In België had het woensdag 8 maart '23 goed gesneeuwd. Ook op Snæfellsnes was er sneeuw gevallen... allen waren die sneeuwvlokken door de koude temperaturen en de stevige wind nogal rond van vorm en werden ze weggeblazen in plaats van echt te blijven liggen.
Deze ochtend verlieten we Snæfellsnes. We reden hierbij langs wegnr. 56 (foto 1) van noord naar zuid.
De dag voordien waren we bij Gerðuberg geweest, maar we konden het niet laten om nogmaals langs te rijden... om de lange rij basalten kolommen nu ook te zien met sneeuw: een heel ander zicht (links: 7/3; rechts 8/3)
Ine had gelezen dat weg 539, naar het dal Hítardalur, een mooie route was en dat de regio vermeld wordt in oude saga's. Het laatste gedeelte van de weg, was sowieso vanwege de winter, afgesloten, maar toch wilden we de weg gaan verkennen. We besloten op een gegeven moment, toen de gravelweg overging in een onverharde weg om terug te draaien: de route was eigenlijk helemaal niet zo bijzonder, maar misschien is ze dat wel als alles in bloei staat? Wat we nu wel van dichtbij hebben kunnen bekijken (en waar we zelfs eens in konden gaan) was een "réttir", een verzamel- en verdeelplaats voor schapen na de zomer.
Vervolgens reden we naar de mooie Hraunfossar, de lavawaterval, die we al vaak bezochten. Er is geen rivier, maar wel verschillende kleine watervalletjes die vanuit een lavaveld komen... Ze blijft mooi (foto 4)! Ook nu, met ijspegels en bevroren gedeeltes erbij. Het water heeft er sowieso een blauwe kleur, maar ditmaal was het erg bijzonder van kleur.
Nadat we lunchten was het tijd voor alweer onze laatste bestemming van die middag: Deildartunguhver. Bij deze heetwaterbron van zo'n 100°C waren we ook al enkele keren. Ze is degene met het grootste debiet, 180 liter water per seconde, van Europa. Het hete water wordt opgevangen en gebruikt om de steden verderop te voorzien van warm water en verwarming (via pijpleidingen). Sinds enkele jaren wordt er naast de bron ook enkele warme badjes verwarmd met dit water... en dát wilden we toch wel eens bezoeken. Het kleine complex (ook met restaurant) heet "Krauma" (foto 5).
Zo in je zwemgerief bij -6°C en een flinke noorderwind buiten stappen, is even slikken... maar als je dan in badjes met temperaturen tussen 37 en 42° kan dobberen, is die koude weer snel vergeten... totdat je van badje wisselt... Oh ja, en dan was er ook nog dat badje van 6-8°, maar dat was voor de macho's en de IJslanders.
Het was zalig rustig bij Krauma... totdat tientallen oude Chinezen als kalkoenen al klokkend aan kwamen gerend omdat het koud was... Hét teken voor ons om te gaan douchen... wat de troep die nog in de kleedkamers was, overigens voor het zwemmen niet deed... en dat douchen voor het badderen móét dus wel : in het natuurlijke badwater zit namelijk geen chloor. De IJslanders vragen daarom je goed (en overal) te wassen alvorens het water in te gaan. Er hangen ook duidelijke posters in de douches... en omdat IJslanders weten dat vele toeristen dit toch niet doen, gaan zij niet meer naar de toeristische badjes...
We deden nog boodschappen en reden naar ons 'huisje'.
's Avonds trokken we er weer op uit voor het noorderlicht, maar de voorspellingen waren niet goed... en we kregen ook helemaal niets te zien... al was de hemel weer bijna zonder wolken...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten