Ontbijten deden we in Soho, in een zaakje waar we zo goed als ieder bezoek aan Londen gaan ontbijten of brunchen. Van daaruit wandelden we, een kilometer naar het zuiden, naar het plein Trafalgar Square.
Trafalgar Square is genoemd naar de slag bij Trafalgar van 1805. Op het midden van het plein staat Nelson's Column. Deze zuil is ongeveer 50 meter hoog. Het beeld erop is nog eens 5,5 km. Er staan verder nog beelden, leeuwen, fonteinen en trappen op het plein. In de vier hoeken van het plein staan grote sokkels. Op drie ervan staan grote beelden van menselijke figuren. De vierde sokkel bleef, om financiële redenen leeg. Dit wordt sinds 1999 gebruikt om tijdelijke kunstobjecten op te zetten. Ditmaal stond er een wit rechthoekig werk met 726 gezichten van trans-, non-binaire en gender non-conforme mensen. Best mooi.
Aan dit Trafalgar Square ligt de "National Gallery", de plek waar we naar toe waren. Deze National Gallery is een gratis museum over schilderkunst doorheen heel de geschiedenis. We hadden niet de tijd om de hele collectie te gaan bekijken, dat zouden we ook nooit doen. We zijn wat dat betreft niet zo'n fan van de hele schilderkunst. We vinden schilderkunst pas de moeite vanaf de periode van het impressionisme en later. Van die echt waarheidsgetrouwe, overgedetailleerde werken zijn niks voor ons.
We bezochten daarom enkel de zalen met (post-)impressionistische schilderijen, zoals werken van Monet, Renoir, Manet, Degas, Cézanne, van Gogh, Gauguin enz.
De gebouwen van de National Gallery op zich zijn al erg mooi: glazen koepels, marmeren trappen en zuilen, bladgoud, weelderige plafonds en meer pracht, praal en kitsch.
Na ons bezoek namen we weer de metro en gingen we onze koffertjes ophalen in ons hotel. Zoals steeds in Station London St Pancras International ergerden we ons aan het feit dat er te veel reizigers in een veel te kleine wachtruimte moeten wachten... en in de Eurostar was het continue, veel te hard getater en geschater van twee kleine Spaanstalige jongetjes echt niet leuk... twéé uur aan één stuk, de hele rit dus... en de ouders vonden het maar al te leuk en leken zelfs niet te beseffen dat velen rondom hen dit lawaai niet op prijs stelden...
Vooraleer we terug naar huis reden, reden we nog langs de frituur om daar een goed Belgisch frietje te eten... en zo sloten we een weeral een geslaagd weekendje Londen af!
Over vijf weken trekken we opnieuw naar Engeland, maar dan met het vliegtuig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten