Dag 1 & 2 in IJsland

Op zaterdag 4 maart jl. vlogen we voor de 9e keer naar IJsland. We vetrokken ditmaal een uur te laat van op Schiphol, wat maakte dat we pas rond half 5 landden op Keflavíkurflugvöllur. Na het afhalen van de huurwagen, een Mitsubishi Eclipse Cross plug-in hybride, en het rijden naar onze eerste overnachtingsplek (Hotel Vellir) was het al 18u. We hoefden niet veel meer te doen vooraleer de avond om was dan uit gaan eten... en zoals steeds in IJsland is uit gaan eten lekker, maar érg duur... dé reden waarom we dat daar niet dagelijks doen. 's Avond nog noorderlicht gaan jagen, had geen zin gezien de dikke bewolking.

Na het ontbijt reden we van schiereiland Reykjanes naar schiereiland Snæfellsnes. We reden hiervoor niet de kortste route, maar kozen voor wat wegen die we nog niet reden en reden langs het fjord Hvalfjörður (foto 1). 

In dit fjord lag jarenlang een walvishaven. Het bedrijf is, ondanks een licentie tot 2024, al gestopt met de walvisvangst. In WOII werd het ford ingepalmd door Amerikaanse en Britse oorlogsschepen. Die beschermden vanuit dat fjord de noordelijke wateren van Europa. Hiervan zijn nog wat ruïnes en een kade te zien, maar het meeste is afgebroken en overgroeid door mos.

Nadat we boodschappen deden in Borgarnes, verlieten we de IJslandse Ringweg weer, richting het westen. Zoals de weersvoorspellingen aangaven, werd het die zondag (05-03-2023) gedurende de dag steeds kouder. We zouden nadien, tijdens onze hele reis, geen temperaturen boven het vriespunt meer hebben én de koude noordoostenwind was steeds fel aanwezig.

We kozen er voor om route 55, een gravelweg die dwars door het schiereiland Snæfellsnes gaat, te nemen, richting onze eindbestemming van die dag, Stykkishólmur. We reden, via een erg mooi hobbelig en kronkelig weggetje, naar het natuurlijk warm badje Sturlungalaug. Het wordt ook Guðmunarlaug en Rauðamelslaug genoemd. Het water was niet heel erg warm, de wind was ijzig koud en er was geen beschut plekje om je om te kleden... zelfs Johan paste voor het badje ;-) We vonden wel niet dat we 'voor niks' er heen gereden waren: wat een mooi weggetje door een grillig zwart, rood en door-het-mos-groene lavaveld met onderweg nog een riviertje, een zwarte berg en verre zichten (foto 2).

Ook de rest van de weg naar Stykkishólmur was mooi. We passeerden nog enkele meren, veel lava en reden een lang stuk langs het fjord Breiðafjörður. Dit fjord tussen Snæfellsnes en de Westfjorden heeft daar heel veel kleine en grotere eilandjes. We stopten nog aan een typisch IJslands kerkje, Breiðabólsstaðarkirkja (foto 3) en de heuvel Helgafell. Johan wandelde deze Helgafell, samen met twee honden, ook naar boven. Hierbij keek hij niet achterom en zei hij helemaal niks... op die manier kon hij, in het richting van het oosten, een wens doen... 

Op het schiereilandje waarop Stykkishólmur ligt, Þórsnes, ligt ook het eerdere Alþingi dan Þingvellir, waar in oude IJslandse tijden recht gesproken werd. Blijkbaar ligt dit op privégrondgebied en is die eigenaar het beu dat er vreemden op zoek gaan naar deze plek met een offersteen voor de god Þórr, want er stond een grote slagboom over de weg... Tja, niet dus...

Tegen dat het donker was, rond 20u, duffelden we ons dik aan en reden we richting Kirkjufell... waar we onze auto opstelden met de snuit naar het noorden, om in de auto te wachten op noorderlicht...

en dat gaven we op toen de bewolking te dik werd... en toen het sowieso slaaptijd werd.