Op maandag 19 september '22 ging onze wekker af om 3 uur (GMT+4)... De avond voordien hadden we alles klaargemaakt en -gezet en waren we vroeg gaan slapen. Om 4 uur werden we immers opgehaald om naar de internationale luchthaven van Tbilisi te gaan... om 7:00 uur zouden we immers moeten vliegen richting Schiphol...
... "zouden we immers moeten vliegen"... doordat er te weinig personeel was aan de check-in en dat die Georgiërs gewoon keihard voorkruipen en de boel ophouden, duurde de incheckprocedure extreem lang... en neen, er was wel degelijk genoeg personeel aan de balie, maar die zaten onder elkaar te praten en verdwenen regelmatig?
We hadden een take away ontbijt meegekregen. Daar zat een flesje water bij. Aan de security vroegen we of we deze, omdat ze gesloten waren, mee konden nemen of niet. Die vraag wilden ze eigenlijk niet beantwoorden... want dat was aan diegene die achter het beeldscherm zat, maar het kon zeker maar één flesje per persoon zijn... okééé... het water bleek het probleem niet te zijn... de
inbussleuteltjes van Johan zijn
statief wél... De dame achter het beeldscherm vond dat het een schaartje was. Dat mocht niet. Ze hield vol. De man die Johan zijn fototas nakeek, zei dat hij wist dat het geen schaartje was, maar de dame zei dat het niet mocht... dus kon het niet volgens de Georgische wetgeving. Doordat de man zowat begon te smijten met de spullen uit Johans fototas, was Johan niet bereid de strijd op te geven... toen we een foto van de inbussleuteltjes maakten en Johan zei dat hij een klacht zou indienen, dook ineens het hoofd van de security op. Deze man zei dat het niet kon volgens de Georgische wetgeving dat inbussleuteltjes in de handbagage zaten, maarrr hij wilde wel een uitzondering maken... Wat een dikke quatsch! Die eerste vrouw wist gewoon niet wat dat zijn en vervolgens gingen die anderen haar advies gewoon zonder nadenken overnemen... Je kan ptvdkk meer schade aanrichten aan een persoon door te slaan met een fotocamera of fotolens dan iemand te prikken met zo'n stomme, kleine inbussleuteltjes... Tsssss... we waren 'not amused'!
Gelukkig kregen we bij de Georgische douane zonder problemen een stempel in ons paspoort om het land te mogen verlaten... dat verliep daar zelfs vlot!?
Doordat het inchecken zo traag ging, startte het boarden ook niet op tijd... en vertrokken we serieus te laat in Tbilisi... Gelukkig werd dit nog wat goed gemaakt tijdens de vlucht. 40 min. later dan voorzien en met een landing op z’n Georgisch (vol op de rem vanwege te grote snelheid) landden we iets voor half 11 op Schiphol (foto 1).
De bagage van onze vlucht liet op zich wachten, maar de rugzakken kwamen bij de eerste reeks op de band! ook de shuttlebus naar P3 Lang parkeren werkte mee: ze stond fijn te wachten en vertrok meteen. De terugrit naar huis kon alweer beginnen...
... en toen kwamen we thuis... en toen bleek dat het nieuwe tuinhuis al geleverd was... terwijl we afspraken dat ze ons pas zouden contacteren, om een leverdatum af te spreken, op dinsdag de 20e...
... en omdat het tuinhuis vóór Kaatje gedropt was (foto 2), was ons eerste werk bij thuiskomst het uitpakken van dat pakket... Zucht... koerierdiensten... arrrgghhhh!
Ongelooflijk dat we alweer VIER weken terug zijn van Georgië!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten