wind en windstoten...Uiteindelijk, om 9u20, vertrokken we voor onze laatste dag van de 'warmebronnenroute'. En ja, vanaf de eerste meters was het duidelijk: het werd een zware tocht vandaag, niet door de wandelweg op zich, maar door het rotslechte weer...
In het begin van de wandeling staken we verschillende beekjes en rivieren over met behulp van brugjes. Het was best akelig, zeker voor Ine, om een bepaalde kolkende rivier over te steken. De brug was stevig hoor, maar de plaats om te lopen langs de ravijn was maar erg smalletjes én er waren op dat moment se-ri-euze windstoten... Kwam daar nog bij dat Ine de regenhoes van Johans rugzak moest 'redden' op dat moment... die dreigde er af te waaien... en dan zou álles door en door nat zijn tegen dat we onze bestemming bereikten... Even een adrenalinemoment dus... ;o)
Op een gegeven moment regende het horizontaal (dit zie je aan de linkerkant op de foto hiernaast)... dat is niet erg... maar als je dan een bergtopje overmoet, moet je toch even wachten... of je 'vliegt' misschien over de top (LOL).Enfin, het was zwaaaaaaaar!
Hoe dichter we bij Þórsmörk kwamen, hoe groener het werd. Het aantal planten, struiken, bloemen en mossen namen alsmaar toe en werden alsmaar hoger... De omgeving werd steeds 'mooier' (alhoewel de rest óók mooi was, maar ruiger en woester). Het weer, verbazingwekkend, ook. Het regende nog steeds maar vééééél minder en de windstoten namen steeds meer af.
De laatste zware inspanning van de dag én van laugavegur was het waden door de 'Markarfljót'. Deze rivier verzamelt het smeltwater van de Mýrdals- en Eyjafjallajökull en is best hevig en breed. Door de harde stroming en de assen van de voorbije uitbarsting van de Eyjafjallajökull was het water erg bruin... wat naar de bodem kijken om in te schatten wat komen ging, onmogelijk maakte...
Na onze vermoeiende tocht met al zóveel water hadden we écht
geen zin meer om de rivier over te steken... maar het móest he... ;o)Het was verschrikkelijk akelig! De rivier was wild en best diep (tot ietsover de knie op sommige plaatsen). Ine dreigde even meegesleurd te worden omdat ze even stil stond. Dit wisten we dat we dat NIET moesten doen... maar Ine moest even de pijn verbijten die ze had nadat een enorme kei tegen haar scheenbeen aansloeg... Bah bah! Ine haar 'watervrees' blijkt terecht! Wat een kracht heeft zo'n rivier!
Na de rivier zou het nog ongeveer een half uur stappen zijn naar onze volgende hut... maar dat duurde blijkbaar veel langer, ofwel léék het zo...
Na een tocht van zo'n 13 km kwamen we aan in het dal van Þórsmörk. Ditmaal sliepen we in een jeugdherberg. Normaal gezien zou dit weer in een slaapzaal zijn... maar omdat er zoveel hutjes ed. op het domein lagen, vroeg Johan of een 'upgrade' mogelijk was... en dat kon! De twee nachten die we in Þórsmörk doorbrachten, sliepen we in een tweepersoonskamer (welliswaar nog steeds zonder bedlinnen en dus in onze eigen slaapzakken)! Men rekende ons maar één nacht aan. Toen we dit wilden gaan veranderen, hoefde dit niet. Zíj maakten immers de fout... Super, toch!?
Voor de rest van de dag en avond rustten we, douchten we en droogden we onze door-en-door natte kleren...
Maaaaaaaaaar we hebben laugavegur gehaald !!!
En Ines fibromyalgie gooide géén roet in 't eten!
PS: Later bleek dat er een Duits koppel weggesleurd werd door het water in de rivier waar ook wij door gewaad hadden! Het verhaal was niet heel duidelijk en volledig, sommigen spraken over wegspoelen, anderen over verdrinken... Wat we in ieder geval zélf hoorden was een helicopter die duidelijk rondvloog op zoek naar iets... of iemand??
Geen opmerkingen:
Een reactie posten