Hieronder lezen jullie wat we mailden naar GroosCom, degene die onze reis organiseerde. In de blogberichten verwezen we al naar het gedrag van George. Hieronder lees je meer...:
"...We gaan ervan uit dat je van Giorgi vernomen hebt dat we over zijn gedrag al tijdens de reis verschillende opmerkingen gemaakt hebben. We willen ze hier ook even voor jou op een rij zetten en voorbeelden geven:
- op de luchthaven al stond hij niet bij het papier “Johan & Ine”. Achteraf bekeken typeert dit gedrag hem (zie verder);
- om als gids door te gaan, heeft George te weinig kennis over de bezochte plaatsen en over de algemene gegevens en gebruiken van het dagdagelijkse leven in de verschillende regio’s. Een voorbeeld hiervan is dat hij ons niets verteld heeft over hoe brood gemaakt wordt, over Chiatura kon George ons helemaal niets vertellen! en informatie over de typische gewassen van een streek hebben we over het algemeen zelf moeten vragen omdat het ons opviel. Van een gids verwachten we dat dit soort zaken verteld worden.
- George gaf regelmatig verkeerde informatie (bv. dat het samenstromen bij Passanauri hetgeen was dat we vanaf het Dzjariklooster gezien had, maar in feite heeft Johan hem het samenstromen van de witte en zwarte rivier leren kennen; dat we in Vardzia veel dichter bij Armenië zaten dan Turkije volgens George; hoogtemeters die niet klopten; van de troonkamer in Uplistsikhe zei hij dat het het toilet was)
- Pas nadat we George aanspraken op het constante gsm-gebruik (bellen, spraakberichten, appjes) achter het stuur is hij hier rekening mee gaan houden. Hij zei zelf dat dit zakelijke berichten en telefoons waren, maar aangezien ik achter hem zat, kon ik ook vaak hartjes, foto’s en filmpjes voorbij zien komen.
- Als we een vraag stelden of iets zeiden, luisterde George vaak niet naar hetgeen wij vroegen/zeiden maar antwoordde hij op hetgeen hij dacht dat we zeiden/vroegen; hij liet ons meestal ook niet uitpraten of reageerde ongeïnteresseerd op ons met enkel ‘yes yes’;
- Hij pleegde geen overleg. Hij deed, zonder uitleg, wat hij dacht dat in orde was: bv. hij liet ons over de weg naar het Gergetiklooster wandelen i.p.v. over een wandelweg omdat dit eenvoudiger was met het regenweer (hij kende ook slechts 1 wandelweg terwijl wij weten dat er minstens 2 zijn); hij reed het Shaorimeer voorbij en besloot eerst iets anders te doen zonder overleg. Toen we vroegen waarom we het meer voorbij reden, antwoordde hij zelfs niet; Hij wilde zelf met zijn auto naar Ushguli rijden i.p.v. met een locale chauffeur. Dit wisten we nog te voorkomen.
- Hij is gedurende de hele reis slechts 4x spontaan uit zichzelf gestopt om ons een foto te laten maken. Hij kent geen goede fotografieplekjes en wijst onderweg niet aan waar we naar toe rijden. Volgens hem zijn anderen niet geïnteresseerd om foto’s te maken onderweg.
- In Uplistsikhe wilde hij ons bijna rechtstreeks naar de uitgang leiden als we dit niet voorkomen hadden. We hadden hem nochtans op voorhand gezegd daar veel tijd te willen nemen. Hij zei dat we miljoenen foto’s wilden maken, maar zag niet in dat hij veel te gejaagd was. Nadien is George niet meer met ons mee gegaan in musea, gebouwen ed. Hij bracht ons nadien naar het ticketoffice, kocht tickets en liet ons onze gang gaan. Hij zei dan aan de ingang te wachten, maar was daar steevast niet meer als wij buiten kwamen: ofwel zat hij in de auto (te bellen) ofwel was hij onderweg naar de auto (al bellend). Op zich vinden we het geen probleem dat hij niet meer met ons meeging: het was enorm storend hoe gejaagd hij zich in Uplistsikhe gedroeg en daarnaast kon hij maar weinig informatie geven over de plaatsen die we bezochten.
- ’s Morgens aan het ontbijt was hij aanwezig maar zat hij bijna continu op zijn gsm;
- ’s middags aan het eten, hielp hij meestal met bestellen, maar verdween dan zonder te zeggen waarheen, óók als hij eten en/of drank besteld had;
- ’s Avonds aan het avondeten was hij… ofwel aan het bellen ofwel weg;
- Als we ’s middags ergens gingen eten, liep hij meteen naar het personeel om zo snel mogelijk een menu te krijgen. Het kon allemaal niet snel genoeg gaan, om vervolgens na het bestellen te ‘verdwijnen’;
- Als hij uitleg gaf bij een plek en hij kreeg telefoon ging dat telefoontje steevast voor op onze uitleg. Bij zo’n telefoontje nam hij alle tijd om dit aan te nemen. Ook als we ergens heen liepen en hij kreeg telefoon (of belde) had dit voorrang en ging hij vervolgens heel langzaam lopen.
- Ik heb tijdens de reis meermaals het gevoel gehad dat George met ons aan het lachen was met anderen of over ons aan het roddelen was waar we zelf bijzaten. George ontkent dit zelf, maar ik ben van mening dat je niet altijd alles moet verstaan om de situatie te begrijpen...
...en dan schreven we nog niks over de verhalen die hij verzon:
dat hij een zonder benzine gevallen Armeense vrachtwagenchauffeur uithielp door bij chauffeurs brandstof te gaan vragen... en 26 liter bij elkaar gehaald had;
dat hij in de winter van 2003/2004, omdat het huis verwarmen en brandstof zo duur geworden waren, naar Inguri dam gereden was om samen met zijn kinderen drijfhout uit het stuwmeer te halen om dit thuis te stoken. 1. drijfhout brandt heel slecht, 2. 370 km/6 uur rijden om stookhout te halen?... en 3. zijn kinderen zijn nú jonger dan 16 !?;
dat de koeien die overal rondliepen naar hun stal liepen als ze gemolken moesten worden... nu kan dat natuurlijk wel zo zijn, maar de koeien die overal 'los' rondliepen waren te jong om gemolken te worden, waren drachtig of hadden recent geen kalf gehad enz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten