Dag 2: wandelen in het "Twents Reggedal" en "NP Sallandse Heuvelrug"

Zaterdag gingen we geen stad bezoeken zoals vrijdag, maar gingen we doen waarvoor we gekomen waren: wandelen! We hadden thuis al wandelingen in Salland uitgezocht op de website van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug.

Voor de eerste wandeling reden we naar het "Twents Reggedal". Dat gebied, rondom rivier de Regge, ligt in het oosten van regio Sallandse Heuvelrug. We wandelden in en rond Hankate de 7,6 km lange "Wandelroute Velderberg". Dit was een erg mooie, vlakke route tussen en letterlijk over de weilanden van de streek. We passeerden vele typische boerderijen met rieten daken tot laag tegen de grond (info), toch weer een heel ander zicht dan in onze regio.

Nadien reden we van Hankate naar een andere deelgemeente van Hellendoorn, namelijk Haarle. Vlak voor we aan onze tweede wandeling van die dag startten, stopten we bij een eetcafé om te lunchen. Johan nam tomatensoep. Ine was erg geïnteresseerd in wat hun "specialiteit huisgemaakte MonChouvlaai" was... dat was blijkbaar verse kaastaart... want 'MonChou' is blijkbaar een merk van Nederlandse roomkaas, die enkel in Nederland verkocht werd (tenminste totdat de Albert Heijn en Jumbo naar België kwamen). De typische MonChouvlaai of -taart heeft verder een bodem van Bastognekoeken en een topping van kersen... Mmmm, écht lekker! (Klik HIER voor het recept of... er bestaat blijkbaar een Dr. Oetker mix)

Die tweede wandeling van de dag was de "Oranje route Sprengenberg". Deze wandeling van 5,9 km liep een gedeelte over de Sprengenberg, met zicht op het feeërieke huis "Sprengenberg" (links op de foto). Spijtig dat je niet tot dichtbij dit huis, met vele bijgebouwen, kon geraken.

Deze wandeling liep volledig in het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug... met dus véél heide, maar ook oude, aangelegde bossen. Er staan ook veel rododendrons rondom en op de top van de 'berg. Deze werden gekweekt en verkocht door de familie die in Sprengenberg woonde... en die hebben niet voorkomen dat er rondom ook veel verwilderde rododendrons zijn beginnen groeien.

Omdat het nog net te vroeg was om terug naar het hotel te gaan, maar we wel nog iets wilden doen, reden we langs de "Pelmolen ter Horst" in Rijssen. Deze molen is gerestaureerd naar het exemplaar dat er sinds 1752 stond en in gebruik was tot 1913.

De windmolen is eigenlijk twee-in-één: het is een pelmolen en een oliemolen. Omdat er geen wind stond, konden we de molen niet 'in actie' zien. In een filmpje kregen we wel alles eerst te zien en nadien liet de molenaar ons tot in de nokvan de molen alles zien.. want dat ging nu, zonder wind, wél!

Beneden in de molen wordt olie 'geslagen': hierbij wordt eerst lijnzaad onder grote draaiende kantstenen fijn gemaakt en nadien opgevangen om te verwarmen. Nadien gebeurt het persen van het warm gemaakte meel in een slagblok met behulp van allerlei vernuftige houten constructies. Voor dit proces hoeft er niet zoveel wind te staan. Lijnzaadolie wordt voor dierenvoeding gebruikt, maar ook voor linoleum, olieverf en schoonmaakmiddelen.  Koudgeperste lijnzaadolie wordt (onverhit) soms gebruikt als bron van omega 3-vetzuren, vertelde de molenaar.

Om te 'pellen' moet er veel wind staan, vertelde de vrijwilliger-molenaar. Dit gebeurt niet zo vaak en daardoor kunnen ze niet zo vaak "pellen", zei hij. 

Gerst heeft een hulsje, een vliesje. Voor menselijke consumptie moet het altijd gepeld worden omdat het vliesje onverteerbaar voor ons is. Gepelde gerst wordt gort genoemd. Die gort kan gebruikt worden voor pap... maar je kan HIER ook nog wat ideetjes opdoen om gort te gebruiken in de keuken.

Wat een bijzonder vernuftig iets is zo'n molen!

's Avonds gingen we het centrum van Rijssen, het dorp waarin ook ons hotel lag, in. Vrijdagavond hadden we in het hotel gegeten. Dat was zeker lekker geweest, maar ook weer niet heel bijzonder. We besloten daarom voor zaterdagavond naar iets anders op zoek te gaan. Dat vonden we bij de Stadsboerderij... en daar aten we héérlijk!... en het feit dat het restaurant verschillende mensen met een verstandelijke beperking in dienst had, gaf het nóg iets extra... al wist je niet helemaal zeker wie wel en wie geen beperking had ;-)