Zondag 15 september, onze 9e dag van onze reis, verlieten we Walvisbaai en reden we eerst naar Swakopmund, ook een kuststad. Hier haalden we opnieuw een toegangsbewijs voor het Nationaal Park van de Namib (Namib Naukluft National Park). Daarna maakten we een stadswandeling en bekeken we de vele gevels van gebouwen van begin 20e eeuw... van toen de Duitsers nog 'aan de macht' waren... Dubbel... maar ja, dat is de geschiedenis van Namibië, he.
Na de stadswandeling rijden we naar het Nationaal Park (de Namib) en volgen een uitgestippelde route met dertien stopplekken. De eerste stops gingen allemaal over de korstmossen die zo weelderig groeien in de Namib... en ineens werd duidelijk hoe het kan dat de Namib zoveel verschillende kleuren heeft! Dit ligt aan het soort korstmossen die op een bepaalde plaats staan, natuurlijk! En wat nog interessant was, is dat al je er water op giet (maar mist is al voldoende), ze ineens gaan 'leven' en/of van kleur veranderen!
Via o.a. "maanlandschappen" (foto boven) kwamen we in een gebied terecht waar veel Welwitschia Mirabilis (of “tweeblaarkanniedood” in het Afrikaans) staan. Wat een vreemde planten!
We zagen ook het oudste exemplaar van deze soort. Deze (mannelijke plant) is zo'n 1500 jaar oud (foto rechts).
Na de laatste stopplaats, een oude ijzermijn, reden we naar onze B&B (deze) van die nacht in ‘Henties Bay’.
In dit dorp/stadje is niet veel te zien, maar het was een mooie plek om te overnachten alvorens weer het binnenland in te trekken. We bleven inderdaad twee nachten na elkaar in een B&B slapen (en die in Henties Bay was een geweldig mooie en verzorgde!). Dit had Johan, die de route uitstippelde, zo geregeld zodat Ine aan de kust niet te veel last zou hebben van de vochtige lucht, de stevige bries en de koude temperaturen (+/- 15°C overdag)... Lief, he!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten