Precies twee weken na onze aankomst in Roemenië en één dag voor ons vertrek terug naar huis...
Van 'Arad' in 'Crisana' reden we over een stuk snelweg (in aanleg)... Vreemd dat de vrachtwagens ons 'ns niet voorbij raasden!... naar de tweede stad van Roemenië, Timișoara in 'Banat'.
Het is inderdaad wéér een ander deel van Roemenië, maaaaar Crisana en Banat worden vaak onder één noemer geplaatst. Beide zijn ook het minst Roemeens in Roemenië. De regio's voelen zich veel meer verwant met de aangrenzende provincies van Servië en Hongarije... Maar de splitsing/verdeling na WO II maakte dit zo.
Onze eerste indruk over Banat was dezelfde als over Crisiana: "Wat is het onderkomen!". In een "grote" en "moderne" stad als Timisoara hadden we verwacht dat de gebouwen op-en-top zouden staan 'blinken', maar dat is dus niet zo.
Vreemd is wel dat we in deze regio's de beste hotels en restaurants hadden... Het is er wel ook duurder dan elders (uitgezonderd van Boekarest).
Enfin, in Timisoara "gaven" we 's middags onze huurwagen "af" en trokken naar ons hotel. Het was een behoorlijk grijze en koude middag, maar ondanks dat trokken we er op uit om het centrum te verkennen. Ook over deze stad wordt grootser gedaan en geschreven dan dat ze in feite is. Het duurde niet lang of we hadden al de meeste van de bezienswaardigheden gezien... en toen begon het ook nog 'ns te regenen :-(
's Avonds aten we, op aanraden van de Lonely Planet, in restaurant "Casa cu Flori" (GEEN Italiaans!!!)... en dat bleek een héél goede keuze! We aten een beetje duurder en chiquer dan de voorbije dagen, maar echt héél erg lekker!
Het bezoeken en bezichtigen van al die kerken, kloosters, kruizen ed. van de afgelopen twee weken heeft alvast z'n vruchten afgeworpen: Ons laatste avondmaal was hemels!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten