Dag 4 in IJsland = Dag 2 van Laugavegur

Als eersten van de +/- 52 slapers in Hrafntinnusker Hut vertrokken we richting de volgende hut, 11 (volgens sommigen 12) km verderop. Het was net 8u geweest toen onze wandelstokken de vochtige grond raakten.

Het was nog steeds wat mistig en deze 'viel' een beetje. Volgens de plannetjes, de informatie en het verhaal van de Duitse gastvrouw in de hut zouden we vandaag enkel maar moeten dalen... Maar dat dalen hield toch stééds in dat we steeds eerst een stukje moesten klimmen ;o)

Ine viel onderweg twee keer. Wéér viel ze 'gewoon' op haar achterste... ze geeft het niet graag toe maar beide keren kwam het eigenlijk gewoon door haar door-schrik-opgewekte-voorzichtigheid ;-) Nadat Ine haar wandelstokken wat langer maakte en ze dus niet zo voorover gebogen afdaalde, verliep alles pri-ma... (We vergeten dan de klim naar een hoge top waar Ine echt bij dacht dat ze die écht niet beklommen kreeg :-) ...)

Opnieuw liepen we door heel afwisselende landschappen: besneeuwde heuvels, geothermische velden, erg steenrijke paden en erg mooie en erg groene dalen.

Nadat Ine de drinkflessen bijvulde met rivierwater, want ja-aa-aaaa, dat kán nog in IJsland, trokken we onze surfslofjes aan en waadden we door het rivier(tje)... Het water was behoorlijk koud... maar warmt nadien je voeten heerlijk op tijdens het wandelen!

Aan 'Alftavatn' lag onze volgende hut, waar we na 4 uur aankwamen, de 'Alftavatn Hut'. Hier kozen we weer een "benedenbed" van de 1 1/2-persoonsstapelbedden uit... in de 32-persoonskamer...

Vandaag maakten we wel een extra wandeling. Na een pauze strekten we een anderhalf uur weer de benen. We wandelden rond het erg heldere meer (vatn is 'water' in het IJslands) waar de hut bij lag. Het werd een rustige wandeling zonder veel bijzonders... tot op het laatste...
... Vlak aan de hut moest je over een riviertje (zo'n 3 meter breed). Om dit handig te laten verlopen, lagen er dikke stenen in het water. We zagen dat vooral de laatste steen wat ver weg lag, maar Johan sprong... en neeeeeeeee Johan totterde niet in het water! Hij kwam droog aan de overkant... maar de laatste steen om op te stappen, verdween terwijl Johan zich er op afzette om de oever op te springen!... Daar stond Ine dus: helemaal alleen aan de andere kant van het riviertje... Ze had twee opties: helemaal terug rond lopen, zag Ine niet zitten... dus ging Ine op zoek naar een waadplaatsje...
Een heel stuk verder werd de rivier breder en minder hoog. Er waren ook wat 'eilandjes' in de rivier... Ine geraakte tot op ongeveer 1,5 meter van de oever... verder niet... en dat kan Ine niet (meer) springen, duuusssss: de schoenen uit en met blote voeten door het riviertje... Ach ja, 't was wel lachen... ;-)

Het eten uit nog maar 'ns zo'n zak was géén succes, maar ja, het vult de maag... De douche was dan wél weer su-per-za-lig! Er kwam zelfs warm water uit !!! (Deze luxe was er niet in onze vorige hut. Hier had je geen douche en pas sinds kort wc's...) én gelukkig werden de 32 plekken in onze hut niet allemaal ingenomen...