In West-Georgië

Op zaterdag 10 september 2022 waren we al een volledige week in Georgië. We waren in het westen van het land beland. Dat westen gingen we op deze achtste dag verder verkennen.

Vanuit Koetaisi reden we 20 km meer naar het noorden naar de "Prometheus grot". Deze grot is een uitloper van het Ratsjagebergte en is, zo weet men sinds kort, 11 km lang en zou 60 à 70 miljoen jaar geleden gevormd zijn. Er is veel druipsteen gevormd sinds die tijd. 

1.420 meter over een betonnen pad en een boottochtje van een kwartier is hetgeen wat toegankelijk is voor bezoekers. Het boottochtje zat er voor ons niet in omdat het water te laag stond. De druipsteen leek vaak ook vrij droog te zijn. 

De zes zalen die te bezoeken zijn, hebben alle zes een naam... de gids van de grot sprak zo-da-nig slecht Engels dat we niks van haar uitleg verstonden... en er dus ook niks over weten. Het enige dat we begrepen was dat ze steeds zei dat iedereen moest doorlopen en aansluiten... De verlichting en lichteffecten waren echt slecht gedaan, over de geluidseffecten in de laatste zaal nog maar te zwijgen... De Georgiërs vonden het wél een applaus waard.

Een uurtje rijden van de grot stopten we bij een vrij speciaal restaurant "Oda House", een familieboerderij die, erg atypisch voor Georgië, duurzaam en biologisch bezig is. Aan de toegangspoort hing een bord met opschrift "Rusland is een bezetter. Gasten die het met ons eens zijn, zijn altijd welkom hier"... en ja, er hing ook een Oekraïnse vlag, maar in Georgië bezetten de Russen ook (het dichtbij gelegen) Abchazië en Zuid-Ossetië. Het bord kan er dus wel al iets langer hangen dan februari '22.

Hier aten we overigens de beste maaltijd van onze reis! Daar waar de Georgische keuken vrij eenvoudig en weinig verfijnd is, aten we hier echt héérlijk en verrassend! We aten gomi (+/- polenta) met vruchten en daarnaast kikkererwten e.a. peulvruchten in walnootsaus....Ine koos ook nog gomi verwerkt als dessert (met honing gekarameliseerd) met een 'cakeje' met pruim.

Onze volgende bestemming was de erg toeristische trekpleister de Martvili-kloof (foto 2). Rivier de Abasha (en erosie) heeft (hebben) een kloof van 2,4 km gesleten doorheen gesteente. Er ontstonden hierdoor enkele watervallen en 50-70 meter hoge rotswanden.

De "wandeling" die we er konden maken, bleek (één richting) 700 meter lang te zijn... maar de kloof was best mooi. We maakten er ook een "boottochtje" door. Samen met een 'bestuurder' en een ander koppel roeiden we een eindje in het bredere gedeelte van de kloof... best nog wel leuk.

Nadien deden we nog een terrasje. Het was heerlijk weer!

Eigenlijk stond het niet op het programma, maar we vroegen George of hij in het centrum van Koetaisi wilde stoppen. We hadden de dag voordien, toen we de stad inreden, enkele mooie gebouwen en een mooie fontein (foto 3) gezien... en aangezien we nog wat tijd hadden vooraleer het zou beginnen schemeren, vonden we dat we deze tweede grootste stad van Georgië toch ook moesten gezien hebben. Ons hotel leek net te ver uit het centrum te liggen om er te voet heen te wandelen, vandaar dat we George vroegen te stoppen.

We sloten het stadsbezoek af met een bezoek aan de versmarkt van de stad. Dit stond eigenlijk op het programma voor de ochtend nadien, maar als we er dan toch waren... en het zorgde dan ook weer voor extra tijd voor de dag nadien.