnieuw naar het Lofoteneiland "Vestvågøy". De dag voordien bezochten we het zuiden van het eiland. Ditmaal gingen we het noorden ontdekken. Hiervoor maakten we steeds "uitstapjes" vanuit hoofdweg E10 die het eiland een beetje in tweeën splitst. Zo reden we steeds weer naar de kust en terug. Er is immers geen kustweg die alle kustdorpjes verbindt... daarvoor is het landschap veel te ruig.

Een eerste "uitstapje" was langs Kvalnes en Vestersand (foto 1). De bergtoppen hadden 's nachts een extra laagje sneeuw gekregen waardoor de bergen nog feller afstaken tegen de blauwe hemel... 

Nadat we weer even op de E10 gereden hadden, draaiden we opnieuw richting het noorden. Ditmaal reden we naar het dorpje Eggum.

Dit dorpje is enkel en alleen al anders dan andere omdat het er veel kleuriger is... Hier hebben de bewoners ook eens gekozen voor een groen dak of een bruine gevel of een volledig blauw huis... niet dat je dat nergens anders ziet, maar het viel op in Eggum dat de "architectuur" atypisch was, qua kleur dan, qua bouwstijl was het gewoon even Noors als op andere plaatsen die we bezochten... maar voor die huisjes reden we er niet heen. Aan het einde van het dorpje bevindt zich een beschermd natuurgebied. Het is er mooi: stoere, ruige bergen, een meer, de beukende oceaan, het grasland waar in de zomer schapen grazen, een bunker uit de Tweede Wereldoorlog en een fascinerend en echt chic kunstwerk van Markus Raetz. Dit kunstwerk is een gezicht (foto 2). Het is een gezicht dat steeds een gezicht is vanwaar je er ook naar kijkt... De kunstenaar wil er mee laten zien dat iets is wat het lijkt, maar dat er ook meerdere perspectieven zijn... Mooi!

Nadien reden we naar het kustdorpje Unstad. Vanuit Eggum kan je er, te voet over de bergflank, op twee uur tijd geraken. We hadden hier echter geen tijd voor en daarbij staat er deze tijd van het jaar veel te veel wind... als het nu al niet gevaarlijk is, is het alles behalve een 'aangename' wandeling. Unstad is een dorpje bekend om erge surfen... maar meer was er niet echt te zien of doen...

Daarna reden we naar de witte zandstranden van Haukland (foto 3) en Uttakleiv. Deze stranden waren echt heel mooi en bijzonder: het witte zand, het helblauwe water, het groene mos, het gele gras, de zwarte bergen en de besneeuwde bergtoppen... vooral de combinatie wit zand en besneeuwde bergtoppen is heel bizar!

Na het bezoek aan deze dorpjes met mooie stranden waren we bijna het eiland Vestvågøy rond. Omdat het volgende eiland, Flakstadøya, zo dichtbij lag, we nog tijd zat hadden en onze volgende bestemming een dorpje was, besloten we er toch heen te rijden, ookal wisten we dat het donker zou zijn als we er aan zouden komen... een dorpje is namelijk verlicht...

Nusfjord is immers een heel mooi en bijzonder (museum-)dorpje. Het werd door UNESCO aangewezen om de traditionele Noorse architectuur van de rorbuer in stand te houden. Het voordeel van in de winter te komen en dan ook nog zo "laat" ('t was nog geen 15u), is dat wij de enige toeristen op dat moment waren! Het is goed voor te stellen dat dit in de zomer een plekje voor massatoerisme is... We liepen er wat rond, dronken er koffie en Ine at een lekker stukje cake.

En nadien reden we in één ruk terug naar "onze" rorbu in Svolvær, voor onze laatste avond op de Lofoten.

Nieuwe locatie, nog meer noorderlicht!

Ook op onze vijfde reisdag, waarvan de vierde op de Lofoten, hadden we het geluk om noorderlicht te mogen zien... en het was zelfs erg fel, licht groenig (met het blote oog) en danste mooi!

We kregen het twee momenten te zien. Telkens hadden we het vóór de SMS van Rob van het Polarlightcenter in de gaten... We worden pro's! ;o)

We bleven in de buurt van onze rorbu omdat dat zo fotogeniek is.

 

En bovenstaande foto met ons tweetjes bewijst dat Johan in feite een spook is!

Kijk maar eens goed naar hem! Hij is doorzichtig!

Hahahaha,

dat gebeurt als je niet de hele tijd aanwezig bent terwijl je een foto met een verlengde sluitertijd maakt... De afstandsbediening-app naar Johans fototoestel werkte niet naar behoren waardoor Johan later - slechts enkele seconden maar, hoor - achter Ine ging staan terwijl de foto al "in de maak" was. Het beeld geeft dus ook weer wat er te zien was toen Johan er nog niet stond... Hahahaha, grappig hé!

West-Austvågøy, Gimsøya & Zuid-Vestvågøy

Dinsdag 4 december 2018 vertrokken we om 8u45 uit het Polarlightcenter, waar we drie nachten verbleven hadden. Hierdoor waren we aan de andere kant van het eiland Austvågøy toen het licht was en konden we optimaal gebruik maken van de volle vier uur licht.

Het was opnieuw wat druilerig en miezerig waardoor we geen zin hadden om te gaan wandelen, terwijl we dit in de buurt van Brenna wel hadden willen gaan doen. Hier zou het aan de kustlijn erg authentiek zijn qua bebouwing (houten vissershutjes ed.). We liepen wel tot aan het strand en zagen daar enkele van die vissershutjes, dus wat dat betreft was onze missie wel "geslaagd"... zonder echt nat en moe te worden ;oP

Via een heel steile brug reden we dan van Austvågøy het kleine Lofoteneiland Gimsøya op. 

Er werd ons verteld dat het een maand te vroeg was voor drogende kabeljauw op de typische visrekken... maar zoals jullie hiernaast (foto 2) zien, hebben we wel degelijk drogende "stokvissen" gezien! Aangezien het niet aan het vriezen was de afgelopen dagen, maar wel veel aan het regenen, was de vis eerder aan het "fermenteren" dan aan het "(vries-)drogen"... maar misschien komt het allemaal wel goed met die honderden koploze vissenlijken die daar per twee hingen te stinken... WIJ stonken zelfs naar vis toen we terug in de auto gingen! Toch wel bijzonder om zo'n oud gebruik eens te zien (en ruiken)!

Op het kleine Grimsøya zagen we een visarend die zich moeilijk liet fotograferen, bleven we nadien dat strandje ook nog wat zoeken naar zee-egel-pantsertjes en zagen we enkele mooie vergezichten, maar verder zagen we er niet veel.

Omdat we nog tijd en licht (alhoewel het bleef steeds zwaar bewolkt) hadden, reden we verder naar het volgende eiland, "Vestvågøy".

We besloten er een gedeelte van de zuidkant van het eiland te doen.

We reden over een gravelwegje naar 'Malnes'. Daar zouden nog sporen te zien zijn van grafheuvels... maar daar zagen we niks van. Wat we wel zagen (en meteen onze picknickplek (omwille van gemiezer in de auto) werd) was een authentieke "rorbu", een traditioneel Noors vissershutje op palen (foto 3).

Nadien reden we nog door enkele dorpjes langs de kust... en zagen nog veel rorbuer (meervoud van rorbu). We stapten enkel nog uit voor wat foto's. Het weer bleef slecht en ondertussen begon het donkerder te worden.

...en gelukkig waren we vóór 16u aan onze nieuwe overnachtingsplaats want de receptie van "Svinøya Rorbuer" in Svolvær (terug op Austvågøy) sloot om 16u! 

We kregen onze eigen rorbu toegewezen en gelukkig voor ons stond die erg achteraan en op een vrij donkere plek (handig om noorderlicht te fotograferen)... Deze, voor toeristen aangepaste, rorbuer hebben een badkamer, slaapkamer, zitplaats en keukentje. Ditmaal hoefden we dus niets te delen met anderen... luxe, he...

3e avond en nacht op de Lofoten

Het had op maandag 3 december jl. de hele dag geregend, gegoten en gemiezerd op het Oost-eiland van de Lofoten, "Austvågøy" (lees meer HIER). We hadden de hoop op noorderlicht voor die avond eigenlijk ook al opgegeven. Er hingen immers dikke regenwolken...

...maar toen ineens, rond 17u15, trok de hemel open en was het klaar...
...en jawel hoor, daar was het weer, "aurora borealis" (of te wel gewoon: het noorderlicht)! We zagen verschillende fel witte brede "banen" in het noorden, noordoosten en boven ons... en inderdaad op foto wordt dit... groen (zie foto 1)

Om 20u werden we, samen met twee andere koppels, bij Rob en Therese verwacht voor een lezing over het noorderlicht. Rob en Therese hebben een oud gemeenschapshuis met een bühne en zaal zodanig omgevormd dat hun gasten op de voormalige bühne verblijven en dat de locatie waar voorheen het publiek zat, een zaaltje is geworden voor de lezingen en met informatie over het noorderlicht en het Polarlightcenter.

De gegeven lezing was echt heel interessant. We leerden echt héél veel bij over het noorderlicht, maar daardoor ook over de zon.

Rob vertelde dat er noorderlicht komt doordat de gaten die in de corona ontstaan zonnewind doorlaten en die zonnewind in de atmosfeer van de andere planeten terecht komt (foto 2). Blijkbaar is er ook geen noorderlicht zichtbaar op de noordpool. Aangezien de noordpool niet gelijk is aan de magnetische noordpool is de locatie waar het meest noorderlicht voorkomt ook niet op alle plaatsen even ver van die noordpool af. Het is eerder ovaal van vorm dan rond. Zo vernamen we ook dat we, als we in september 2019 in Canada zitten we daar ook noorderlicht kunnen waarnemen! Woehoe! Dat gaan we het zeker ook proberen te spotten! Wat we eerder dachten, dat er op de Lofoten een bepaald magnetisch veld is waardoor er daar meer noorderlicht te zien is, is niet waar. Dit "magnetisch veld" is er ook op IJsland, in Lapland, in Canada ed.

RECHTZETTING: We hebben verder ook gehoord dat er de 5e een zonne-uitbarsting voor gaat doen. Dit geeft extra veel en mogelijk bijzondere noorderlichtactiviteit... maar dat is pas twee dagen nadien zichtbaar... dan zijn we nét weg... máár Rob voorspelde voor woens- en donderdag ook nog mooie shows... We hopen op heldere hemels!

Interessante sites voor het weer en noorderlicht in Noorwegen (en daarbuiten en meer) die we leerden kennen of die we zelf al gevonden hadden:

• www.yr.no
• www.windy.com
• spaceweather.com

Na die activiteit van na 17u was de noorderlichtactiviteit de hele avond en nacht verder nog best hoog (zie foto 3)... maar aangezien het dikke wolkenpak na 18u weer van de partij was, was er 's avonds en 's nachts niks meer te zien was... enkel dikke wolken...

Jammer, maar helaas...

Dag 4 Noorwegen, dag 3 De Lofoten

Maandag 3 december '18 wilden we opnieuw, net als de dag voordien, gaan wandelen... maar daar stak het weer een stokje voor! Amai, het was slecht weer! Er waren steeds dikke wolken waardoor het nooit echt licht werd. Het waaide serieus en er viel, tot 17u ongeveer, steeds regen, gemiezer, wat natte sneeuw en dat in allerlei "gradaties". De wandeling die wilden doen op een bergflank van een fjord werd dus al snel afgelast. We wilden dan nadien in Morfjorden Nature Reserve (foto 1) een korte wandeling maken en wat naar schelpen gaan zoeken. Dit stukje duinen is best "apart" aangezien de meeste ondergrond erg veel stenen, keien en rotsen bevat... Die korte wandeling werd een héél korte wandeling... en toch waren we zo goed als zeiknat, zelfs met onze trekkerskleren aan! Nu, we kregen wel een indruk van het duinengebied én we zagen heel wat schelpen (in allerlei formaten) liggen op het zandstrand.

Aangezien het er niet naar uitzag dat het snel ging opklaren, besloten we om te gaan rondrijden en al een stukje Lofoten te verkennen dat we anders op een later moment wilden gaan doen.

Zo besloten we om al naar Henningsvær te gaan. Dit vissersdorpje ligt helemaal in het zuiden van het Lofoteneiland "Austvågøy". Onderweg zagen we zelfs nog heel even, maar echt maar even, de rode zonnegloed, maar zelfs ook de zon, héél héél laag op de horizon.

We reden langs vele mooie plaatjes en panorama's, waar we vaak foto's van namen, maar vaak ook niet. Tegen Henningsvær zagen we op enkele plaatsen visdroogrekken, maar opnieuw zonder vis. In het kleurige dorpje viel voornamelijk het haventje (foto 2) op. Met de vele kleuren, het soort huisjes en de ruwe berg op de achtergrond zag het haventje er heel "lieflijk" uit. In het dorpje lagen best veel winkeltjes. Die waren allemaal dicht op maandag... jammer van dat paar mooie en warme slofjes die Ine zag staan... 

 Na een kopje koffie en een stuk cake reden we weer terug richting Laukvik. Het was al serieus donker toen we er aankwamen... al was het nog maar 16u ofzo...

We maakten kennis met een Nederlands echtpaar dat ook in het polarlightcenter ging verblijven en gingen daarna weer aan de slag met kruiswoordpuzzels, leesboeken Facebook en dergelijke... in afwachting van opnieuw wat noorderlicht...

Avond & Nacht 2 op de Lofoten

Op 2 december '18 om half 6 hadden we "prijs"! Vanuit het keukenraam van het Polarlightcenter, dat op het noorden uitkijkt, zagen we (terwijl we de lichten uitdeden om te checken) dat er best sterk noorderlicht was! Toen Ine wat extra kleren ging aandoen, werd dit ook bevestigd op de curve op de monitor op onze kamer.

Om niet zo veel "hinder" van de huizen en straat te hebben, maar ook om een andere voorgrond te hebben dan de dag voordien trokken we de gele hesjes weer aan en wandelden we tot op het strand (foto 1, spijtig dat dekhorizon hierop niet rechtstaat, maar ja...).

Na een kwartiertje hadden we genoeg van die locatie en liepen we, iets meer naar de straat, een weiland op. Dat we dicht aan de straat, en de straatverlichting, stonden, gaf een rode schijn aan de ondergrond waar we stonden (foto 2). Dat gaf eigenlijk ook wel iets moois aan de foto's! Na enkele foto's hadden we ook hierbij weer zin in iets "anders" waarna Ine met een pitslampje naar de camera gericht ging lopen. Dit licht en de weerkaatsing van de fluorstreep van het gele hesje zorgde voor "bijzondere" foto's... Mooi is iets anders, maar we amuseerden ons :-D

Deze hele noorderlichtshow duurde van half 6 tot 18u! Met het blote oog was er voornamelijk wit, maar ook, zeker in het begin, wat lichtgroen licht te zien... op foto is het inderdaad felgroen.

... en om half 8 was het opnieuw van dat! We maakten bij het polarlightcenter snel enkele foto's (foto 3) omdat toen het noorderlicht echt wel groenig was!

 

Nadien namen we de auto en reden we naar een standje waar we die middag tijdens onze wandeling geweest waren (foto 4). Ook hier kregen weten grootse show. Ditmaal zagen we het noorderlicht in het noordwesten, noorden, noordoosten en boven onze hoofden!

Deze tweede show, die vanaf dat we aan zee gestationeerd stond nog enkel wit, maar best fel wit, van kleur was, duurde van half 8 tot 20u10.
Terug op onze kamer gekomen, was duidelijk op de curve te zien dat er veel - maar veel meer kan zeker nog - noorderlichtactiviteit was.

...en er was die avond ook nog een dérde behoorlijk actieve periode! Die was er tussen 23u en 23u30... Ine had toen al een uurtje geslapen en Johan wilde net gaan slapen toen hij de activiteit op de monitor zag... terug de warme kleren aan, dus, en naar buiten!
Wat een gelukzakken zijn we toch, he!
Na deze derde show betrok alles en ging het regenen, al bleef de noorderlichtactiviteit actief, maar dan achter de wolken...

2 december '18: Wandelen

2 december 2018, onze derde reisdag en onze tweede dag op de Lofoten eilandengroep, werd een wandeldag. We wachtten tot bijna 10u alvorens te vertrekken omdat het anders echt nog te donker was... Tussen 10 en 14u is het, als het niet té bewolkt is, wel "licht" te noemen.
Omdat we in het begin en op het einde van de wandeling op de openbare weg moesten lopen, deden we (op aanraden van Therese van het Polarlightcenter en we zagen Noren dit ook doen) een geel hesje aan... dat is toch wel een pak veiliger... en ook wel best toepasselijk in deze tijden, met de "gele hesjes beweging" in Europa ;o) Zij krijgen overigens onze steun, zolang ze niks vernielen en geen (extreem) rechtse onzin uitkramen!

We wandelden over de weg, tussen de velden, langs een bergflank, in een dennenbosje, tussen de jonge berkjes (foto 1), over een weiland en een stukje over het strand (foto 2). De roze gloed van de zon was weer voortdurend aanwezig en veranderde constant. Dit maakte alles weer bijzonder fotogeniek! De wandeling was niet lang, slechts zo'n 5 km, maar was best wel mooi en afwisselend.

Na de wandeling gingen we eten in "onze keuken" van het polarlightcenter. Nadien, en dat deden we maar met de auto omdat er al niet meer daglichttijd over was, gingen we in Laukvik op enkele plekjes foto's nemen. We gingen naar de pier met de vuurtoren en naar een baaitje (foto 3) waar, aan de andere kant, ook veel (lege) stokvis-droogrekken stonden... ook zo fotogeniek! Jammer natuurlijk wel dat er geen vis op hing te drogen... alhoewel heel aangenaam zal dat ook niet ruiken...

Nadien gingen we een lekker kopje koffie drinken bij "Keans Beans", een koffiebranderijtje... Ja, natuurlijk wel met ingevoerde koffiebonen, he... ;oD

... en ja, toen waren de volle 4 uur daglicht alweer helemaal op!

In het Polarlightcenter hielden we ons dan opnieuw bezig met onze foto's, wat lezen, puzzelen... en wachten op het noorderlicht...

Het zou bewolkt worden 's avonds... we hoopten dat we toch nog wat noorderlicht konden meepikken...

Avond & Nacht 1 op de Lofoten: Lichte noorderlichtactiviteit

Eigenlijk hadden we de eerste avond op de Lofoten (01-12-2018) al geluk qua noorderlicht, al was het heel heel zwakjes en maar kort...

Op foto 1 zie je de eerste korte zwakke "opstoot". Deze was met het blote oog eigenlijk niet te zien. Even later was er een tweede korte maar ook zwakke periode, maar toch al iets feller, van wat vermeerderde activiteit. Dit zie je op foto 2. Met het blote oog was het groene niet zichtbaar. Hiervoor zorgt de langere sluitertijd van een fototoestel. Je zag dit tweede moment wel "dansende" wolken... zoals we het noorderlicht ook al in Finland zagen.

Van Rob en Therese, de uitbaters van het Polarlightcenter, vernamen we dat er pas weer terug wat noorderlichtactiviteit was. We zagen ook aan de prints van vorige week dat de activiteit bijna nihil was... een gelukje dus dat we er vorige week nog niet waren!

Rob en Therese hebben een kamer vol met gespecialiseerd meetmateriaal om het noorderlicht nauwgezet op te volgen. Ze geven ook lezingen over het noorderlicht. Wij hebben onze lezing morgenavond, als er ook nog een ander koppel komt overnachten.

In iedere gastenkamer staat ook een beeldscherm met daarop de noorderlichtactiviteit van dat moment en de minuten/uren voordien (foto 3). Op de foto hiernaast kan je de curve van de avond en nacht van 1 december '18 zien. Daar zie je duidelijk dat er vroeg (17u) twee momenten van ietsje vermeerderde activiteit was, maar dat het nadien de rest van de tijd erg rustig blijft... maar zelfs al hadden we 's nachts een grote piek (naar boven of beneden, maakt niet uit: een piek is een positieve verbetering in activiteit) dan hadden we niet gezien... Het regende de hele nacht uit dikke, dikke bewolking...

Harstad - de Lofoten

Na een super verzorgd, erg uitgebreid en heel lekker ontbijt bij Thon Hotel Harstad verlieten we (zaterdag, 1-12-'18) om iets voor negen het centrum van Harstad. Het "leek" helemaal nog niet op dat tijdstip: het begon pas een beetje licht te worden en er was bijna nog niemand op straat... Vreemd hoe je automatisch dit soort zaken opvallen... men heeft toch echt een eigen "klok"...

Een eindje voorbij Harstad deden we onze boodschappen: ontbijtbenodigdheden en spullen voor het avondeten voor de komende drie avonden (ofzo). Onze volgende slaapplekken hebben namelijk geen ontbijt- en dinnerservice en steeds gaan uiteten in Noorwegen is écht te duur... en eigenlijk vinden we dat nog best leuk om op reis zelf te koken... Het smaakt altijd nét iets anders dan thuis omdat je niet alles vindt, alles net een andere smaak heeft enz.

Harstad ligt nog op 120 km van de eilandengroep Lofoten en onze eindbestemming van onze eerste echte reisdag, Laukvik, ligt zo'n 50 km op de Lofoten. Als de maximumsnelheid 80 is en je die niet altijd kan rijden vanwege bochtige wegen, er nog boodschappen gedaan moeten worden en je ook nog regelmatig "moet" stoppen om foto's te maken van de mooie landschappen, dan duurt deze trip best nog lang. 

Wij kwamen rond half 3 aan bij het "Polarlightcenter" (dat moeilijker te vinden was dan we gedacht hadden)... 5,5 uur na vertrek dus. 

Foto 1 en 2 maakten we toen we al op de Lofoteneilanden waren. Mooi, he! In en rond Harstad en de weg naar de Lofoten lag er overal sneeuw. Eens op de Lofoten was er enkel sneeuw op de bergtoppen te zien. Mogelijk heeft hier de aanwezigheid van de zee en de "warme" golfstroom zullen hier wel mee te maken hebben, denken we.

De zon was best nog wel aanwezig tussen 10 en 14uur. Echt schemerig zouden we het tijdens deze uren niet genoemd hebben. De zon was wel mooi oranje. De reden hiervan is omdat de zon zelf niet meer zichtbaar is rond deze tijd van het jaar. Enkel haar "stralen" zijn nog te zien.

Na wat heen en weer rijden in Laukvik vonden we dan uiteindelijk het Polarlightcenter, onze thuis voor de drie volgende nachten en dagen.

Nadat we een beetje gesetteld waren en nog lunchten, was het al bijna helemaal donker. Foto 3 is genomen om 15u20. We lunchten inderdaad laat, maar we wilden "op tijd" in Laukvik zijn. Wat vooral vreemd was aan dat lunchen, was dat het, door de donkere hemel, het steeds leek alsof we al avond aan het eten waren...

We hielden ons daarna wat bezig met reisgidsen lezen, Facebook, onze foto's enz. toen Rob, de Nederlander die samen met zijn echtgenote/vriendin het Polarlightcenter uitbaat, ons kwam zeggen dat zijn apparatuur "enige" noorderlicht-activiteit waarnam...

Noorwegen, dag 1

Gisteren vlogen van vanuit Schiphol naar Harstad via Oslo. Sinds gisteravond half 6 zijn we op Noorse bodem. Op die Noorse bodem ligt een dun laagje sneeuw... We kunnen dus alvast winterfoto's maken!

We kregen een KIA Niro toegewezen... een automaat... en dat was toch weeral een tijdje geleden... Het lukt Ine nog niet zo goed om er mee te rijden... Enfin, het rijden is het probleem niet, het zachtjes rijden, is wel een probleem: Ine duwt steeds te hard op de rembij rotondes, als ze moet afslaan en dergelijke... maar hopelijk verandert dat vandaag door het "oefenen"...

We kregen ook ons eerste "whatsApp"-je van Rob. Hij is een Nederlander die samen met zijn vrouw het "Polarlightcenter" heeft. Hier gaan we de komende drie nachten heen. Rob is gespecialiseerd in het noorderlicht en verzorgt een whatsApp-service gedurende ons hele verblijf. Hij zal ons berichten wanneer er noorderlicht te zien is en in welke mate. Gisteren liet hij ons weten dat er noorderlicht was, maar slechts erg zwak. Wij deden ons best om iets te zien - en op een gegeven moment ging Ine ook vanalles zien ;o) - maar we zagen niks. Dat komt hoogstwaarschijnlijk, omdat het zwak was, maar ook omdat we in een redelijk verlicht stadje (Harstad dus) zitten.

Enfin, vandaag rijden we dus écht naar de Lofoten-eilanden. Onze wekker stond om 7 uur en het parkeergeld is betaald tot 9u08: we zullen dus vroeg op weg zijn. Tussen 11 en 14u zou het "licht" (schemerlicht) zijn... We gaan het vanaf vandaag allemaal beleven!

Weersverwachtingen Lofoten

Vrijdag is het zover! Dan vliegen we naar de Lofoten (prent 1) voor wat serieus noorderlicht-kijken... 

Althans dat hópen we! We hebben qua noorderlicht al vaker "pech" gehad. In Fins Lapland (maart 2012, foto's) zagen we noorderlicht, maar erg "flauwtjes" en in IJsland (december 2016, foto's) was het te bewolkt om iets anders dan dikke wolken te zien...

Het voordeel aan de Lofoten is dat het in een speciaal soort magnetisch veld ligt waardoor er heel vaak noorderlicht te zien is én omdat er, omdat het vele kleine eilandjes zijn en het er dus goed waait, vaak wolkenvrije hemels zijn... maar je weet nooit...

De voorspellingen geven koude temperaturen (net boven 0°C) met sneeuw, regen en... wolken... We zien wel (letterlijk)... Wij duimen alvast. Duim maar mee!

Maar ach ja, als we geen noorderlicht zien, hebben we nog steeds een mooie reis, hoor! De Lofoten zijn prachtig ook mét wolken (foto 2)! ... énne we zijn gelukzakken die op reis kúnnen gaan... en dan ook nog zo vaak, hè... Genieten gaan we sowieso doen!

Nog één maand...

...tot dit:

December 2018

We zouden onszelf niet zijn als we alweer niet aan volgende reizen en reisjes aan het denken en het regelen zijn... 

Als sinterklaaskado doen we onszelf dit jaar een weekje Lofoten kado!

Deze reis gaan we binnenkort, nadat het reisbureau de vluchten uitzocht, boeken.

We gaan in het, naar het schijnt, mooiste gedeelte van Noorwegen een weekje rondrijden in de donkere winterzon en hopen er ook noorderlicht te kunnen zien...

Jawel, mét of zonder noorderlicht wordt dat alweer een erg mooi tripje!

Bijgevoegd

Vanaf nu staan Johans foto's ook in ons album met foto's van Oslo én staat er bij wat en/of waar het is.

link