Rhotia Valley projecten

We hadden er nog voor kunnen kiezen om de ochtend van onze 21e reisdag een activiteit in de buurt van het Eyasimeer te doen. Omdat we dan weer gids Samuel zouden krijgen, wilden we dit niet. We hadden daarom besloten om wat uit te slapen en met tussenstops naar onze volgende lodge te gaan. En dan daar te vragen wat we daar zouden kunnen doen.

Rond de middag kwamen we aan bij de Rhotia Valley Tented Lodge, meteen ook onze allerlaatste slaapplek van onze Tanzaniareis (het vliegtuig tijdens de terugreis niet meegeteld). Deze lodge ligt op de top van een heuvel met een weids uitzicht over omliggende plantages en de rand van het Ngorongoro-bos: prachtig! De omgeving is erg groen, net als de tuin en moestuin van de lodge... er zomaar wat gaan rondwandelen, konden we echter opnieuw niet doen vanwege de mogelijke wilde dieren, als olifant, luipaard, hyena ed. die in het Ngorongorobos leven.

Er waren geen activiteiten te boeken in deze lodge, maar we spraken wel af dat we, na schooltijd, een bezoek zouden gaan brengen aan het kinder- en weeshuis en dat we 's avonds naar het informatiemoment over het "droneproject" zouden gaan.

Nadat we naar onze "tent" gebracht werden, aten we op het terras van de "tent" uit onze lunchbox. Het is ons tijdens de hele reis niet één keer gelukt om hier alles uit op te eten! 

Erg warm was het die dag niet, maar we zaten ook terug best 'hoog', daar tussen die heuvels. Het bleef die dag ook steeds zwaar bewolkt... eigenlijk ideaal weer om ons bezig te houden met hetgeen ook moest gebeuren...: de koffers/tassen weer maken.
De dagen voordien hadden we steeds één tas in de jeep gelaten waarin spullen zaten die we tijdens safari's zeker niet nodig zouden hebben. Nu was het tijd om onze twee tassen weer ongeveer evenveel te doen wegen. 

Nadat we een tijdje op het terras van de bar hadden gezeten, was het tijd om naar het Rhotia Valley Children's Home, het kinder- en weeshuis waarmee de lodge nauw verbonden is te gaan. Een verblijf in de lodge draagt sowieso direct bij aan de zorg en opvang van lokale weeskinderen, maar wij wilden er ook graag een bezoekje aan brengen.

Op de volgende heuvel dan de lodge ligt het Rhotia Valley Children's Home. Wat meteen opviel aan het kinderhuis was de mooie toegangspoort met olifanten! Rondom een grasveld met speeltuigen liggen verschillende gebouwen. Een verlegen meisje van 14 kreeg de opdracht om ons een rondleiding te geven. Ze vertelde dat de jongens en meisjes, per leeftijdscategorie, apart sliepen. Hoe ouder je bent, hoe meer je zelf moet doen, vertelde ze. Een groepje jongens was op het grasveld hun was aan het doen. Toen we in het studielokaal waren, kwamen de jongens binnengelopen. Zij hadden verschillende raadsels voor ons... of wij er ook één hadden voor hen... oei, die hadden we niet voelen aankomen... 

Er werd ons bevestigd dat niet ieder kind dat in Rhotia Valley Children's Home woont wees is, maar dat er ook kinderen wonen van een alleenstaande moeder of uit een gezin met alcoholisme, werd ons verteld... een mooi initiatief!

Terwijl we terug naar de lodge wandelden, vertelde het meisje die ons naar en van het weeshuis wandelde dat ze 's ochtends nog een hyena had gezien. Ze vertelde dat ze blij was dat het droneproject er was.

Na het avondeten zouden we eindelijk te weten komen wat dat "droneproject" was! Er waren twee dronepiloten mét hun drone langsgekomen om alles uit te leggen en te laten zien. Het droneproject van Rhotia Valley Tented Lodge heet "Kazi ya Tembo” (KYT) of "Human-Elephant Conflict-project" (HEC). De drone zorgt ervoor dat olifanten veilig weg geleid worden van landbouwgebieden en boerderijen in de buurt, zonder schade aan mens of dier. 

De lodge de landbouwgrond in de buurt liggen tegen het Ngorongorobos, wat al onderdeel is van het beschermd natuurgebied Ngorongoro en dus vol wilde dieren zit... en aangezien deze gebieden niet omheind zijn, lopen die dieren gewoon waar ze willen... en olifanten weten (en onthouden) dat er water te vinden is en dat er velden vol lekkere gewassen liggen, met alle gevolgen van dien... 

Elke nacht verkennen de dronepiloten een gebied van ongeveer 20 km². Bijna elke nacht begeleiden ze olifanten terug naar Ngorongoro. Met de drone verloopt dit proces vredig. De drones bezorgen de olifanten geen stress. Ze helpen simpelweg hun gedrag en richting te veranderen... en hoe dit komt, is heel eenvoudig: Olifanten zijn doodsbang voor bijen en doen er alles aan om ze te ontwijken. Het gezoem van een drone – dat doet denken aan een zwerm bijen – speelt in op die angst, waardoor de olifanten zich gaan verplaatsen. 

Tijdens de demonstratie kregen we uitleg en konden we meteen ook zien hoe de drones werken en wat zo'n dronepiloot kan zien op en schermpje en kan doen met de drone. Dankzij de warmtebeeldcamera's op de drones zijn dieren gemakkelijk op te sporen, zelfs wanneer ze zich verschuilen in dicht maïsland (een delicatesse volgens olifanten). De dieren worden vervolgens opgeschrikt door licht en geluid uit de drone waardoor ze terug naar het bos 'gestuurd' worden. Groepen met jongen reageren doorgaans snel om hun nageslacht te beschermen. Groepen met alleen mannelijke olifanten – zeker als ze worden geleid door een dominant mannetje – kunnen hardnekkiger zijn, blijkt. In die gevallen kunnen de piloten via de luidspreker van de drone luidere afschrikkende geluiden laten horen om een ​​vluchtreactie uit te lokken. Er werd verder verteld dat de olifanten absoluut snel bijleren. Ze herkennen de drone en snappen dat er eigenlijk niks gebeuren zal. 

Tijdens de demonstratie konden we enkele waterbokken zien teruggestuurd worden naar het bos en ook, op twee afzonderlijke locaties, twee olifantenstieren. Bij de eerste stier verteld de piloot dat hij, het uur nadien, met de drone terug op diezelfde plek zou gaan kijken om te zien of de olifant weg was. De tweede olifant bevond zich onderaan de lodge. Hij werkte niet zo goed mee als die eerste. Er werd heel wat licht en lawaai naar het dier gestuurd... en dat duurde nog een tijdje.

De piloot had voordien al verteld dat, als het echt niet lukte, ze ook steeds de rangers van Ngorongoro konden bellen. Zij konden ook ter plekke komen om het dier, met hun jeep, weg te jagen...

De demonstratie was echt erg interessant! En het ging eens over het positief gebruik van drones! Het was erg knap hoe die drone bestuurd werd en hoe goed je alles op dat schermpje van die piloot kon zien! Dit project is voor de buurt en voor de boeren echt een grote meerwaarde!

Nadat we terug naar onze 'tent' gebracht werden, vonden we warme waterkruiken in ons bed want daar op die heuvel was het best fris 's nachts.