Noord-Oost-Fyn

Op donderdag 25 juni jl. was het 'dag 7' van onze junireis. De wekker stond alweer om 7 uur zodat we op tijd op weg zouden zijn en zo veel mogelijk van onze dag konden maken. Het noordoosten van Fyn stond die dag op ons programma. We reden eerst over schiereiland Hindsholm naar het meest noordoostelijk punt waar we die dag heen wilden gaan, naar Fyns Hoved. Dit is ook het meest noordelijke punt van het eiland Fyn.

Ondanks de volledig blauwe lucht en 19° deed Ine toch maar een truitje aan: er stond immers een flinke wind vanuit de Oostzee.

Overal wordt geschreven dat op Fyns Hoved de zon wat vaker schijnt dan in de rest van Denemarken. Het gebied maakt ook deel uit van een regio die bekendstaat om de laagste neerslaghoeveelheid van het land. Dit zorgt voor meer zonneschijn, waardoor er planten en zeldzame diersoorten voorkomen die normaal gesproken een landklimaat vereisen. Historisch gezien was het gebied al vroeg bewoond door mensen, wat blijkt uit vondsten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het gebied van strategisch belang: er bevonden zich Duitse radar- en verdedigingsinstallaties.

Het gebied rond Fyns Hoved bestaat uit kleine en landtongen met onregelmatige vormen. Er zijn stukken bos, weilanden en gebieden met ruig grasland. Fyns Hoved zelf heeft steile morenekliffen, een rotsachtige kustlijn en een heuvelachtig terrein dat bezaaid is met kleine poelen. Het gebied wordt begraasd door schapen en runderen. 

We wandelden het schiereilandje rond. Bij de kliffen op het meest noordelijke punt rustten we even. Johan probeerde er ook foto's te maken van de oeverzwaluwen die nesten hebben in de kliffen. Die oeverzwaluwen zijn ijverige beestjes en vlogen af en aan hun nesten... maar de felle wind maakte hun vlucht nogal onvoorspelbaar om de vogeltjes te fotograferen... uiteindelijk gaf fotograaf Johan het op...

Eens voorbij dit noordelijkste punt, een beetje beschut door de heuvel midden op het schiereilandje was de wind niet meer zo aanwezig en was dat truitje van Ine absoluut niet meer nodig.

Terug bij de auto gekomen wandelde Johan verder naar hetgeen Horseklint op een kaartje genoemd wordt. Het hele gebied is de belangrijkste plek op Fyn voor de vogeltrek in het voorjaar. Het heeft belangrijke rustgebieden voor steltlopers en watervogels. En er broeden veel vogels. Een gedeelte is ook een vogelreservaat. Tijdens zijn wandeling kon Johan, anders dan die oeverzwaluwen, wel nog wat andere vogels fotograferen.

Ine was ondertussen naar een andere parkeerplaats, tussen de bomen, gereden, waar Johan heen ging wandelen. Ine had wat last van haar gewrichten en spieren op deze zevende dag van wandelen en actief zijn. Terwijl ze op Johan wachtte, deed ze een klein dutje in de auto om weer wat energie op te doen. Toen Johan weer terug was, namen we de picknickspullen en lunchten we op een picknickbank in de zon. Onze Kangoo gaf aan dat het er 22°C was (in de schaduw).

Johan wandelde nadien weer verder en Ine reed naar een haventje dicht in de buurt. Hier zagen we de Kerteminde Fjord overgaan in zee.

Vervolgens reden we, weer samen, terug naar het zuiden, Hindsholm af. Het schiereiland Hindsholm ligt volledig langs de Kerteminde Fjord. Deze fjord is gevormd door een grote gletsjer die zich tijdens de laatste ijstijd vormde. Toen die gletsjer verdween bleven langgerekte heuvels, die overal op het schiereiland te zien zijn, achter. 

Onze reisgids beschreef het vissersplaatsje Kerteminde als een leuke stopplaats. De plaats ligt aan weerszijden van de monding van de Kerteminde Fjord... we wandelden er wat rond. In het haventje en op en aan het strand was het best druk, zeker voor op een donderdag, vonden we... maar er was niks te zien.

Onze volgende bestemming lag al op een zevental minuten rijden van Kerteminde. We reden naar "Vikingemuseet Ladby". Toen we uitstapten, was het 15u en 28° geworden. We vonden het echt wat te warm, maar in België was het op dat moment 35° en zou het nog warmer worden, waardoor we de Deense warmte toch konden relativeren.

Was Vikingemuseet Ladby een gewoon museum over vikings geweest, dan waren we er niet heen gegaan. Dat soort musea hebben we al vaak bezocht. We bezochten dit museum wél omdat er een scheepsgraf van de Vikingen, Ladbyskibet, ligt... en dat hadden we nog nooit gezien.

Ons bezoek in het museum startte in het hoofdgebouw. Hier was een verdieping geweid aan het leven van vikingvrouwen. Deze tijdelijke tentoonstelling liet alles zien over het spinnen van wol, het weven van textiel en het maken van tapijten. We gingen er snel doorheen omdat we dit al vaak gezien hebben.

De andere verdieping van dit gebouw vonden we al veel interessanter. Daar ging het namelijk over dat Vikingscheepsgraf.

In het jaar 925 stierf een vikingkoning. Zoals toen gebruikelijk was, werd deze koning begraven in een vikingschip/langschip. De koning werd opgebaard op een bed en in het schip geplaatst. Verder werden allerlei gebruiksvoorwerpen, sieraden en andere voorwerpen die de koning na zijn dood mogelijk nog nodig had in zijn volgende leven, in de boot gelegd. Er werden ook, om dezelfde reden, verschillende paarden en honden in de boot gelegd. Dit schip werd vervolgens volledig onder een grafheuvel begraven. 

In het museum is een reconstructie te zien van het schip, met alle voorwerpen en dieren erin, zoals dat ten tijde van de begrafenis van de gestorven Viking eruit heeft gezien. 

Voor het vervolg van het museum moesten we naar buiten, naar een aanlegkade. Het begraven schip werd namelijk nagebouwd en ligt in de fjord vlak bij het museum. Het is 22 meter lang en heeft één zeil van 65 m2. Een dergelijk schip zou door 32 roeiers voortbewogen worden.

De volgende stap in het museum was het originele scheepsgraf in de originele grafheuvel zelf. Dit is overigens het enige overgebleven scheepsgraf van de Vikingen in Denemarken. 

De ruimte die in de grafheuvel gecreeërd werd, wordt continu gekoeld om het schip zo goed mogelijk te bewaren. Hetgeen nog in het graf / het schip gevonden werd, ligt in een museum in Kopenhagen, maar doordat we eerder de reconstructie zagen, konden we ons goed voorstellen waar alles in de romp van het schip zijn plaats gehad had. Bijzonder.

Tijdens de toeristische periode zijn er verder op het terrein van Vikingemuseet Ladby nog allerlei activiteiten uit de vikingtijd te zien en te doen. Op het moment dat wij er waren, was dit niet zo. Wel liepen we nog door een tuin waarin alle typische gewassen uit de vikingtijd geplant/gezaaid waren. Ook zijn er twee typische vikingwoningen gereconstrueerd, ook hierin en hierrond wordt, in de toeristische periode, het leven van een viking nagebootst/nagespeeld.

Terug richting onze camping stopten we in Nyborg. Dit stadje bestond al in de 12e eeuw en is genoemd naar 'Nyborg Slot'. Dit kasteel - waarvan een gedeelte bewaard is gebleven - is rond 1170 gebouwd. Het stond tijdens ons bezoek bijna volledig in steigers en rondom was het een grote bouwwerf... die we op onze foto's bijna vakkundig hebben kunnen laten verdwijnen achter allerlei groen bij een vijver.

Nyborg was ooit een belangrijke stad vanwege zijn gunstige ligging. Het ligt namelijk in het midden van Denemarken en aan de bootroute van de eilanden Seeland en Fyn. Dit maakte Nyborg tot een geschikte locatie voor het jaarlijkse "Danehof", een soort parlement waar koning en edelen bijeenkwamen om te vergaderen over nieuwe wetgeving. Van 1284 tot 1413 vonden deze vergaderingen plaats in Nyborg Slot.

We wandelden er zomaar wat rond en kwamen zo voorbij het stadhuis en vele verschillende typische, kleurige huisjes. We pikten er nog een terrasje mee.

Op de weg naar onze camping, op zo'n half uurtje verder noordelijk van Nyborg, stopten we nog even bij kasteel Holckenhavn voor een foto. Bij kasteel Glorup lukte dit niet omdat er geen parkeerplaats is... Die kastelen uit de 16e-17e eeuw zijn niet enkel fotogeniek, maar zijn ook typisch voor deze regio... Je zal het kasteel en de tuinen errond maar moeten onderhouden, denken wij dan...