Nog één!

We moeten vandaag, allebei, nog werken... 

en dan kunnen we, morgen, eindelijk naar Tanzania vertrekken!

17-09-1931

Vandaag, 17 september, is het 95 jaar geleden dat de eerste LP, "Long Play" / langspeelplaat, door platenmaatschappij RCA gedemonstreerd werd. Het zou wel nog tot in 1948 duren totdat de LP officieel geïntroduceerd en op de markt gebracht werd. Dit was door Columbia Records.

Vóór 1948 waren platen geen "LP's" maar grammofoonplaten. Ze waren gemaakt van schellac en draaiden met 78 toeren per minuut. Dat materiaal was kwetsbaar en de geluidskwaliteit had beperkingen. LP's waren gemaakt van vinyl en bood twee voordelen: duurzaamheid en een hogere kwaliteit.

Een LP is een 12-inch schijf die draait op 33⅓ toeren per minuut. Dankzij het fijne microgroefprofiel konden er plots veel langere opnames op één kant worden vastgelegd. Waar oudere grammofoonplaten doorgaans maar enkele minuten per kant boden, maakte de langspeelplaat voor het eerst volledige albums op één drager mogelijk.

Johan zijn LP-collectie telt ondertussen, zo ongeveer, 1.500 exemplaren, denkt hij...

De coyote heeft 'm!

Herinner je 'Road Runner' waarin een coyote ein-de-loos veel moeite doet om een renkoekoek te vangen!?

Het is'm gelukt! 

en er zijn (niet erg goede) beelden van! 

 bron

"Dat een grote renkoekoek als prooi van een coyote eindigt, komt volgens experts zelden voor. Niet alleen zijn topsnelheid (37 km/uur), maar ook zijn behendigheid speelt in het voordeel van de renkoekoek. Dankzij zijn lange staart kan hij scherpe bochten nemen en bliksemsnel van richting veranderen. De vogel kan ook razendsnel in bomen klimmen. Een coyote haalt dan wel een hogere topsnelheid (tot 65 kilometer per uur), maar is lang niet zo wendbaar.

Hoe deze coyote de vogel precies te pakken kreeg, is niet bekend. Coyotes zijn opportunistische jagers en passen hun menu aan aan wat voorhanden is. Mogelijk was de renkoekoek gewond, verzwakt of zelfs al gestorven."

Wij zagen beide dieren ook al tijdens onze vakanties. En neen, dat was niet sámen, zelfs niet tijdens dezelfde reis, zelfs tien jaar van elkaar. Een renkoekoek liep in New Mexico, toen we in 2009 door de Rocky Mountains in de Verenigde Staten reden, ineens de weg over... en dat was inderdaad heel snel... miep miep... We hebben het beestje helaas dus niet goed kunnen zien. We zijn er ook maar één tegengekomen (blogbericht). 

Coyotes zijn we in '19 regelmatig tegengekomen in West-Canada... meestal waren ze in gedumpt afval eten aan het zoeken, dicht bij dorpen. Een plaag noemde een bewoner met wie we onze waarneming bespraken (blogbericht)... misschien had hij het, over die 'plaag', ook wel over de dumpende medemens...?

Reisvoorbereidingen (2)

In dit blogbericht van 8 september somden we een hele reeks van voorbereidingen die we al namen om naar Tanzania te reizen...

...een zogenaamde "e-SIM" moesten we ook nog regelen! Zo kunnen we allebei in Tanzania met onze telefoons op internet en kost dit geen kapitalen. Johan had dit tijdens onze wandelrondreis in Tunesië eerder dit jaar al eens gebruikt... en aangezien hij dit o-ve-ral kon gebruiken, zélfs tijdens onze drie dagen in de woestijn, en verbinding toch echt slecht kan zijn op reis, hebben we dit nu voor onze beide telefoons geregeld... voor op de laptop moet Ine wél nog gebruik gaan maken van de (slechte) Wi-Fi-verbindingen, maar dat is dan maar zo.

Wat we ook nog als "reisvoorbereiding" hebben ondernomen, is een kappersbezoek... wat is dát tegenwoordig toch duur, zeg!

Ganesh Chaturthi

Afhankelijk van de hindoeïstische kalender, die rekent in maanjaren, wordt Ganesh Chaturthi in augustus of september gevierd. Dit jaar start het tien-dagen-durende feest vandaag, op 14 september. En die/dat "Ganesh Chaturthi" is de verering van de god Ganesha.

Ganesha is de olifanthoofdige hindoeïstische god van de wijsheid, welvaart en goed geluk. Hij neemt hindernissen weg en is de beschermheilige van reizigers. Hindoes bidden tot Ganesha voor ze aan iets nieuws beginnen, zoals een nieuwe baan of wanneer ze verhuizen.

Ine kent Ganesha omdat ze 'zot' is van olifanten. Ze heeft ook enkele, mooie en niet-kitscherige, beeldjes van deze half-olifant-half-mens...

Meer info over Ganesh Chaturthi: Op de eerste dag van de viering wordt er door de aanbidders eerst ter reiniging een bad genomen en koopt men vervolgens een beeld van Ganesha. Dit neemt men dan in een processie mee naar huis, alwaar het beeld op een altaar wordt neergezet en versierd. Het beeld laat men voor de duur van het feest staan. Het wordt 's ochtends en 's avonds aanbeden en voorzien van offergaven (vooral zoetigheid). Op de laatste dag van het feest wordt het beeld weer meegenomen en in het water van de dichtstbijzijnde rivier, meer of zee gegooid.

Meer over Ganesha: Hij is de zoon van god Shiva en godin Parvati, maar is 'onbevlekt' verwekt. Hij rijdt op een rat die Mashika heet, soms ook wel op een rund. Al toen Ganesha nog zeer jong was, wou hij met rust gelaten worden en het liefst was hij alleen. Shiva onthooft op een gegeven moment Ganesha omdat hij dacht dat het een indringer was. Shiva beval zijn dienaren om op zoek te gaan naar het eerste het beste dier dat men kon vinden en ze keerden terug met de afgehakte kop van een olifant. Shiva bevestigde de olifantenkop op het levenloze lichaam van zijn zoon die terug tot leven komt en de geschiedenis zou ingaan als de god met de olifantenkop.

Ganesha wordt meestal afgebeeld met een dikke blote buik, vier handen, een roze-oranje (of rode) huid, rode kleding, een rat aan zijn voeten en natuurlijk een olifantenkop vaak met maar één slagtand. De rat (die steeds opvallend klein afgebeeld wordt) is zijn persoonlijk vervoersmiddel. Soms heeft hij tussen zijn ogen (boven zijn slurf) een symbool dat op een "3" lijkt, het symbool voor Om of Aum: de klank (vibratie) waaruit het heelal is ontstaan...

Dat hindoeïsme blijft ons ook wel boeien, maar wat een complexiteit aan goden, dienaren enz. enz. 

Met Pasen '23 bezochten we in Londen een hinoeïstische tempel (blogbericht). 

We moeten toch ook eens naar India (e.o.) gaan!

Dromen over safari...

 De laatste keer dat we op (wandel-)safari gingen, was in Ethiopië (2017) en Oeganda (2015). Wie weet, is er wel vanalles veranderd!?

Waarom zeggen we "gezondheid"?

"Al in het oude Griekenland werd een nies als een voorteken van de goden gezien. In Homerus’ Odyssee is een nies bijvoorbeeld een teken dat iets wat gezegd is, zal uitkomen.

Het idee van de nies als voorteken werd overgenomen door de Romeinen. Zij zagen een niesbui als een teken van ziekte of dood en zeiden onder andere ‘Moge Jupiter je beschermen’ als iemand niesde.

De link tussen niezen en de dood werd versterkt toen paus Pelagius II in 590 n.Chr. besmet raakte met de pest en stierf, naar verluidt toen hij niesde.

Dat voedde de angst voor de nies, en zijn opvolger Gregorius I beval zijn onderdanen om voor iedereen die niesde te bidden met ‘God zegene u’. Destijds dacht men namelijk dat alleen gebeden allerlei ziekten konden genezen en voorkomen.

De reden dat niezen als iets bijzonders werd beschouwd, was dat veel oude culturen de ademhaling in verband brachten met de levenskracht of de ziel.

Als het lichaam plotseling uitbarstte in een ongecontroleerde uitademing, kon dat daarom worden gezien als een moment waarop de mens extra kwetsbaar was."

Bron

Momenteel zijn we allebei verkouden... niet erg,

maar Johan zijn saturatie is hierdoor lager... en deze wordt

voor en tijdens zijn trekking op de Kilimanjaro iedere dag gemeten

om te checken of hij (verder) mee kan in de steeds ijlere lucht op de berg...

Johan wil dus zo snel mogelijk van die verkoudheid af!

Over één week vliegen we naar Tanzania, over 9 dagen start Johan aan zijn klim...

25 jaar

 

Waar was jij op 11 september 2001 rond 15u?

Johan was aan het werk (nog op de oude locatie van Katarsis in Genk centrum) en Ine reed rond op zoek naar een feestlocatie voor ons trouwfeest een jaar later...

naar info over aanslagen op "9/11"

Los en vast

"Hoe losser de wind, hoe vaster het weer."

frankdeboosere.be

Economie

Reisvoorbereidingen

Okay, onze reis naar Tanzania komt steeds dichterbij... de afgelopen weken zijn we nog bezig geweest met allerlei noodzakelijke regelzaken en aankopen...

• De medicatie ter preventie van hoogteziekte (voor Johan) en malaria hebben we al een tijdje in huis. Deze ligt, samen met onze dagelijkse medicatie, al samen klaar.
• Onze toeristenvisa zijn voor ons allebei terwijl dat we in Londen zaten in orde gekomen.
• De vaccinaties voor tetanus en buiktyfus zijn gezet en alle andere zijn nog in orde.
• Omdat we tijdens onze reis nog aan verschillende gidsen, chauffeurs, bagagedragers enz. fooien moeten geven, hebben we hiervoor ook de nodige US Dollars geregeld. We kregen de tip om dat via GWK Travelex in Maastricht te regelen omdat je daar de verschillende biljetten die je wil kan regelen. En aangezien we vooral 'kleine' dollarbriefjes nodig hebben (en meestal de 'grote' gegeven worden in een wisselkantoor), was dat een héél goede tip!
• 
  Johan kocht, voor zijn tocht naar de top van de Kilimanjaro, nog elektrolyten-bruistabletten en energy-gels, zonnefactor 50 en vochtige wegwerpwashandjes: voor extra energie, zouten en mineralen, omdat de zon op die hoogte (tot 5.895 meter) natuurlijk net ietsje dichterbij staat en er geen schaduw meer is op een gegeven moment... en de vochtige washandjes? omdat er natuurlijk geen kraantjeswater is op die berg om je te wassen...
• Het was, zoals we hier al schreven, de bedoeling dat Ine voor Tanzania een nieuw cameraatje zou kopen en dat Johan het 'oude' van Ine dan zou gebruiken tijdens zijn beklimming. Dat weegt immers véél minder dan zijn grote camera en is veel kleiner. Maar dat was buiten het Saharazand en de -winden van onze maartreis gerekend waardoor Ine haar 'oude' cameraatje de geest gaf en ze al eerder een nieuwe camera moest kopen. We besloten daarom om voor de Kilimanjaro, maar ook voor verdere woestijnavonturen en stadsbezoeken waar die grote camera niet zo handig is, een tweede compact cameraatje aan te schaffen.
• Johan besloot, in plaats van een slaapzak die nog aangenaam warm is bij - 15°C (die het kan zijn in het laatste kamp tegen de top van de Kilimanjaro) aan te schaffen, om toch maar een slaapzak via de Tanzaniaanse boekingsagent te huren. Dergelijke slaapzakken zijn ongelooflijk duur en die hebben we eigenlijk nadien toch niet meer nodig... Ine heeft al een erg warme slaapzak en die gaat echt niet kamperen in vriestemperaturen ;-P
• 
  Bij onze boeking bij Joker kregen we ook ieders een dagrugzakken 'cadeau'. Die hebben we ondertussen afgehaald in hun kantoor in Hasselt en kunnen we dus stilletjes aan beginnen vullen.
• en, omdat ons 'grote' koffer toch aan vervanging toe was en we een verrijdbare reistas toch wel gemakkelijk vinden (we hebben er al één), hebben we een "koffer" van het type Samsonite Ecodiver aangekocht.

Johan heeft alles wat hij tijdens zijn trekking meeneemt in zijn dagrugzak en in zijn bagage ook al samengelegd, gewogen en over nagedacht wat hij persé mee moet en of er geen alternatieven zijn. Zijn bagage mag max. 15 kg wegen omdat deze door een 'drager' gedragen wordt en zijn dagrugzak wil hij natuurlijk ook niet te zwaar maken.

jahhh, toch meer geregel dan voor andere reizen... de 19e vliegen we!

En?

Hoe zit het daar eigenlijk op Reykjanes!!?

Op dit moment zit een collega van Johan, 

die we wat geholpen hebben met zijn reisroute,

op IJsland. De heimwee is weer even heel groot bij Ine...

Bomen

Terug (5/5)

Afgelopen dinsdag, 1 september '26, reisden we terug vanuit Londen naar huis. Alvorens de Eurostar te nemen, gingen we brunchen en... shoppen... Johan vond een nieuwe jeans en wat plaatjes. Verder pikten we ook nog een zonnig terrasje mee.

Onze Eurostar van 15:04 uur (GMT) had helaas een uur en veertig minuten vertraging. We reden St. Pancras International uit om ongeveer 16:45 uur, wat natuurlijk maakte dat we ook anderhalf uur later dan gepland terug in Brussel waren... en terug thuis waren om 22:20 uur (CET)... maaaaar de compensatievouchers hebben we ondertussen al aangevraagd en ontvangen! Die kunnen fijn dienen om naar Notting Hill 2027 te treinen. De Eurostartickets voor met Pasen hebben we immers al enkele weken geleden gekocht.

en dan nu nog twee weken wachten tot we naar Tanzania vliegen!