Terug naar Reykjanes (Dag 7)

Op vrijdag 10 maart '23 reden we alweer weg uit Borgarnes, terug richting het schiereiland Reykjanes. Naar Reykjavík gingen we niet. Er is sowieso niet heel veel te zien in deze stad en we zijn er al heel vaak geweest. Omdat we toch alle tijd hadden, wilde Ine eens langs de winkels van de IJslandse outdoormerken Cintamani en 66° North in Garðabær. Ine had niks nodig, maar vond ook niks. Johan kocht een nieuwe trui en... handschoenen.

Ook in Garðabær ligt het natuurgebied Heiðmörk. En dát was onze bestemming voor die dag, een wandeldag.

We reden eerst helemaal door het natuurpark. Er zijn uitgestippelde wandelingen in het gebied, maar daar is niets van terug te vinden op internet. Vandaar dat we eerst even wilden "verkennen".

We maakten uiteindelijk twee wandelingen in twee totaal verschillende omgevingen in het grote park vlak buiten de hoofdstad. De eerste wandeling deden we in Rauðhólar. Dit is een gebied met roodgekleurde pseudokraters (foto 1). 

Pseudokraters lijken door hun opstaande rand qua vorm op gewone kraters, maar ze hebben geen kraterpijp die toegang tot een onderliggende magmakamer geeft. Pseudokraters ontstaan wanneer lava of hete as tijdens een vulkaanuitbarsting een meer, een waterbekken of waterhoudende grond (moeras, ijs) bedekt. Het water onder de hete lava of as in het bekken verdampt, maar kan doordat het is afgesloten niet weg. Daardoor neemt de druk enorm toe en baant de oververhitte stoom zich uiteindelijk met een explosieve kracht een weg omhoog, waardoor er een wal of ring van aarde ontstaat.

De tweede wandeling maakten we in een typisch IJslands bos (foto 2): met dennenbomen en berkenstruiken. 

Het gekke is dat er wel uitgestippelde wandelingen waren, met een bepaalde kleur aangeduid op een informatiebord, maar dat er onderweg helemaal geen markeringen staan... Enfin, door Johan zijn goede geheugen hebben we de wandeling gemaakt die we wilden :o)

Heiðmörk wordt door de bewoners van Reykjavík en de daaraan sluitende steden gebruik om in te wandelen, te ontspannen, te hardlopen, te spelen... die IJslanders hebben geen pretparken nodig...

Alvorens naar onze slaapplek te rijden, stopten we nog bij de Blue Lagoon. We gingen er niet "badderen", maar enkel bij het onverwarmde gedeelte langs omdat dit zo mooi is (foto 3). We hadden voordien nog overwogen om toch nog eens langs te gaan in het verwarmde gedeelte. Dit is sowieso erg duur, maar wordt ook nog duurder naarmate de tijdslots gevuld raken. Tegenwoordig kan je ook niet meer 'gewoon' voor het bad kiezen. Er zit sowieso huur voor een handdoek en een drankje in het bad bij... en die twee zaken hebben we sowieso niet nodig: we hebben zelf handdoeken bij en in het bad is geen mogelijkheid om je glas neer te zetten... je moet dan continu je glas vasthouden, bóven water omdat anders je dure drankje warm wordt. Bovendien zitten er écht te veel mensen in de baden... en speelt ook hier dat ze zich niet wassen en er geen chloor in het water zit... enfin, € 95 per persoon wilden we niet betalen!

We reden nog langs het infocentrum van Grindavík om een kaartje van Reykjanes te vragen en reden daarna naar ons huisje voor twee nachten, Harbour View. We kregen het huisje helemaal vooraan, met volledig zicht op de haven van Grindavík.

's Avonds had het opnieuw geen zin om noorderlicht te spotten wegens weinig activiteit...