Maandag 18 september waren we tien dagen van huis. Op dat moment zaten we in Midden-Zweden tussen de twee grootste Zweedse meren, Vänermeer en Vättermeer. Gelukkig was er een briesje... het aantal muggen viel dus mee ;-)
We verlieten al vrij vroeg 's ochtends onze stuga en reden naar Läckö slott (foto 1). Dit was zelfs nog niet open, maar dat was niet erg. Je kon het slot doorlopen tot aan de achterkant. We liepen onder een dikke toegangspoort en over drie ruime binnenkoeren. Het grote kasteel met verschillende torentjes, lagen en etages is erg mooi. Het ligt erg mooi aan het Vänermeer... de poetsvrouw zal er wel heel veel werk gehad hebben...
Nadien was het tijd om weer even de natuur in te trekken. Onze wandelgids bracht ons op tafelberg Kinnekulle en het Kinnekulle reservaat. We wandelden wel geen route uit het wandelgidsje. Dat waren dagtochten, en daar hadden we gaan tijd voor ;o) Doordat Johan een kei is in kaartlezen, had hij al snel een korte wandeling samengesteld aan de hand van een kaart op een infomatiebord.
We wilden zeker de waterval "Martorpsfallet" (foto 2) zien. Deze is speciaal vanwege de natuurlijke gevormde speciale rotsen. De rotsen zijn erg recht en lijken wel opeengestapelde laagjes. Op de foto zie je dat we weinig waterval zagen. Langs het mos dreef er wel water naar beneden, maar de waterval was behoorlijk "droog". Dit maakte wel dat we er naar beneden konden stappen en een goede blik konden werpen tussen de rotsen. Als er meer water was geweest hadden we dat niet kunnen doen... en had Johan ook niet deze foto kunnen maken.Nadat we de waterval achter ons lieten, wandelden we nog een heel stuk over het plateau bovenop de berg. Dit gebied ligt aan de oever van het Vänermeer, maar dat meer zagen we tijdens onze wandeling niet.
Vanuit NP Tivedens reden we nog een uurtje tot Örebro, een Midden-Zweedse stad die de afgelopen decennia erg gegroeid is in bewonersaantallen. We hadden voor die nacht geen stuga, maar een hotel in het centrum van Örebro geboekt.
Vóór te gaan uiteten, wandelden we even rond in het centrum van Örebro. Daar viel ons op dat er veel kunstwerken te zien waren in de straten. Ondertussen kwamen we er achter dat Örebro een biënnale houdt. Het is zelfs de grootste kunstmanifestatie van Scandinavië. Het heet "OpenArt" en gaat in de zomer van 2024 weer door.
Vanuit Kinnekulle reservat reden we noordoostelijker tot aan de oever van het Vättermeer. Tijdens het rijden, leek het alsof we de enigen in die buurt waren, maar op de parkeerplaats van het Tivedens nationalpark (meer info) stonden heel wat auto's geparkeerd... bijna allemaal buitenlanders... Het was natuurlijk ook maandag: de Zweden waren aan het werk. Na onze picnic startten we de "Stenkällerundan". Opnieuw stond er een wandeling in onze wandelgids maar was hadden we niet de tijd om zo'n lange wandeling te doen. De Stenkällerundan was wel een onderdeel van de wandeling uit onze gids. Het is ook de meest gewandelde route in het park. De rondwandeling is maar 2,2 km lang, maar er wordt gemiddeld twee uur over gewandeld. Wij zullen daar ook niet veel minder lang over gedaan hebben. De prachtige wandeling gaat over nogal "uitdagende" "paden".
De wandeling is met kleurige linten in de bomen aangegeven. Er is geen echt pad. De ondergrond is best moeilijk: rotsen (foto 3), enorm grote, maar ook middelgrote en kleine rotsblokken, keien en er zijn heel wat hoogteverschillen die je er moet nemen om verder te geraken... Mooi! De rondwandeling is genoemd naar de grot "Stenkälla" (foto 4). In die grot verbleven of verblijven wel eens trollen wordt gezegd. De wandelroute liep door de "grot" die eigenlijk een tiental joekels van rotsblokken die op elkaar gevallen zijn, is. De mossen, korstmossen, kleine plantjes en neergevallen dennennaalden maakten dat het er allemaal een beetje "magisch" uitzag, maar ook erg kleurig ondanks de dikke bewolking. Op het einde van de ronde werd het wat gemakkelijker wandelen en kregen we ook steeds vaker een watertje of meer te zien vanop de hoge rotsen.
In totaal hadden we die dag weer 250 km gereden: zo maak je snel al veel kilometers, al lijkt het, door de verschillende stops, niet alsof je zulke afstanden aflegt... en die dag vonden we onderweg zelfs, maar het was ook maandag natuurlijk en we reden over vaak kleinere wegen, géén plekje om een fika te doen!
In het straatbeeld blijven van deze biënnale ook steeds enkele kunstwerken voor goed staan. Op de website van OpenArt herinnerden we ons in ieder geval het geweldige bandenkunstwerk "Second Rubber Duck" en een standbeeld van een meisje met een gigantische rugzak "Monument without a home". Bij ons hotel stond een groot street-art-kunstwerk van een narwal op een gevel van de Belgische ROA "Catch of the Day" en het standbeeld "Bee there".
We zagen ook enkele mooie gebouwen in de stad en natuurlijk ook het "Örebro slott" (foto 5)... en zo begonnen en eindigden we onze dag dus met een kasteel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten