24 jaar en gescheiden

Op 20 september gingen we rond half 9 ontbijten. Het was een zeer uitgebreid ontbijtbuffet met véél lekkers zowel voor Johan als voor Ine. Alvorens uit te checken liepen we door de tuin van het hotel waar het gonsde van de activiteit van de vele kleurige vogeltjes. Ook van op ons terras konden we er nog verschillende bekijken.

Om 10u stonden er twee voertuigen, één busje en één safarijeep, op de parkeerplaats van het hotel. Het was even verwarrend welke voor wie was gezien beide chauffeurs zeiden dat ze naar de Kilimanjaro gingen voor ‘de wandeltocht’… Ine zat bijna in het busje naar de lodge vanwaaruit de beklimming van de Kilimanjaro startte en Johan zat al in de jeep die ’s anderendaags de dagtrip met zicht op de Kilimanjaro zou maken… snel wisselen, dus!
En dan werden we, op onze 24e huwelijksverjaardag, gescheiden…

Onderweg bleek dat we beiden ook aan een gedaanteverwisseling gedaan hadden: toen Johan, die veel eerder bij zijn lodge was dan Ine, incheckte, kwam hij er achter dat hij Ine haar paspoort had. Het inchecken was gelukt omdat hij een kopie van zijn paspoort kon voorleggen.

Ine was twee uur onderweg tot aan de Simba Farm lodge. Ze passeerde verschillende dorpen/stadjes, maar reed ook langs velden vol maïs en andere gewassen. Het werd steeds heuvelachtiger en ze kreeg steeds meer bergen te zien. Ze zag ook een giraf, maar was niet snel genoeg om hier een foto van te nemen.

Na steeds op verharde wegen te hebben gereden, sloegen we opeens af om een tijdje op een slechte rode zandweg te gaan rijden. Langs die zandweg, wat ook de weg naar Nationaal Park Kilimanjaro bleek te zijn, lag Ine haar lodge: een grote boerderij met in de grote tuin allemaal huisjes als hotelkamers. Mooi!

Meteen na aankomst en na het inchecken met de kopie van haar paspoort (wat, net zoals bij Johan, geen probleem was) werd Ine gebrieft door haar twee begeleiders: één chauffeur en de wandelgids voor ’s anderendaags. Ine kreeg uitleg over de dagwandeling die ze zou gaan doen en kreeg vooral instructies over hetgeen ze moest meenemen aan gezien er regen voorspeld was.

Een klein uurtje nadat Ine aangekomen was, kon ze gaan lunchen: jawel, een volledige maaltijd met soep, hoofd- en nagerecht. De lodge staat er prat op dat ze steeds verse groenten uit eigen moestuin gebruiken.
Na het eten wandelde Ine rond in de grote tuin en moestuin, waar inderdaad heel veel soorten groenten stonden. In de mooie tuin met bomen en struiken met veel vruchten en bloemen vlogen vogels en vogeltjes af en aan, meestal kleurig maar ook saai grijs. Ze hadden allemaal gemeen dat ze erg snel van het ene naar het andere vlogen… en dus moeilijk te fotograferen waren, maar Ine kreeg, met veel geduld, toch nog wat mooie foto’s gemaakt. Nadat Ine een werkman terug zag komen lopen met een hele kudde koeien, vond Ine het ook tijd om terug naar haar huisje te gaan, om een middag dutje te doen. Vooraleer ze dat kon gaan doen, hadden we nog een heel appverkeer heen en weer over hoe het paspoortenprobleem op te lossen… Johan wist dat hij zich moest registreren alvorens aan zijn tocht te starten… en daarbij was het paspoort nodig…

Aangezien Johan ’s anderendaags ook die slechte rode zandweg opmoest om naar Nationaal Park Kilimanjaro te gaan, was de simpelste oplossing dat Ine zou proberen om met haar kopie binnen te geraken, maar Johan zijn paspoort aan haar receptie af te geven zodat Johan dat zou kunnen gaan halen en verwisselen met dat van Ine…

Na Ine haar dutje was het al 17u en kreeg ze, tijdens dat Johan gebrieft werd, info door over zijn groepssamenstelling, de luxe een eigen tent te hebben omdat die drie Londense dames ieders een tent wilde en de hoop dat hij het privétoilet van de dames ook mocht gaan gebruiken.

Ondertussen had Ine haar foto’s ook uitgezocht en ging ze alvast naar de bar-restaurant om daar gebruik te maken van de wifi om op Polarsteps en op Facebook wat foto’s te zetten voor de thuisblijvers.

Na het avondeten ging Ine naar haar huisje en legde ze alles klaar om ’s anderendaags goed voorbereid op pad te kunnen gaan.

Lemosho route

Johan start vandaag aan zijn beklimming van de Kilimanjaro! Spannnnend!

Gisteren heeft Johan kennis gemaakt met zijn gidsen en zijn medewandelaars. Dit zijn drie dames uit Londen. Er gaan nog een kok en 14 dragers mee… 14!? De dames wilden allemaal een eigen tent en hebben een toilet met tent gehuurd… die extra luxe moet natuurlijk die berg op gedragen worden… vandaar 14… en Johan kan van diezelfde luxe genieten maar betaalt niks extra ;-)

Hier nog eens de dag-tot-dag afstanden van de 8-daagse Lemosho route met de overnachtingsplekken van Johan:

Dag 1, maandag 21/9: twee uur over 5 kilometer naar Mti Mkubwa Camp (2790 m), 400 m stijgen;

Dag 2, dinsdag 22/9: vijf uur over 8 kilometer naar Shira Camp One (3505 m), 715m stijgen;
Dag 3, woensdag 23/9: vier uur stappen over 10 km tot Shira Camp Two (3890 m), 385 m stijgen;
Dag 4, donderdag 24/9: zeven à acht uur over 10 kilometer tot Barranco Camp (3975 m), 85m stijgen;
Dag 5, vrijdag 25/9: zes uur over 6 kilometer naar Karanga Camp (4040 m), 65m stijgen;
Dag 6, zaterdag 26/9: vier uur stappen over 4 kilometer tot Barafu Camp (4681 m), 641 m stijgen;
Dag 7, zondag 27/9: 12à14 uur (12 km) tot Uhuru peak (5895 m) en naar Mweka Camp (3070 m), 1235m stijgen en 2790 dalen;
Dag 8, maandag 28/9: drie à vier uur over 10 kilometer naar Mweka Gate (1630 m), 1450m dalen.

Deze link brengt je naar een pagina waar je het weer, de neerslag en de wind op verschillende hoogtes van de Kilimanjaro kan bekijken. 

Het lijkt er naar uit te zien dat het regelmatig gaat regenen in het gebied en op de berg. Het is dan natuurlijk ook regenwoud... Waarschijnlijk zal Johan sneeuw hebben op de Uhuru peak, het hoogste punt van de Kilimanjaro. Vroeger was er steevast sneeuw, maar met de opwarming is dat niet meer altijd zo.
Johan bereikt die top rond zonsopgang van zondag 27 september... het zal er sowieso vriezen... Johan is in ieder geval óók voorbereid op regen en koude!

Dag 1 : Onderweg (gisteren)

Het voordeel van het vliegen met een lijnvlucht, ditmaal weer eens SN Brussels, is dat ze meestal niet ’s morgens vroeg vertrekken. Onze vlucht, naar Nairobi via Kilimanjaro International airport, vertrok pas om 10:20 uur… en ze deed dat mooi op tijd. De acht uren in de lucht kregen we goed om. Eerst kregen we ons eten. We hadden een vegetarisch menu besteld… en dat was een lekkere! een rijstschotel met dahl. De andere economyklanten konden kiezen tussen pasta kip of pasta vegetarisch… grappig dat we dan toch nog iets speciaals kregen.

Enfin, verder hielden ons wat bezig met dutten, lezen, puzzelen en films en series kijken. Ine keek, voor de eerste keer, naar ‘The Lion King’. Johan vond dat er toch wat over, maar Ine wist dat de rots waar die Leeuwenkoning vaak staat, echt bestaat… in Tanzania… dat kon ze toch niet laten passeren… en het doodde meteen 88 minuten in het vliegtuig.

Eens geland op Kilimanjaro airport, het was rond half 9 plaatselijke tijd, moest het vliegtuig ver rijden vooraleer er een luchthavengebouw te zien was. Het stopte en iedereen, die niet doorvloog naar Kenia, mocht uitstappen. We hebben al regelmatig belachelijk kleine afstanden met een bus van het vliegtuig tot het luchthavengebouw gedaan. Die Tanzanianen vinden dat duidelijk ook onzin. We moesten te voet. Het was 24°C dus best een aangename temperatuur voor een avondwandelingetje.
Toen we aan het gebouw aankwamen, moest iedereen eerst zijn boardingpass laten zien en werd je de juiste richting uitgestuurd naar de douane. We hadden op voorhand een online visum geregeld. Dit hadden de meesten op de KLM-vlucht die even voor ons geland was en onze vlucht met bestemming Kilimanjaro gedaan… ferme wachtrijen dus voor de zeven douanebeambten… en de weinigen die zich toch ter plekke een visum regelden, hadden gelijk: dat bleek (toen toch) erg vlot te gaan….

Wat wel een geluk is, bij lang wachten aan de douane, is dat de bagage al van de band is gehaald en gewoon op je ligt te wachten. Zoals beloofd, stond er bij de uitgang van de luchthaven iemand met een Jokerbordje en Johan zijn naam. Om 21:50 uur reden we de poort van ons hotel, Airport Planet Lodge, door. Daar kregen we een welkomstdrankje en moesten we wat paspoortgegevens invullen alvorens we naar ons huisje gebracht te worden… Daarvoor moesten we een stukje lopen doorheen de tuin van het hotel.Ons huisje was een groot huisje met een grote badkamer, een grote slaapkamer met een groot bed en een terrasje… van een soort luxe dat we uit onszelf niet gauw zouden uitkiezen…

Vakantie!

 Ons 'groot verlof' van 2026 is gestart, onze reis ook!

Nog één!

We moeten vandaag, allebei, nog werken... 

en dan kunnen we, morgen, eindelijk naar Tanzania vertrekken!

17-09-1931

Vandaag, 17 september, is het 95 jaar geleden dat de eerste LP, "Long Play" / langspeelplaat, door platenmaatschappij RCA gedemonstreerd werd. Het zou wel nog tot in 1948 duren totdat de LP officieel geïntroduceerd en op de markt gebracht werd. Dit was door Columbia Records.

Vóór 1948 waren platen geen "LP's" maar grammofoonplaten. Ze waren gemaakt van schellac en draaiden met 78 toeren per minuut. Dat materiaal was kwetsbaar en de geluidskwaliteit had beperkingen. LP's waren gemaakt van vinyl en bood twee voordelen: duurzaamheid en een hogere kwaliteit.

Een LP is een 12-inch schijf die draait op 33⅓ toeren per minuut. Dankzij het fijne microgroefprofiel konden er plots veel langere opnames op één kant worden vastgelegd. Waar oudere grammofoonplaten doorgaans maar enkele minuten per kant boden, maakte de langspeelplaat voor het eerst volledige albums op één drager mogelijk.

Johan zijn LP-collectie telt ondertussen, zo ongeveer, 1.500 exemplaren, denkt hij...

De coyote heeft 'm!

Herinner je 'Road Runner' waarin een coyote ein-de-loos veel moeite doet om een renkoekoek te vangen!?

Het is'm gelukt! 

en er zijn (niet erg goede) beelden van! 

 bron

"Dat een grote renkoekoek als prooi van een coyote eindigt, komt volgens experts zelden voor. Niet alleen zijn topsnelheid (37 km/uur), maar ook zijn behendigheid speelt in het voordeel van de renkoekoek. Dankzij zijn lange staart kan hij scherpe bochten nemen en bliksemsnel van richting veranderen. De vogel kan ook razendsnel in bomen klimmen. Een coyote haalt dan wel een hogere topsnelheid (tot 65 kilometer per uur), maar is lang niet zo wendbaar.

Hoe deze coyote de vogel precies te pakken kreeg, is niet bekend. Coyotes zijn opportunistische jagers en passen hun menu aan aan wat voorhanden is. Mogelijk was de renkoekoek gewond, verzwakt of zelfs al gestorven."

Wij zagen beide dieren ook al tijdens onze vakanties. En neen, dat was niet sámen, zelfs niet tijdens dezelfde reis, zelfs tien jaar van elkaar. Een renkoekoek liep in New Mexico, toen we in 2009 door de Rocky Mountains in de Verenigde Staten reden, ineens de weg over... en dat was inderdaad heel snel... miep miep... We hebben het beestje helaas dus niet goed kunnen zien. We zijn er ook maar één tegengekomen (blogbericht). 

Coyotes zijn we in '19 regelmatig tegengekomen in West-Canada... meestal waren ze in gedumpt afval eten aan het zoeken, dicht bij dorpen. Een plaag noemde een bewoner met wie we onze waarneming bespraken (blogbericht)... misschien had hij het, over die 'plaag', ook wel over de dumpende medemens...?

Reisvoorbereidingen (2)

In dit blogbericht van 8 september somden we een hele reeks van voorbereidingen die we al namen om naar Tanzania te reizen...

...een zogenaamde "e-SIM" moesten we ook nog regelen! Zo kunnen we allebei in Tanzania met onze telefoons op internet en kost dit geen kapitalen. Johan had dit tijdens onze wandelrondreis in Tunesië eerder dit jaar al eens gebruikt... en aangezien hij dit o-ve-ral kon gebruiken, zélfs tijdens onze drie dagen in de woestijn, en verbinding toch echt slecht kan zijn op reis, hebben we dit nu voor onze beide telefoons geregeld... voor op de laptop moet Ine wél nog gebruik gaan maken van de (slechte) Wi-Fi-verbindingen, maar dat is dan maar zo.

Wat we ook nog als "reisvoorbereiding" hebben ondernomen, is een kappersbezoek... wat is dát tegenwoordig toch duur, zeg!

Ganesh Chaturthi

Afhankelijk van de hindoeïstische kalender, die rekent in maanjaren, wordt Ganesh Chaturthi in augustus of september gevierd. Dit jaar start het tien-dagen-durende feest vandaag, op 14 september. En die/dat "Ganesh Chaturthi" is de verering van de god Ganesha.

Ganesha is de olifanthoofdige hindoeïstische god van de wijsheid, welvaart en goed geluk. Hij neemt hindernissen weg en is de beschermheilige van reizigers. Hindoes bidden tot Ganesha voor ze aan iets nieuws beginnen, zoals een nieuwe baan of wanneer ze verhuizen.

Ine kent Ganesha omdat ze 'zot' is van olifanten. Ze heeft ook enkele, mooie en niet-kitscherige, beeldjes van deze half-olifant-half-mens...

Meer info over Ganesh Chaturthi: Op de eerste dag van de viering wordt er door de aanbidders eerst ter reiniging een bad genomen en koopt men vervolgens een beeld van Ganesha. Dit neemt men dan in een processie mee naar huis, alwaar het beeld op een altaar wordt neergezet en versierd. Het beeld laat men voor de duur van het feest staan. Het wordt 's ochtends en 's avonds aanbeden en voorzien van offergaven (vooral zoetigheid). Op de laatste dag van het feest wordt het beeld weer meegenomen en in het water van de dichtstbijzijnde rivier, meer of zee gegooid.

Meer over Ganesha: Hij is de zoon van god Shiva en godin Parvati, maar is 'onbevlekt' verwekt. Hij rijdt op een rat die Mashika heet, soms ook wel op een rund. Al toen Ganesha nog zeer jong was, wou hij met rust gelaten worden en het liefst was hij alleen. Shiva onthooft op een gegeven moment Ganesha omdat hij dacht dat het een indringer was. Shiva beval zijn dienaren om op zoek te gaan naar het eerste het beste dier dat men kon vinden en ze keerden terug met de afgehakte kop van een olifant. Shiva bevestigde de olifantenkop op het levenloze lichaam van zijn zoon die terug tot leven komt en de geschiedenis zou ingaan als de god met de olifantenkop.

Ganesha wordt meestal afgebeeld met een dikke blote buik, vier handen, een roze-oranje (of rode) huid, rode kleding, een rat aan zijn voeten en natuurlijk een olifantenkop vaak met maar één slagtand. De rat (die steeds opvallend klein afgebeeld wordt) is zijn persoonlijk vervoersmiddel. Soms heeft hij tussen zijn ogen (boven zijn slurf) een symbool dat op een "3" lijkt, het symbool voor Om of Aum: de klank (vibratie) waaruit het heelal is ontstaan...

Dat hindoeïsme blijft ons ook wel boeien, maar wat een complexiteit aan goden, dienaren enz. enz. 

Met Pasen '23 bezochten we in Londen een hinoeïstische tempel (blogbericht). 

We moeten toch ook eens naar India (e.o.) gaan!

Dromen over safari...

 De laatste keer dat we op (wandel-)safari gingen, was in Ethiopië (2017) en Oeganda (2015). Wie weet, is er wel vanalles veranderd!?

Waarom zeggen we "gezondheid"?

"Al in het oude Griekenland werd een nies als een voorteken van de goden gezien. In Homerus’ Odyssee is een nies bijvoorbeeld een teken dat iets wat gezegd is, zal uitkomen.

Het idee van de nies als voorteken werd overgenomen door de Romeinen. Zij zagen een niesbui als een teken van ziekte of dood en zeiden onder andere ‘Moge Jupiter je beschermen’ als iemand niesde.

De link tussen niezen en de dood werd versterkt toen paus Pelagius II in 590 n.Chr. besmet raakte met de pest en stierf, naar verluidt toen hij niesde.

Dat voedde de angst voor de nies, en zijn opvolger Gregorius I beval zijn onderdanen om voor iedereen die niesde te bidden met ‘God zegene u’. Destijds dacht men namelijk dat alleen gebeden allerlei ziekten konden genezen en voorkomen.

De reden dat niezen als iets bijzonders werd beschouwd, was dat veel oude culturen de ademhaling in verband brachten met de levenskracht of de ziel.

Als het lichaam plotseling uitbarstte in een ongecontroleerde uitademing, kon dat daarom worden gezien als een moment waarop de mens extra kwetsbaar was."

Bron

Momenteel zijn we allebei verkouden... niet erg,

maar Johan zijn saturatie is hierdoor lager... en deze wordt

voor en tijdens zijn trekking op de Kilimanjaro iedere dag gemeten

om te checken of hij (verder) mee kan in de steeds ijlere lucht op de berg...

Johan wil dus zo snel mogelijk van die verkoudheid af!

Over één week vliegen we naar Tanzania, over 9 dagen start Johan aan zijn klim...

25 jaar

 

Waar was jij op 11 september 2001 rond 15u?

Johan was aan het werk (nog op de oude locatie van Katarsis in Genk centrum) en Ine reed rond op zoek naar een feestlocatie voor ons trouwfeest een jaar later...

naar info over aanslagen op "9/11"

Los en vast

"Hoe losser de wind, hoe vaster het weer."

frankdeboosere.be

Economie