Het voordeel van het vliegen met een lijnvlucht, ditmaal weer eens SN Brussels, is dat ze meestal niet ’s morgens vroeg vertrekken. Onze vlucht, naar Nairobi via Kilimanjaro International airport, vertrok pas om 10:20 uur… en ze deed dat mooi op tijd. De acht uren in de lucht kregen we goed om. Eerst kregen we ons eten. We hadden een vegetarisch menu besteld… en dat was een lekkere! een rijstschotel met dahl. De andere economyklanten konden kiezen tussen pasta kip of pasta vegetarisch… grappig dat we dan toch nog iets speciaals kregen.
Enfin, verder hielden ons wat bezig met dutten, lezen, puzzelen en films en series kijken. Ine keek, voor de eerste keer, naar ‘The Lion King’. Johan vond dat er toch wat over, maar Ine wist dat de rots waar die Leeuwenkoning vaak staat, echt bestaat… in Tanzania… dat kon ze toch niet laten passeren… en het doodde meteen 88 minuten in het vliegtuig.
Eens geland op Kilimanjaro airport, het was rond half 9 plaatselijke tijd, moest het vliegtuig ver rijden vooraleer er een luchthavengebouw te zien was. Het stopte en iedereen, die niet doorvloog naar Kenia, mocht uitstappen. We hebben al regelmatig belachelijk kleine afstanden met een bus van het vliegtuig tot het luchthavengebouw gedaan. Die Tanzanianen vinden dat duidelijk ook onzin. We moesten te voet. Het was 24°C dus best een aangename temperatuur voor een avondwandelingetje.
Toen we aan het gebouw aankwamen, moest iedereen eerst zijn boardingpass laten zien en werd je de juiste richting uitgestuurd naar de douane. We hadden op voorhand een online visum geregeld. Dit hadden de meesten op de KLM-vlucht die even voor ons geland was en onze vlucht met bestemming Kilimanjaro gedaan… ferme wachtrijen dus voor de zeven douanebeambten… en de weinigen die zich toch ter plekke een visum regelden, hadden gelijk: dat bleek (toen toch) erg vlot te gaan….
Wat wel een geluk is, bij lang wachten aan de douane, is dat de bagage al van de band is gehaald en gewoon op je ligt te wachten. Zoals beloofd, stond er bij de uitgang van de luchthaven iemand met een Jokerbordje en Johan zijn naam. Om 21:50 uur reden we de poort van ons hotel, Airport Planet Lodge, door. Daar kregen we een welkomstdrankje en moesten we wat paspoortgegevens invullen alvorens we naar ons huisje gebracht te worden… Daarvoor moesten we een stukje lopen doorheen de tuin van het hotel.Ons huisje was een groot huisje met een grote badkamer, een grote slaapkamer met een groot bed en een terrasje… van een soort luxe dat we uit onszelf niet gauw zouden uitkiezen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten