We kregen van één van de manusjes-van-alles (keukenhulp-serveerster-gids-e.a.) uitleg over de regio - waar het al drie jaar niet regende - over de planten en wat dieren, de verschillende Namibische culturen/volkeren ed. Het was een fijne wandeling, maar echt kwalitatief was de uitleg niet... maar dat deed er niet toe! Het was een aardige vrouw die open stond voor onze vragen, ook voor vragen die niks met de natuur te maken hadden.
Rond 9u30 was het al heel warm! De truitjes gingen al snel uit en gelukkig hadden we veel water bij! De temperatuur zou sowieso vlot over de 30°C gaan die dag.
Nadien ging Ine douchen in één van de twee openluchtdouches. Natuurlijk koos ze de 'avontuurlijkste': die met de emmer met gaatjes in de bodem! Ine hoopte wel dat de aanwezige warmte het water al genoeg opgewarmd had... maar dat was niet zo :-) 's Nachts was het zodanig koud geweest dat het water waarschijnlijk pas laat op de middag aangenaam van temperatuur zou zijn. Voordeel van de buitenlucht en de warme zon: afdrogen hoefde haast niet ;o)
Na het middageten 'plooiden' we onze AHA op en reden we richting Twyfelfontein. Hier zijn zo'n 2500 rotstekeningen van 5000 jaar oud gevonden. Deze manier van communiceren met elkaar van de Bosjesmannen is sinds enkele jaren een UNESCO-site.We zagen echt veel rotstekeningen! Mooi! De meeste tekeningen die de Bosjesmannen maakten zijn dieren. Hiermee wilden ze volgende bezoekers van de drinkplaats (de bron 'twyfelfontein') op de hoogte brengen wat ze op hun tocht gezien hadden, maar ook worden er spirituele verhalen mee verteld. Zo is de leeuw van de foto een tekening van een sjamaan die getransformeerd is in een leeuw. Dit leidt men af aan het feit dat de leeuw 5 tenen heeft aan zijn poten én een hand heeft aan zijn staart.
Na ons bezoek aan de rotstekeningen (in de hitte, pufpuf) wilden we gaan tanken, maar aan de tank hing het bordje "no petrol". Op zich niet zo'n probleem. We konden nog wel verder. Onze 'auto' had trouwens twee tanks (met diesel) van zo'n 80 liter. Dat was bijzonder handig! We hoefden niet steeds aan tanken te denken!
Die dag maakten we ook onze eerste safari van deze reis. Dit deden we met een gids en wat toeristen van een nabijgelegen (chique en dure) lodge. : Na zo'n 20 minuten stonden we stil... en konden we niet verder. De safari-jeepmotor raakte oververhit...en het eerste waar die toeristen aan konden denken was... hun geld... dat ze terug wilden... Bahbahbah... We moesten dus wachten tot we gedepanneerd werden. Om geen extra tijd te verliezen, stapten we over op een (nog) ouder exemplaar. Het 'probleem' hiervan was dat er geen plaats was voor het trapje... dat mee moest (ah jaaaa, die toeristen moesten waardig uit de jeep kunnen stappen, he...). De plek waar het lag, maakte dat het de hele tijd op de "schakelarm" van de gids/chauffeur schoof. Johan hield daarom dus maar de hele tijd het laddertje tegen... en als Johan een foto wilde maken, bekommerde Ine zich om het laddertje... Wij nemen zulke Afrikaanse toestanden er wél bij en zijn gewoon dat er wel 'ns iets mis gaat met de auto's in Afrika. We vinden het zelfs allemaal bij de Afrikaanse charme horen! Enfin, de gids reed als 'n gek naar de boerderij en de droge rivierbedding waar de woestijnolifanten van de regio verblijven, om de safari toch nog te doen slagen...
Na lang zoeken, wij hadden ons er al bij neer gelegd dat we geen woestijnolifanten zouden zien, zagen we er drie! : een vrouwtje met een kalfje van 6,5 weken en een jonge stier! Prachtig!
Deze soort Afrikaanse olifanten zijn kleiner dan bijvoorbeeld de savanneolifant. Zijn voetzolen zijn ook breder dan bij de andere olifanten. Dit geeft 'm meer grip op het woestijnzand.
De gids reed wel érg dicht tot bij de olifanten! Zowel de stier als het vrouwtje lieten duidelijk merken dat ze dit niet op prijs stelden: Beide flapperden serieus met hun oren en gingen zelfs over tot het in het rond gooien van zand... Dichtbij is natuurlijk mooi, maar wij hadden liever wat extra ingezoomd met onze camera dan hen onrustig te maken... :-(
Als afsluiter van deze mooie dag aten we nog in het restaurant van ons kamp. Dit was erg lekker... en was weer 'ns iets anders dan BBQ'en.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten