De eerste kilometers van die dagen, waren dus de laatste van de vorige dag, maar dan in de omgekeerde richting... Zoals we wisten, moesten we voor deze route enkele hellingen over. Deze waren toch wat steiler als we gisteren, deze afdalend, geschat hadden... maar het ging natuurlijk wel...
al werd Ine die dag ook een dagje ouder, he ;-)
We hadden onze platypussen niet helemaal gevuld. We wachtten namelijk tot we aan het "lekkere" stroompje waren... Mmmmmmm, lekker fris zo'n stroompje van zuiver en vers gesmolten sneeuw en gletsjerijs!
Na dat stroompje moesten we Mular op... maar ook weer af... Daar hadden we allebei toch wat "schrik" voor... maar we waren al heel blij dat het droog gebleven was tot daar... en dat bleef het tot beneden... en zelfs langer nog... Oef! Stel je voor dat we in de regen en wind zo'n smal, steil en glibberig paadje af moesten! Beiden deden we er twintig minuten over om - erg voorzichtig - naar beneden te gaan / schuifelen...
De volgende (+/-) twee kilometers over de losse lavabrokken hadden we de dag voordien dus al gedaan... Wat we toen niet zo goed zagen, omwille van de regenbui, waren de gekleurde rhyolietbergen in de verte... de richting die wij uitgingen... Daar tussen moesten we immers zijn.
De route bleef door de 'Kjalhraun' gaan. Dit hield in dat we het grootste gedeelte van de tocht die we ná die afdaling van Mular deden, over losse stenen, lavabrokken en -platen ging. Dit is erg mooi, maar je komt er niet zo snel op vooruit. Ook moet je constant geconcentreerd naar je voeten kijken omdat je echt wel moet zien waar je je voet zet om te voorkomen dat je valt of je voet omslaat...
Net als de andere dagen hielden we het volgende tijdschema aan: 45 à 50 minuten wandelen en dan 5 à 10 (of soms 15) minuten rust. Hierdoor konden we extra van de omgeving genieten, maar maakte ook dat we onderweg genoeg dronken en aten... iets dat we andere keren en jaren nogal eens vergaten en wat niet goed is voor de spieren.Waar Ine tijdens die pauzes ook altijd aan dacht was het maken van fotootjes van ons tweeën. Die vindt ze namelijk altijd erg mooi... al vindt Johan het vaak wel een heel gedoe... ;-)
Toen de rhyolietbergen dichter in zicht kwamen, zagen we een heel aantal paarden komen aanrijden. De Kjalvegur wordt namelijk niet enkel gewandeld, maar wordt, net als vroeger toen het nog een handelsroute was, ook ter paard afgelegd. Per ruiter gaan er drie paarden, IJslanders wel te verstaan, mee. Dit geeft echt een grote "kudde" paarden!
Tijdens dat gedeelte van de wandeling, op enkele kilometers van de hut, was de ondergrond niet meer van lava en keien, maar was er een zanderige, mossige ondergrond. Dit was echt veel aangenamer lopen zo!
Toen we het dal, tussen de rhyolietbergen, inliepen, liepen we een stukje met een vijvertje mee... tot we doorkregen dat we dat vijvertje óver moesten... Ditmaal moesten we onze waadslofjes wél uit onze rugzakken halen. Dit was immers wel een riviertje met steentjes als ondergrond... en dat kan nogal pijnlijk zijn aan de voetzolen ;-) Na het waden, moesten we nog zo'n kilometer of twee eer we bij de hut waren, al zagen we die al lang liggen en léék die veel dichterbij te liggen.
Aan het hutje, er kunnen immers maar 12 personen slapen, aangekomen, maakten we kennis met twee Amerikaanse studenten, die er ook zouden blijven slapen. Zij waren de Kjalvegur in de tegenovergestelde richting dan ons aan het doen.
Even nadat we in het hutje aangekomen waren, werd de lucht é-norm donker, maar als een wonder regende het niet... het klaarde zelfs helemaal op!
's Morgens om 4u werden we wakker van het verschuiven van gasflessen: één van de Amerikanen was de gasfles aan het vervangen omdat het gas van het kacheltje op was en dit zorgde ervoor dat het héééél koud werd in de hut. Buiten was het toen heel erg mistig (zie foto)... en inderdaad heel erg koud... zeker om naar de WC te gaan... die een paar honderd meter verder lag in een houten hutje... en eigenlijk niet meer is dan wat plankjes over een plank met een gat in... Maaaaaaaar mét WC-bril! Wat een luxe, he ;o)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten