Jobs gecombineerd

"SEN" bracht, een héle tijd terug, de verslavingszorg samen met de gehandicaptenzorg... Beide sectoren zitten namelijk met de handen in het haar over een cliëntengroep waar ze beiden mee geconfronteerd worden: de verslaafden met een licht verstandelijke beperking.

De verslaafdenzorg heeft geen kaas gegeten van het zorgen voor mensen met een beperking en bovendien kunnen deze cliënten 'niet mee' met de rest omdat ze de nodige cognitieve vermogens missen... en de gehandicaptenzorg, op zijn beurt, weet niet wat doen met verslavingsgedrag van hun cliënten...

Werknemers uit Limburgse initiatieven voor verslaafden en voor gehandicapten kwamen enkele maanden geleden samen om te bespreken hoe beide sectoren beter tegemoet kunnen komen aan elkaar. Johan was één van die werknemers (vanuit Katarsis).
Zij willen d.m.v. enkele sessies een visie gaan vormen over hoe hulpverlening aan verslaafde licht verstandelijk beperkten er zou moeten uitzien. Een eerste visievorming hierover ging door in oktober, tijdens onze reis door China.

Gisteren ging een tweede bijeenkomst door over dit thema. Johan nam dus, als lid van de werkgroep en vanuit de verslavingszorg, deel aan deze bijeenkomst. Ook Ine had zich ingeschreven, maar dan als 'gewone' bezoeker/deelnemer, uit de gehandicaptenzorg.

Het was best een geslaagde ochtend waarbij actief op zoek werd gegaan naar manieren om verslaving bespreekbaar te maken met cliënten uit de doelgroep.
Zoals Ine verwacht had, was de gastspreekster uit de gehandicaptenzorg é-norm betuttelend... wat blijkbaar nog steeds normaal gevonden wordt binnen de Vlaamse gehandicaptenzorg... ook al zijn er die zeggen van niet... Ine, die al van toen ze nog in België werkte, helemaal mee is met het "nieuwe" denken (burgerschapsparadigma) ... dat ondertussen ook al een jaar of tien meegaat in Nederland, was he-le-maal in shock! Die vrouw kwam met pictogrammen, beschuldigende "ondervraagtechnieken" en absoluut geen aandacht voor het échte verhaal van de cliënt... en dat te bedenken dat deze mensen vaak 'gewoon' zelfstandig wonen en leven... Daar ga je toch niet met een hoop kinderachtige prentjes en beschuldigingen naar toe!!?
Enfin, gelukkig was de gastspreker vanuit de verslavingszorg wél mee met de specifieke noden en kenmerken van de doelgroep... en was hetgeen hij vertelde wél de moeite waard!
Na deze sprekers aan het woord te laten en nadat zij twee rollenspellen speelden, werden deze besproken in kleinere groepen. Johan leidde één zo'n groepje... en nee, Ine zat niet in zíjn groepje... Daar had hij voor gezorgd ;-)
Achteraf kreeg Johan van enkele collega's en enkele aanwezigen te horen dat Ine nog al een "hevige" was... Ja natuurlijk is ze dat! Ine is helemaal gepassioneerd bezig met en voor haar doelgroep... en als ze dan complete oubolligheid hoort, moet ze dat toch snel en gedreven de grond in boren, he... ;oP

Begin mei is er een derde visievorming-sessie gepland. Johan gaat sowieso. Ine heeft een begeleidingsteam gepland staan op dat moment en kan dus niet... wat misschien ook wel beter is...  ;-)