Vorige week maandag, 18 mei, lukte het Johan opnieuw om gewoon te eten. Hij vond zijn zelfgemaakt ontbijt van omelet met bacon lekker... wat dan toch duidde op het feit dat hij weer wat beter was... Johan kreeg het wel nog niet helemaal op. Zijn ademhaling was ietsjes minder 'hoog', maar zijn hoge pols had hij nog... allebei hadden we best heel wat uren geslapen, maar we waren allebei nog erg moe.
Ine had de dag voordien al alles ingepakt en klaargezet, dus na de afwas konden we richting de luchthaven vertrekken. Omdat we zouden uitslapen, wisten dat we niet heel veel tijd zouden hebben en we geen wandeling moesten gaan maken, hadden we er voor gekozen om gewoon een bezoekje te brengen aan een stad onderweg naar het noorden. Dat was Southampton geworden, op drie kwartier van Parkstone.
We hadden geen echte goede toeristische informatie over de stad gevonden waardoor we besloten om er gewoon heen te rijden. Wel hadden we gelezen dat er in een bepaalde straat nog twee oude gebouwen uit de 12e eeuw stonden, dus besloten we om daar in de buurt te parkeren en daar wat gaan rond te wandelen... op goed geluk...
Eerder toevallig hadden we vlakbij de oude stadsmuren, uit de 14e eeuw, geparkeerd. Nadat we die voorbij waren, kwamen we in het oude stadscentrum terecht. Tenminste, dit stond zo op bordjes. Er stonden wel wat oude gebouwen, maar tussen heel veel moderne, lelijke en niet-zo-oude huizen... we hadden al snel door dat we geen grote pareltjes zouden gaan ontdekken in Southampton, zeker niet op het uurtje tijd dat we er hadden.
Hetgeen vandaag de dag 'het kasteel' genoemd wordt, is een ouder, lelijk flatgebouw met blauwe balkonplaten dat op de plek staat waar ooit het kasteel / burcht van Southampton stond. We zagen zelfs geen spoor van het kasteel uit de 11e-12e eeuw. Blijkbaar werd het al in het begin van de 19e eeuw met de grond gelijk gemaakt en zijn enkel hetgeen van het kasteel aan de stadsmuren gebouwd was, deels bewaard gebleven.
Eén van de twee pubs uit de 12e eeuw waarover we lazen, vonden we wel. De gevel was nog erg mooi, goed authentiek gerestaureerd. Helaas waren er vlak voor de deur wegenwerken waardoor er een foto van maken onmogelijk was.
We passeerden het Tudor House en andere zogenaamde "vakwerkhuizen". Vooral dat Tudor House was toch bijzonder omdat het wat meer uitbouw en verdiepingen heeft dan andere vakwerkhuizen. Vanaf de 12e eeuw is men gestart aan een gebouw op deze plek, maar het huidige statige gebouw werd tussen 1491 en 1518 gebouwd en was eigendom van, zoals de naam zegt, eigendom van Huis Tudor... een grote Engelse adelijke familie die drie koningen en twee -innen voortbracht voor Engeland, Wales en Ierland.
Het vervolg van onze lukrake wandeling bracht ons nog bij een stadspoort in de stadsmuur... en weer terug naar onze huurauto. We vonden Southampton vooral vreemd. We wandelden er best wat vond, oké, wel maar wat lukraak, maar kwamen geen enkel winkeltje of supermarkt tegen, énkel een mastodont van een shoppingcenter en idem keten-restaurantbuilding... maar geen enkel winkeltje om een flesje sprite te kopen... Johan, die overigens goed stapte, maar nog snel buiten adem was, had hier erg veel zin in.
Vanuit Southampton moesten we nog een dik uur een hondertal kilometers rijden. Die reden we grotendeels over de saaie M3. We hebben zelf onze eindkilometers niet genoteerd en vanuit de huurmaatschappij hebben we die ook (nog?) niet gekregen, dus we weten eigenlijk niet hoeveel we weer gereden hebben. In ieder geval, we brachten weer een huurwagen zonder nieuwe schade binnen bij een autoverhuurbedrijf... en we waren letterlijk nog nét op tijd voor een bus naar Heathrow airport. We hadden gepland om die van een uur later te gaan nemen, maar waren dus wat eerder met het inleveren en afhandelen van de huurauto. Natuurlijk waren we daardoor wel erg vroeg op Heathrow, maar dan konden we het daar rustigaan doen... en die limonade drinken waar Johan zo'n zin in had ;-)
