naar Ratsja

Op dag 12 van onze reis door Georgië vertrokken we vanuit Koetaisi naar het noordoosten. Het was nog steeds erg slecht weer, al was er voor tegen de middag beterschap voorspeld.

De eerste plaats waar we stopten was de Nikortsminda-kathedraal. Dit is een kerk die gewijd is aan Sint Nicolaas (foto 1), Sinterklaas ja. In de Oosters-orthodoxe kerk is hij een belangrijke heilige. 

Sint Nicolaas zou bovenmenselijke krachten gehad hebben en de bewoners van zijn parochie meermaals uit problemen geholpen hebben. Hij zou ook tegen demonen kunnen beschermen. Hij is de beschermheilige van schippers, scheepsbouwers, vissers, gevangenen, onschuldig veroordeelden, advocaten, deurwaarders, bankiers, dokwerkers, graanhandelaars, kuipers, wijnhandelaars, schilders, parfumeurs, apothekers, bakkers, clerici, vrijers, maagden, kinderen, prostituees en kooplieden. 

In de Oosters-orthodoxe kerk wordt Nicolaas afgebeeld als een rijzige gestalte, met breed voorhoofd, ingevallen gezicht, een krullende baard en een blos op de wangen. Hij draagt een misgewaad. In West-Europa wordt hij voorgesteld als oude man met staf, mijter, en rode mantel... helemaal anders, dus. 

Het Shaori-meer (foto 2)waren we al eens voorbij gereden. George had gehoopt dat het, na het bezoek aan de kathedraal, opgeklaard zou zijn aan het meer... maar dat was niet zo. Er hingen serieuze wolken. Dit maakte het meer best fotogeniek. Ook waren de wolkenslierten mooi tegen de heuvelruggen. Ondanks de regen zijn we toch een wandeling langs het meer gaan maken, op zoek naar mooie fotografeerplekjes.

Het Shaorimeer is gevormd door een dam. Het ligt op 1.100 à 1.200 meter boven de zeespiegel. Dit maakt het het hoogste meer van Georgië. Het meer is niet zo heel groot: 7,1 km lang en 2,7 op z'n breedst. Over de diepte zijn bronnen érg uiteenlopend.

Na ons bezoek aan het meer reden we door het Ratsjagebergte naar de regio Ratsja... alleen zagen we vooral wolken, mist en nevel... Jammer maar helaas.

Aan onze volgende stopplaats was één waterval, zei George, al vonden we al snel een bordje naar een twééde waterval enkele honderden meters verderop... 

Die eerste waterval was de "Sikvaruli", wat "liefdeswaterval" betekent... en zoals je op foto 3 ziet, zijn er twee openingen in de rots achter de waterval die hartvormig zijn... voilà, de naam is snel gevonden... al is er ook een legende die stelt dat er veel mensen aan deze waterval om een partner gevraagd hebben en deze al snel gevonden zouden hebben...

Al van toen we uit de auto gestapt waren, waren er verschillende zwerfhonden komen aanstormen: het waren drie pups met pa en ma... en die vonden ons blijkbaar nogal leuk. Ze liepen namelijk helemaal mee naar die tweede waterval. Die werd de 'bruidwaterval' genoemd. De hondjes hadden echter een iets avontuurlijkere route genomen dan wij gedaan hadden... en die kleintjes werden bang... enfin, het gezinnetje moest overgaan tot het redden van elkaar en dat zorgde ook voor de nodige terechtwijzingen achteraf... hi-la-risch eigenlijk...

Johan dronk bij het middageten khvanchkara-wijn. Deze rode wijn is typisch voor Ratsja... maar is nogal bijzonder: het is namelijk een zoete rode wijn... en Johan vond dat toch niet al te best. Het zou Stalin zijn lievelingswijn geweest zijn, die goed naar het Kremlin uitgevoerd werd in de tijd dat hij heerste over de Sovjet-Unie.

Na het eten gingen we nog naar de Barakoni-kerk in Tsesi. Deze kerk had een mooie houten constructie voor iconen. Het maakte dat de kerk er helemaal anders uitzag dan de andere. Dat was echter niet. Het zou wel een van de laatste kerken zijn die gebouwd is naar 'Georgisch middeleeuws ontwerp'.

We liepen wat rond in het centrum van Ambrolaoeri, maar buiten een oude middeleeuwse toren was hier eigenlijk niks te zien... of te doen. Aangezien het ondertussen gestopt was met regenen was een terrasje fijn geweest, maar helaas... We deden wel nog even boodschappen: iets lekkers en water.

Overnachten deden we tegen een heuvel net buiten Ambrolaoeri bij "Chateau Dio"... géén kasteel, wél met een wijngaard (foto 4)... maar Johan koos 's avonds toch 'droge' rode wijn i.p.v. die zoete khvanchkara ;-)