Ping'an ligt op een heuvel waar enkel wandelpaadjes zijn. Er kunnen dus geen auto's rijden. Onderaan de heuvel is een grote parkeerplaats vanwaaruit je naar boven moet lopen. Het beloofde een heel eind klimmen te worden, dit stond in de 'boekjes', dus besloten we al op voorhand dat we gebruik gingen maken van de 'bagagedragers'. Deze, vooral vrouwen, droegen grote rieten manden op hun rug waar rugzakken in gegooid en koffers over gesnoerd werden. Johans rugzak ging, blijkbaar uitzonderlijk, op een vrouws rug. Deze 'service' was prijzig maar ook wel echt een gemak! Ons hotel/guest house lag op een eind klimmen over smalle kronkelige trapjes (natuuuuuurlijk!). Het zou, zelfs voor ons en zéker na duizenden Chineese trapjes, een hele klus zijn geweest om onze rugzak zelf naar boven te dragen. Bovendien was het gemakkelijk dat deze dragers de weg naar onze slaapplek wisten! De smalle paadjes kronkelden werkelijk overal tussendoor en waren een waar doolhof!
Na snel even onze slaapplek voor twee nachten bekeken te hebben, wandelden we meteen naar twee uitkijkpunten in het dorp: “Seven Stars with Moon” en “Nine Dragons and Five Tigers”. Waar de namen vandaan komen hebben we geen idee van, maar het zijn supermooie uitkijkpunten! Het "Nine Dragons & Five Tigers"-uitkijkpunt lag al wat verder en was daarom een niet zo druk pad. Dit zorgde ervoor dat we rustig konden genieten van de uitzichten.In Ping'an wonen vooral mensen van de etnische minderheidsgroep 'Zhuang' maar we kwamen ook verschillende vrouwen van de minderheidsgroep 'Yao', die in de omringende dorpen wonen, tegen. Zij zijn te herkennen aan hun énorme lange haar dat ze op een speciale manier onder een hoofddoekje/sjaaltje dragen. Zij vroegen stééds "I've long hair, want picture?" dat Ine op een gegeven moment begon terug te zeggen dat zij kort haar had en geen foto van hun hoefde ;-)
Het was best frisjes die dag. In onze slaapkamer zetten we zelfs de verwarming aan! Maar ja, we logeren op een heuvelflank in een oud hotel met nogal tochtige ramen en deuren… Vanzelfsprekend dat het koud is!
's Woensdag werden we om 9u opgehaald door onze wandelgids. Een dagtocht tussen de rijstterrassen stond immers op het programma. We konden kiezen: De korte, gemakkelijke wandeling naar een naburig dorpje of een lange wandeling waardat we door één dorpje kwamen en eindigden in het daaropvolgende dorp… En inderdaad, we gingen voor het laatste!
We startten in de mist en in de motregen. Dit laatste hield eigenlijk al vrij snel op. De mist bleef er wel steeds als we op enige hoogte van de bergen liepen. Ónder de mist was het gewoonweg PRACHTIG ! Zover je kon zien zag je bergen en rijstterrassen van onder tot bovenaan de berg! Waauw!
We waren net te laat om de rijstoogst mee te maken. Dat gebeurde zo’n twee weken daarvoor. Maar zelfs zonder rijstplanten in bloei was het klimmen en dalen echt de moeite! We liepen over een pad van zo’n 10 km dat al sinds jaar en dag door de lokale bevolking (en sinds de jaren negentig dus ook door toeristen) gebruikt wordt als binnenweg naar de volgende dorpen.
Aan het einde van de wandeling aten we en liepen we nog even een ommetje om de "1000 Layers to the Heaven" te zien... Dit ommetje was écht de moeite waard! Het gaf opnieuw een prachtig uitzicht op nóg meer rijstterrassen.De rijstterrassen waren prachtig, maar het bijzonderste dat we tijdens de wandeling zagen was een volwassen slang van zo’n 50 cm... en zo dun als een ijzerdraadje! Wat een camouflage, zeg! Er staat een fotootje van tussen onze foto’s in het fotoalbum van China.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten