Vrijdag 9 september '22 was onze zevende dag in Georgië. Net zoals de avond voordien was het 's ochtends flink fris in regio Samtsche-Dzjavacheti in het zuiden van Georgië.
Die dag moesten we zo'n 250 km rijden, wat meer dan 5 uur in beslag nam. Onderweg reden we langs veel heuvels met een ruïne van een burcht op... een regio met een tumultueuze geschiedenis dus... Na deze tocht kwamen we in het westen van Georgië terecht.
Onze eerste 'echte' bezienswaardigheid was het Gelatiklooster (foto 1), op 10 km van ons guesthouse/hotel in Koetaisi.Het oosters-orthodoxe Gelatiklooster werd in 1106 gebouwd en was een van de belangrijkste culturele en onderwijskundige centra van het oude Georgië. Aan de academie werkten de beste Georgische wetenschappers, theologen en filosofen.
In het klooster zijn nog steeds vele muurschilderingen en manuscripten te zien uit de middeleeuwen (voorbeeld). Rondom de kloostergebouwen zijn ook nog verschillende oude universiteitsgebouwen en de oude toegangspoort bewaard gebleven. Deze zijn gebouwd tussen de 12e en 17e eeuw. Het is UNESCO-erfgoed.
In het klooster zijn nog steeds vele muurschilderingen en manuscripten te zien uit de middeleeuwen (voorbeeld). Rondom de kloostergebouwen zijn ook nog verschillende oude universiteitsgebouwen en de oude toegangspoort bewaard gebleven. Deze zijn gebouwd tussen de 12e en 17e eeuw. Het is UNESCO-erfgoed.
Koning David IV / David de Bouwer die opdracht gaf tot de bouw van de kerk/abdij stierf werd op zijn wens begraven onder de drempel van het Klooster van Gelati, zodat iedereen die dit bezocht over zijn graf moest lopen. Tot op heden geldt hij als een grondlegger van de Georgische cultuur en het nationale zelfbewustzijn.
We stopten, onderweg naar Koetaisi, ook even bij de abdij van Motsameta (foto 2). "Motsameta" verwijst naar "plaats van de martelaren". De martelaren David en Constantijn Mkheidze van Argveti liggen er namelijk begraven. Onderaan de klif van deze abdij werden deze broers in de Rioni gefolterd en verdronken. Deze rivier heeft hierdoor ook de bijnaam 'rood water' gekregen.
Deze David en Constantijn vochten tegen de Arabieren in de jaren 730. Ze werden gevangen genomen. Als ze zich zouden bekeren tot de islam werd hen vergeving geboden, maar de broers weigerden. Ze werden gemarteld, gedood en met stenen aan hun hals in de rivier gegooid. Hun lichamen werden begraven aan de plek waar de broers gestorven waren. Later werden David en Constantijn door de Orthodoxe Kerk van Georgië herkend als heiligen. In de 11e eeuw werd daarom een kerk geplaatst op de plaats waar ze stierven en begraven liggen.
Een ander monument, de Bagratikathedraal, bezochten we na ons avondeten. De kathedraal lag op wandelafstand van ons hotel. George zei dat het gebouw mooi verlicht was... enfin, ... er stonden grote faren op gericht... "mooi verlicht", is iets helemaal anders... De Bagratikathedraal is een kerk uit de 11e eeuw. Het stond op de UNESCO-erfgoedlijst, maar werd geschrapt omdat de kerk overgerestaureerd werd.
De kerk ziet er eigenlijk net hetzelfde uit als alle andere Georgisch orthodoxe kerken... en waarschijnlijk van binnen ook.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten