Om 8u stond Ine haar chauffeur/gids haar op te wachten om, “om de hoek”, naar de gate van Nationaal Park Arusha te rijden. Hij vertelde dat er in het park enkel luipaarden als roofdieren zaten, en dan ook nog ver weg in het bos. Om deze reden, waren er veel ‘gewone’ dieren omdat zij er zonder veel stress konden leven. Het park heeft hierdoor procentueel het grootste aantal giraffen van alle parken van Tanzania. Deze soort is, zo merkten we al tijdens onze voorgaande safari’s, erg stressy en snel opgejaagd.
Dat er veel giraffen waren, merkte Ine al meteen: tientallen meters voorbij de eerste gate zaten er al een paar te rusten. Ine kan zich niet herinneren op safari ooit zittende giraffen gezien te hebben. De chauffeur vertelde dat, als ze zich rustig voelen, dit de manier is waarop ze ook slapen.
Bij de tweede gate ging de chauffeur Ine aanmelden en om een ranger voor een wandelsafari vragen. Zo’n ranger heeft bij een wandelsafari altijd een geleden geweer bij. Dit dient om, moest het nodig zijn, een schot af te vuren om het dier weg te jagen. In dit park kan het vooral bij een buffel nodig zijn dit te gebruiken. Onderweg zag Ine verschillende dieren: wrattenzwijnen, buffels, giraffen, waterbokken, een soort ooievaar en een dikdik. Ook wandelde Ine een stukje de berg Meru, die in het nationaal park ligt, op. Zo kwam ze aan een mooie, kleine waterval.
Na ongeveer twee uur wandelen, stapte Ine terug de jeep in en ging ze met haar chauffeur op ‘gamedrive’ in de rest van NP Arusha. Dit park bestaat voornamelijk uit bossen, maar er zijn ook grote open vlaktes en grote meren. Naast opnieuw veel giraffen en wrattenzwijnen te zien, zagen we ook zebra’s, bavianen, flamingo’s, ibissen, allerlei andere watervogels, bijeneters, een adelaar, een waterbok en bosbokken, een dikdik en een duikerbok en enkele diadeemmeerkatten… vooral om die laatste was Ine erg blij. Deze apensoort had Ine nog nooit gezien.
Rond 18u stapte Ine, met drie koppels die ook in dezelfde lodge als Ine verbleven, in de jeep van het hotel. We werden naar het ‘mini restaurant’ van een middelbare school van ngo Africa Amini Alama gebracht in het dorp. Het bijzondere aan deze school is dat het zich, naast dat het een gewone middelbare school is, ook specialiseert in een opleiding in duurzaam toerisme. Dit is voorlopig de enige middelbare school die dit organiseert in Tanzania. De andere opleidingen in toerisme zijn opleidingen voor na het middelbare onderwijs.
Het is een kostschool met zo’n 150 leerlingen, verdeeld over vier schooljaren. Tijdens een rondleiding die we kregen van de leerlingen vertelden deze dat dit maakte dat ze kleine klassen hadden. In andere middelbare scholen in Tanzania heb je klassen met zo’n 100 leerlingen.
We kregen uitleg over hoe de leerlingen gestimuleerd werden om projecten te bedenken om duurzamer met alles om te gaan: ze waren spaarzaam met water en energie, ze herbruikten spullen, de school kweekten eigen groenten en fruit en ze recycleren. Ze hebben een project waarvoor ze alle plastieken verpakkingen uit het dorp verzamelden, wasten, verknipten en er met mallen, allerlei nieuwe spulletjes mee maakten… en ja, hoor, Ine heeft er weer een olifant bij, eentje van gerecycleerd plastiek ditmaal!
Voordat we aan tafel konden gaan, moesten we nog een aantal stappen doorlopen. Er was een opzet gemaakt alsof we op hotel gingen en daar ook aten. Dit betekende dat Ine (en de anderen) zich moest laten inchecken, ze haar kamer te zien kreeg en dat ze naar haar tafel gebracht werd. Aan tafel werd haar dan het menu voorgelegd, kreeg ze alles netjes opgediend, werd gevraagd of ze het niet te koud had enz. Dit alles werd door de leerlingen van school gedaan als oefening van de verschillende zaken die ze, eens afgestudeerd, op hun werk moesten gaan doen… leuk!
Op het einde werd er ook nog, door alle leerlingen die die avond meegewerkt hadden, voor zang en dans gezorgd… wat een fijne avond. Dit was een avond waarvan Ine het jammer vond dat Johan er niet bij was om dit ook mee te maken… maar die was op dat moment aan het acclimatiseren : hij was op zijn vierde dag van de Lemoshoroute vertrokken op 3.900m, naar 4.600m gewandeld en weer gedaald tot 3.975m om te overnachten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten