Deze olifantensoort zagen we al tijdens een naturedrive in Twyfelfontein, maar dat was, voor ons, eerder toevallig. We hadden verwacht dat we ze pas tijdens deze excursie zouden zien, of zelfs niet.
We hadden zelfs het geluk dat we tijdens deze uitstap de enige waren... wat we toch nog altijd het fijnste vinden. Zo konden we ook zien en vragen wat we wilden...De plek waar we de woestijnolifanten zouden gaan zoeken, lag best nog wel ver van de lodge. Het was in de rivierbedding van dezelfde rivier die naast onze kampplaats stroomt, de Huanib, maar dan dus verder stroomafwaarts. Het gebied is 'beschermd' en is een soort reservaat.
Al snel nadat we de groene rivierbedding in reden, zagen we al drie vrij jonge woestijnolifanten! Chic! Maar heel erg vreemd om olifanten in een groene omgeving te zien! Voordien (bij Twyfelfontein, maar ook in Zambia) zagen we ze steeds in een omgeving van zand, droogte en dorheid... en nu was het een ware 'punica oase' voor de prachtige dieren. Ze aten de hele tijd. Blad na blad, stengel na stengel werden uitgetrokken met die behendige slurf van hen.
Het was nog geen middag en onze missie, woestijnolifanten vinden, was al geslaagd!
Net als de dag voordien, bij de Himba's, was het best fris. Het duurde tot ver na de middag eer onze fleecetruitjes uitgingen, al scheen de zon de hele tijd. De 'vreemde' wolken die er ook waren, wezen op regen werd ons, voor de tweede dag op rij, verteld. Dat zou goed nieuws zijn!... maar normaal gezien start het regenseizoen pas in december... september zou dus wel vroeg zijn...
We zagen ook de 'gebruikelijke' dieren uit de buurt: oryx, struisvogels en springbokken. Verder zagen we o.a. een jakhals, bavianen en wat soorten vogels.Hoe verder we in de rivierbedding reden hoe droger het werd... en hoe gemakkelijker het werd om sporen te zoeken. We kwamen een andere gids met toeristen tegen die verschillende sporen van woestijnolifanten en zelfs van twee leeuwen (af en toe in deze regio) had gezien, maar die er niet in geslaagd was om de dieren ook daadwerkelijk te zien. Wij hadden dus al geluk gehad!
Even later kwamen we een jeep met twee 'opzichters' tegen en die vertelden dat de meeste olifanten uit de rivierbedding waren en in de dichte begroeiing van de oevers zaten. Ze hadden wel nog twee wijfjes gezien met elk een kalfje... en een half tot één uurtje later zagen wij deze vier woestijnolifanten ook!
Tijdens ons middagmaal spraken we met onze jonge (Herero) gids over zijn toekomstplannen, de 'grenzen' in Europa ed.Eer een Hereroman kan trouwen dient hij drie runderen te schenken aan de familie van de vrouw. Zolang een Hereroman geen geld heeft om zelf deze runderen aan te kopen, kan hij dus niet trouwen met een Hererovrouw. Heeft hij veel geld dan kan hij verschillende vrouwen nemen... Wil hij met een Damaravrouw trouwen, wat tegenwoordig ook kan, maar dat heeft niet de voorkeur omdat het toch twee andere volkeren zijn, dan hoeft hij enkel een te betalen voor een groot feest...
... en naast deze culturele gebruiken, moet hij dan ook nog eens allerlei religieuze regels in acht nemen... Ze zijn namelijk nog erg gelovig... Door de kolonisatie zijn zij katholiek.
Toen we terug reden, reden we nog één van de omliggende heuvels op om naar het prachtige uitzicht te kijken, maar ook om te speuren naar nog eventuele andere woestijnolifanten. Maar die zagen we niet. Ook bij een kunstmatige drinkput waren ze niet te bespeuren... Maar hey, we hadden er al zeven gezien, he!
Toen we de rivierbedding uitreden, stopten we bij een 'opzichter' die ter plekke een rund geslacht had en aan het verdelen en schoonmaken was??... met de nodige vliegen natuurlijk...
Als 'dessert' kregen we ook nog vier giraffen te zien alvorens weer de weg op te rijden en terug te rijden naar de lodge.
Een geslaagd huwelijksverjaardagcadeau, niet!!!?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten