Een uurtje na vertrek uit Signagi kwamen we aan in Tsinandali. Dit dorp zijn een landgoed, wijngaard en twee paleizen die toebehoorden aan Alexander Chavchavadze. Hij kwam uit een oude adelijke familie.
We kregen een rondleiding in zijn paleis. Dit werd door zijn erfgenamen ondertussen geschonken aan de gemeenschap en doet dienst als museum. Er was, voor ons als Europeanen, niet veel te zien want het paleis was ingericht met, ondertussen, antieke, Europese spullen... zonder eigenlijk veel protserigheid... gewoon een antieken inrichting eigenlijk... en niet van de allerchiqueste of -duurste soort...
Na dit bezoek reden we door naar de stad Telavi, die op zo'n kwartier rijden van het paleis afligt.
In Telavi vond men bewijzen van beschaving vanaf rond de jaartelling. Er werden ook vondsten gedaan uit de middeleeuwen, waaronder gebruiksvoorwerpen en funderingen van gebouwen en grote verdedigingswerken vanaf met name de 10e eeuw.
Telavi werd een belangrijke handelsplaats op de oost-west karavaanroutes, maar na de Mongoolse invasies in de 13e eeuw begon de positie van de stad en de koninklijke status at te nemen. Vanaf de 15e eeuw werd het politieke centrum verplaatst naar elders. In de 17e eeuw verhuisde de koninklijke residentie weer terug naar Telavi. Vanwege vijandige invallen werd de stad versterkt. In 1753 werd onder koning Erekle II (1744-1798) het fort voltooid dat nog te zien is in de stad. Telavi groeide uit tot een strategisch en cultureel centrum in Georgië. Het werd een centrum van de Georgische literatuur, die invloed had op een hele generatie Georgische adel. In 1758 werd in Telavi een filosofische en theologische school gesticht, die in 1782 werd omgevormd tot een seminarie en er kwamen andere educatieve en creatieve activiteiten.
We wandelden naar de 'boerenmarkt' (foto 3), waar we wat rondliepen tussen de verschillende kramen. Naast groenten en fruit kon je er ook vis, kip en vlees kopen... bepaalde soorten vis lag er te zwemmen in veel te weinig water... erg zielig... en als je in Georgië naar de slager gaat, haalt die alle stukken uit zijn toonbank om aan de klant te laten zien. Als de klant gekozen en betaald heeft, worden de stukken steeds netjes weer teruggelegd in de koeltoog. Da’s wat anders als die voorverpakte stukskes in onze supermarkten… deze werkwijze zou wel niet mogen vanwege voedselveiligheid bij ons...
We hadden normaal gezien die avond nog een 'afscheidsmaaltijd' met zang en dans. Aangezien we sowieso maar een korte nacht zouden hebben,hadden we gevraagd om dit te annuleren. We hadden dan een afscheidslunch... wat fijn weer dat George weer steeds aan het bellen was... gelukkig het meeste van de tijd wel niet terwijl hij aan tafel zat...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten