Noord-Öland

De mist die er de avond voordien boven de zeestraat Kalmarsund hing, was 's morgens niet weggetrokken... Integendeel. Dit leverde wel deze mooie foto (1) van Johan op.

Nadat we de sleutel van de stuga verstopt hadden omdat de eigenaars naar hun werk waren, stapten we op woensdag 27 september weer in onze Kangoo.

In Oskarshamn, waar we overnacht hadden, hadden we de ferry naar het eiland Öland kunnen nemen... maar dat deden we niet. Dat duurde allemaal te lang (2,5 uur). We namen de brug. Onderweg naar, over en, op Öland, van de brug weer weg bleef het ongelooflijk mistig. Qua mooie panorama's : nul.

De eerste plek waar we op Öland stopten was de ruïne van Borgholms slott... in de mist (foto 2)...

Het kasteel zoals het er nu staat is een ruïne, verwoest door een brand in 1806.  Borgholms slott werd voor het eerst genoemd in een document uit 1268, maar is waarschijnlijk van vroegere datum. Het kasteel werd gebouwd als verdedigingswerk tegen vijandige schepen uit de Baltische landen. Het werd verschillende keren verwoest en weer opgebouwd, vaak in een andere stijl dan het voorgaande.

We wilden van aan de ruïne naar het huidige kasteel van Borgholm, Sollidens Slott, wandelen. Die liggen niet zo ver van elkaar... er ligt een groot stuk weiland tussen... maar door de dikke mist zagen we helemaal niet waar we heen moesten stappen... dus kozen we maar, voor de zekerheid, om terug te keren en met de auto te gaan.

Bij het andere kasteel aangekomen, gingen we eerst naar het koffiehuis en de ambachtswinkeltjes die er lagen... Tijdens onze lunch trok de mist wel, zo goed als ineens, op!

... en bij Sollidens Slott zijn we niet geraakt: we moesten dan immers betalen om in de tuin, niet eens in het kasteel, te geraken. Sollidens Slott zou het "zomerpaleis" van de Zweedse Koninklijke familie zijn... wat dat dan ook wil zeggen... Blijkbaar geeft kroonprinses Victoria er ook haar verjaardagsfeesten. Ze nodigt dan ook "het plebs uit de buurt" uit. Dit kasteel is zelfs niet te zien als je er niet voor betaald! Tssss...

Terug wandelend naar de auto zagen we, door de opklaringen, ook hoe ver we hadden moeten wandelen vanuit het oude naar het nieuwe kasteel (foto 3): dat was inderdaad niet zo heel ver.

Onze volgende bestemming, na de twee kastelen, was Byrums Raukar aan de westkust van Öland, aan die zeestraat Kalmarsund waaraan we ook geslapen hadden (foto 4).

Byrums raukar is een geologische formatie van een groep rotsen die gestapelde stenen platen lijken. De groep bestaat uit ongeveer 120 kalksteenstapels, rijk aan fossielen, tot 4 m hoog op een 600 m lang strand. Het gebied is een natuurmonument en is ongeveer 3 hectare groot... 

... maar wij zijn op de verkeerde plaats in het reservaat geweest... waar er geen rotsengroepen waren... 

Omdat Johan reed vanwege Ine haar pijnlijke enkel, had hij onderweg niet meer precies kunnen nalezen wat er bij Byrums Raukar te doen was... en Ine wordt ziek als ze leest in de auto... dus die las niets... waardoor we dus pas achteraf, 's avonds, er achter kwamen dat we hier iets moois gemist hadden. 's Anderendaags teruggaan was geen optie. Helaas... tja...

De mist leek wat terug te komen ondertussen, al bleef het toch nog klaarder dan 's ochtends. We stopten aan de oude, middeleeuwse kerk van Källa, de "Källa Gamla Kyrka of Källa Ödekyrka" (foto 5) is niet zomaar wéér een oude kerk: deze was
interessant omwille van de drie verdiepingen die het gebouw had. Beneden was (gewoon) de kerk. Daarboven, op de eerste etage lag de woonruimte van de pastoor en daarboven lag de zolder, waar al een svluchtelingen ondergebracht werden... De klokkentoren stond weer, zoals we al vaker zagen in Zweden, van de kerk af. Ook was er een 'heilige bron'... maar die is ondertussen opgedroogd, zó heilig is ze ;oD

De Källa Gamla Kyrka is de oudste kerk van het eiland. Ze zal ongeveer 1000 jaar oud zijn. De eerste kerk op die locatie was zeker een kleine houten kerk. Rond 1170 begon men haar om te bouwen tot een parochiefort van steen. Men denkt dat deze vestingkerk in het midden van de 13e eeuw is voltooid. Deze kerk werd zelfs gebruikt als fort. Ze heeft een wapenkamer. Helaas is de kerk alleen geopend in het weekend.

Wat er verder interessant was, was de graven die rond de kerk lagen. De grafzerken waren erg groot en lagen plat op de graven, als grote deksels. Er stonden er geen recht, zoals meestal.

Nadien reden we terug naar midden-Öland en terug naar Borgholm. Ditmaal reden we niet naar het kasteel, maar naar het centrum van het stadje.

Qua gebouwen in Borgholm was de kerk best opmerkelijk: erg kleurig en met de toren in het midden (foto). Meer bijzonders was er ook niet te zien.

We kwamen in de jaarlijkse Oogstfeesten van Borgholm terecht... Enfin, over heel Öland waren het die dag en de dagen nadien oogstfeesten. Ze waren wel nog niet echt op gang gekomen, op de braderie na.

Wij vonden het tijd om een fika te doen bij de plaatselijke banketbakker. (foto 6) We kozen ieder twee gebakjes en proefden natuurlijk van alle vier! Mmmmm!

Na ons bezoek aan Borgholm zat onze ontdekking van het noorden van Öland erop. Het was ook tijd om naar onze volgende overnachtingsplek te gaan. Op deze plek zouden we weer twee nachten verblijven. Het was een moderne stuga, geen houten huisje, in de voortuin van een jong gezin.

's Avonds gingen we uit eten in het centrum van Färjestaden, de gemeente waar we logeerden. We aten bij zonsondergang met zicht op de brug naar het vasteland, die we 's ochtends overgereden waren. Dit deden we in een Zweeds restaurant met een Italiaanse toets.