… of te wel ‘Nationaal Park Plitvice meren’… dé reden waarom we naar Kroatië kwamen! Toen we foto’s in een boek met de allermooiste wandelingen, die Ine van schoonbroer Ronald kreeg voor Nieuwjaar, zagen, waren we meteen verkocht en werd meteen beslist dat we daar zo snel mogelijk ‘ns naar toe zouden gaan… En bij deze voegen we de daad bij het woord :o) !
Gisteren besloten we om meteen de langste wandeling rond de meren te maken. Volgens de borden met de verschillende (erg goed uitgestippelde en aangegeven) wandelwegen op, kozen we de wandeling van 6 tot 8 uur maar besloten meteen al dat we er een extra stuk, uit een andere wandeling, aan vast zouden ‘knopen’.
Om iets voor 9 betaalden we inkom aan de kassa van het nationaal park en begon onze tocht.
Onze tocht startte aan de ‘ondermeren’. Al bij het eerste meer waar we langs wandelden, was duidelijk dat het water écht zo blauw en zo helder was als de boekjes schrijven en de foto’s laten zien! Op ondiepe plaatsen, keek je gewoon tot op de bodem en zag je het ene visje naast het andere! De ondergrond van ondermeren bestaat uit kalk. Elk meer wordt door het andere gescheiden door een rand van tufsteen… waarover al dan niet het water naar beneden gutst in een lager gelegen meer… En ja, dit geeft erg mooie watervallen!
Het laatste gedeelte, aan de oevers aan de overkant van ons éérste meer, bracht ons niet enkel langs en op/boven het water… - Yep, het hele nationale park heeft kilometers vlonders… en inderdaad, Ine is daar NIET happig op, maar zet haar kranig gedragen! - ... maar ook in de bossen. Deze bossen zijn gekend voor beren, wolven en lynxen/wilde katten, maar deze dieren hielden hoogstwaarschijnlijk hun zondagsrust, want wij zagen er geen één…
Wat we wel zagen, waren scholen vissen, wat vogels, een hagedis, veel vlinders, vele kleurrijke libellen en een aantal soorten orchideeën… Er zouden meer dan 50 soorten van deze laatste groeien in het Nationaal Park.
Ook de randen van de bovenmeren bestaan uit tuf, maar hier zijn de ondergronden dolomietbodem. Aan de kleur, helblauw, verandert het niks hoor, maar wel aan het soort vis in het water: We hadden de indruk dat in de bovenmeren veel forel zat en in de ondermeren een andere soort vis, maar zoals geschreven: dat is een indruk…
In boekjes staat dat de bovenmeren nog mooier zijn dan de ondermeren. Dat kunnen we zeker bevestigen, al lijken de ondermeren meer toeristen aan te trekken… Misschien komt dit omdat er hier op een kleinere oppervlakte veel meer watervallen zijn??? ‘Waterval’ in het Kroatisch is trouwens ‘slap’.
Rond een uur of vijf beëindigden we onze lange maar erg mooie wandeling: acht uur dus later dan ons vertrek... Het ‘klimmen’ naar onze geparkeerde auto deed blijkbaar voor iedereen die deze weg aflegde erg veel pijn, al waren wij een van de weinigen die twintig kilometers in de benen hadden…
Na een verdiende douche wandelden we naar een restaurant op vijfhonderd meter van onze B&B. Ook hier was het goedkoop, maar toch al duurder dan gisteren (Nu 200 Kuna’s, of zo’n € 27). Johan koos trouwens voor forel… Een hele middag deze beesten zien zwemmen in het Nationaal Park deed Johan zin krijgen in eentje… lol
We kunnen nog een aantal wandelingen ondernemen in het Natonaal Park, maar deze lopen vooral door bossen… en omdat er nog vanalles méér te zien is in de ‘buurt’ besloten we om het bij één dag Plitvice Meren te houden… Hier zagen we immers sowieso álles wat we wilden zien!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten