Op zondag 16 oktober zijn we vanuit Xi'an naar Chengdu gevogen. Tijdens de vlucht werd er zó veel aandacht aan de constante (lichte) turbulentie besteed dat Ine werkelijk dacht dat neerstorten een van de mogelijkheden konden zijn! Jezus, wat een overdrijvers, die Chinezen! ;o)
Onze transfer van de luchthaven naar ons hotel in Chengdu liep mis. Er stond ons niemand op te wachten... Toen we belden naar het locale agentschap ss'te deze terug dat de chauffeur ons aan het zoeken was op de luchthaven... Dikke zever! Het was zo'n Chinees leugentje van "We zijn jullie vergeten, blijf vooral waar je bent en ik stuur zo snel mogelijk iemand"... maar een Chinees zal zo iets noooooit eerlijk zeggen... Een Hollands koppel die blijkbaar bij ons op de vlucht zat, werden wel opgehaald. Zij vertelden dat hun chauffeur tijdens hun transfer ineens een telefoontje kreeg waar hij niet vrolijk van werd... De tijd geschat wanneer dat zal geweest zijn, zal dat net na ons telefoontje geweest zijn...
Enfin, zwaar kl*te, want zou zouden we niks meer kunnen doen nadat we in ons hotel waren. Gelukkig ligt ons hotel in een heel gezellige "straat"/park. Er zijn heel veel lokale winkeltjes, cafeetjes, eetstalletjes ed. Het is ook voor de Chinezen een leuk uitje, zo blijkt aan de drukte in de straat!
's Avonds aten we een 'samengesteld menu' waar deze stad, die de vijfde grootste van China is, bekend voor is. We kregen ieders tien potjes met verschillende gerechten en een stoommandje met drie dumplings/van die dichtgebonden "deeg"waren. Sommige gerechtjes waren erg pikant, andere zoet, dan weer erg kruidig enz. enz. Het was heel erg lekker! Al weten we totaal niet wát het allemaal was.
Om half 8 vertrokken we dan naar het pandareservaat in Chengdu (Website), waar we erg veel van die wollige exemplaren met hun witte kop en zwarte ogen zagen, ook zagen we er de rode panda soort, die eigenlijk niet zoveel lijkt op zijn "broer" de grote panda. We zagen ook een aantal "pas" geboren pandaatjes. Deze konden nog steeds niet lopen na één maand! Geen wonder dat de grote panda zo met uitsterven bedreigd is! Hun kleintjes kunnen niks zelf!
Het is wel een beetje zielig hoe alles gebeurd: Als die panda's net bevallen zijn, worden die kleintjes al weggenomen bij de moeder... Ook lokten ze vanmorgen de rode pandaatjes naar de plek waar de meeste toeristen stonden met appeltjes. Toen de panda's aangerend kwamen, namen ze de appels weg... Hoe bruut! Maar ja...
's Middags hielden we ons ook nog goed bezig in Chengdu:
We bezochten een Zen-Boeddhistische (Info) en een Taoïstische tempel (Info) en een begraafplaats van de keizer Wang Jian. Yep, wéér tempels... maar wéér zagen ze er anders uit! En nee, hoor, bekeren gaan we niet doen :o)
's Avonds aten we nóg een specialiteit van de streek: 'hotpot'. Dit is eigenlijk een soort van fonduen, maar dan niet in vet maar in een waterige saus (waar wél stevig pikant) naar keuze. Een grote 'pot', ingebouwd in de tafels, kookt en daar gooi je dan al je bestelde -rauwe- gerechten in... Een heel gedoe omdat je die dingen er dan ook weer moet uitvissen. Wij namen hiervoor eendensaus met apart vissaus en als bijkomende gerechten champignons, lotuswortel (héérlijk!) en Johan nam nog paling. Als drank kregen we sowieso (gratis) 'white tea', wat erg slappe groene thee is maar die het brandende pikant in je mond blust en we namen ook nog verse pindanotensap.
Als toetje bestelde Ine (en Johan kreeg het meteen ook) cocoscake. Althans zo was het vertaald... Het bleek gefrituurd zoet bladerdeeg te zijn met hier en daar maïs in te zijn. Of er cocos in zat, weten we eigenlijk niet. We proefden er niks van... Kortom een vertaalfout op de kaart, maar wel een erg lekker dessertje!
's Avonds aten we nóg een specialiteit van de streek: 'hotpot'. Dit is eigenlijk een soort van fonduen, maar dan niet in vet maar in een waterige saus (waar wél stevig pikant) naar keuze. Een grote 'pot', ingebouwd in de tafels, kookt en daar gooi je dan al je bestelde -rauwe- gerechten in... Een heel gedoe omdat je die dingen er dan ook weer moet uitvissen. Wij namen hiervoor eendensaus met apart vissaus en als bijkomende gerechten champignons, lotuswortel (héérlijk!) en Johan nam nog paling. Als drank kregen we sowieso (gratis) 'white tea', wat erg slappe groene thee is maar die het brandende pikant in je mond blust en we namen ook nog verse pindanotensap.
Als toetje bestelde Ine (en Johan kreeg het meteen ook) cocoscake. Althans zo was het vertaald... Het bleek gefrituurd zoet bladerdeeg te zijn met hier en daar maïs in te zijn. Of er cocos in zat, weten we eigenlijk niet. We proefden er niks van... Kortom een vertaalfout op de kaart, maar wel een erg lekker dessertje!
Net voor we Chengdu verlieten - dat deden we om 17u - liepen we nog wat rond in een buurt waar veel lama-priesters (Info Lama of Tibetaans Boeddhisme) te vinden zijn. Dit zie je erg goed aan de winkeltjes: winkeltjes met boeddhabeeldjes, kelkjes, boeddhistische schilderijen, maar ook de nieuwe collectie aan lama-kleding! De wintercollectie in rood/oranje/geel aan gewaden, gevoerde mantels en laarzen hing te blinken in de winkels… Hahahaha, grappig!
We hadden pas een avondvlucht naar onze volgende bestemming, Lijiang. Omdat we pas om half 11 of zo in onze hotelkamer waren, besloten we om meteen in bed te stappen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten