6u was opnieuw de tijd waarop onze wekker afliep. We waren dus weer vroeg op pad. Het was zelfs nog wat donker toen we aan onze wandeling in "Maligne Canyon" (foto 1) begonnen.
Maligne Canyon, in Jasper National Park, staat bekend als een van de meest interessante canyons in de Canadian Rockies. Het is onderdeel van de UNESCO Canadian Rocky Mountains World Heritage Site. De Maligne rivier stroomt vanaf het Maligne Lake kilometers lang onder de grond door, totdat het Maligne Canyon bereikt.
Het was overigens een Belg, JP De Smet, die de (Franse) naam aan de rivier gaf. "Maligne" betekent kwaadaardig. Dit verwijst naar de grilligheid die de rivier laat zien.
In het begin van de wandeling was de mooie canyon erg diep (50 m) en smal (2 m). Naarmate we verder stroomafwaarts wandelden, werd de canyon steeds breder en konden we ook een gedeelte op de oever ervan wandelen. Opnieuw waren alle bessen, hier zelfs ook de jeneverbessen, weggegeten... dus zagen we geen beer.
Na de canyon reden we verder naar "Maligne Lake". Doordat het erg bewolkt was, had het meer niet de fel azuurblauwe kleur als dat het in de zon heeft, maar zo was het ook mooi... zeker ook door de omliggende bergen, nog steeds de Rocky Mountains. We maakten er twee korte wandelingen: de 'Mary Schäffer loop' (3 km) en de 'Moose Lake loop' (3,5 km).
Mary Schäffer (1861 - 1939) was een schrijfster, botanicus en fotografe. Ze maakte kennis met de oorspronkelijke bevolking van Jasper NP en leerde, o.a. door hen, vele mooie plekken in het park kennen.
Mary Schäffer (1861 - 1939) was een schrijfster, botanicus en fotografe. Ze maakte kennis met de oorspronkelijke bevolking van Jasper NP en leerde, o.a. door hen, vele mooie plekken in het park kennen.
De eerste wandeling liep eerst een gedeelte langs het meer en ging vervolgens het bos door. Hier zagen we enorm veel soorten paddestoelen in allerlei verschillende vormen, groottes en kleuren. De volgende wandeling liep, aan de andere kant van het meer, door het bos naar "Moose Lake" (Eland-meer). Zoals verwacht stonden er geen elanden in en rond het meer.
Beide wandelingen waren best mooi maar héél erg modderig. Ook hier waren geen bessen meer te bespeuren... en zagen we geen beren, maar ook geen andere dieren (op vogels en eekhoorns na).
Nadat we een warme wafel aten (met "maple syrup", bosbessengelei en slagroom) reden we terug... de 40 km terug tot aan de snelweg aan max. 60 km/u... en jawel, onderweg zagen we wél elanden (foto 3): een wijfje met jong, zomaar langs de weg! Rustig... alsof er niet +/-15 toeristen stonden naar te kijken! O-ver-al hangt op dat er afstand gehouden moet worden van de dieren, maar enkel Johan hield zich er aan (Ine bleef in de camper - achter het stuur - zitten)... zucht...
Hierna reden we in één stuk door, 125 km, naar onze volgende camping, Yellowhead RV park & Campground in Valemount. Hiermee reden we ook terug van de "Mountain Standard Time" (UTC -7) naar de "Pacific Standard Time" (UTC -8) en van de provincie Alberta naar Brits-Columbia.
Aangezien we nog wat tijd hadden, wandelden we naar het centrum van Valemount... waar hé-le-maal niks, maar echt niks, te zien of te doen was! Dus deden we een beetje boodschappen en wandelden we al snel weer terug naar de camping.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten