We hebben al verschillende slangen "in het wild" gezien. Ine is er bang voor en krijgt een hartverzakking van ieder, groot of klein, exemplaar dat ze, van ver of kortbij, ziet... ze lijkt ze ook steeds eerst, eerder dan Johan, op te merken...
Vanwege de angst gaat ze ook altijd, vóór we ergens naar op reis gaan, na door welk slangenbeest ze de stuipen op het lijf kan gejaagd worden, gewurgd of vergiftigd kan worden...
en ja, Ine wéét dat de kans om een slang tegen te komen (en dat die dan ook nog eens agressief wordt) érg klein en eigenlijk zelfs uniek is, maar toch...
Ine zocht ineens ook al op welke glibberige, enge viezegaarden er op onze andere al geplande reisbestemmingen van 2026 voorkomen:
Er zijn drie inheemse slangensoorten in Denemarken, namelijk de adder, de ringslang en de gladde slang. Diezelfde drie soorten komen ook in Engeland voor... en die eerste twee zelfs in Londen...
en ook in België komen die drie soorten voor... en blijkbaar, plaatselijk in de buurt van treinsporen in Kuringen, komt ook de exoot de Chinese prachtslang/Taiwanese rattenslang voor (info en bron).
bwêkkus!
Een slangenfobie heet trouwens "ofidiofobie"... maar bij Ine is het lang zo erg niet, hoor, ze zal nooit gebieden of "de natuur" vermijden om de glibberds niet tegen te kunnen komen. Angst voor slangen zou overigens vrij normaal zijn, ook bij primaten... Ine besluit dat het dus terecht is dat ze er bang voor is! ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten