Aankomst in Maramures, zesde dag Roemenië

Onze zesde dag startte in Moldavië, maar voerde ons al snel naar Maramures. Na Moldavië is Maramures de armste streek van Roemenië. Er wordt voornamelijk aan landbouw gedaan en men is er nog heel traditioneel...

We zagen die eerste dag al vele houten bouwsels en kerken, veel kerken... Één kerk per dorpje is blijkbaar niet genoeg! Het moeten er precies drie, vier of ... zijn!

In het stadje 'Sighetu Marmatiei' liepen we eerst wat rond en keken wat naar mooie en gekleurde gevels... Tot we aan het "Memorialul Victimelor Comunismului si al Rezistentei" kwamen... In onze reisgidsen stond er eigenlijk niet veel over geschreven, maar toen we ontdekten wát het was, besloten we, zonder twijfelen of we er wel tijd voor hadden, dat we naar binnen zouden gaan!
Het gebouw waar we voor stonden was één van de verschrikkelijkste gevangenissen van tijdens het communistische regime! Hier werden tijdens de Koude Oorlog verschillende mensen (voornamelijk academici, verzetstrijders ed.) gevangen genomen, gefolterd, gedwongen tot dwangarbeid en geëlimineerd... Om dit te illustreren werden de oude cellen (zie foto hiernaast) gebruikt als tentoonstellingskamers... Buiten staat het gedenkteken van álle gestorvenen door het communisme e.a. Alle namen van slachtoffers staan op de muren.
We waren erg onder de indruk van dit museum! We besloten ook dat we eigenlijk niet veel wisten over de gebeurtenissen in Roemenië tijdens deze periode...
Wat we als héél storend ervaren hebben, waren een klas Roemeense pubers die door het gebouw zoefden, ongeïnteresseerd rond liepen en het zelfs heel grappig vonden dat een van hen een pak van een dwangarbeider aan had gedaan dat in één van de cellen lag... Hun ouders hebben die terreur p*tv*rd*kk* zelf nog méégemaakt! Ongelooflijk! Ongehoord! Maar misschien wilden hun ouders gewoon verder met hun leven en zijn ze, met hun kinderen, niet zo bezig geweest over hún jeugd...???

Als laatste tussenstop van de dag brachten we nog een bezoek aan het kerkhof van Sapanta. Eigenlijk huivert Ine van het idee om foto's van begraafplaatsen te maken... Maar dit was wel erg bijzonder en apart!

Overnachten deden we die avond in 'Ocna Sugatag'.