Méér Teide

Zoals we eerder schreven op deze blog (hier), hadden we voor dinsdag 29 november nog tickets kunnen reserveren om naar de top van de Teide te wandelen... We konden niet meer 'gewoon' reserveren, maar moesten een 'tour' boeken... en dus stonden we dinsdagochtend om half 9 in het centrum van la Orotava op een bus vol toeristen te wachten... om opgepikt te worden om naar de kabellift op de Teide te rijden in een touringcar.

We waren maar met z'n vijven die de klim tot de top van de Teide gingen doen. De anderen in de bus reserveerden enkel de kabelbaan, deden daar een wandeling en reden toen nog een eindje verder... terwijl wij dus naar "el pico de Teide" aan het stappen waren. 

Het hoogteverschil van beneden aan de kabelbaan en boven was groot, namelijk van 2.356 meter beneden tot 3.555 meter hoogte boven. We merkten meteen dat de lucht ijler was geworden. Onze 'gids' die ons de nog resterende +/- 160 meter naar de top (3.718 m) over een pad van zo'n 614 meter lang leidde, waarschuwde ons het rustig aan te doen en haar trage tempo te volgen om hoogteziekte te vermijden. Na twee rustpauzes, vrij aan het begin van de tocht, waren we de lucht al wat beter gewoon... maar dan nog duurde het zo'n 45 minuten vooraleer we aan de top van de Teide waren. We hadden beiden onze warme wandeljassen meegenomen, voor het geval het echt koud was op die hoogte... maar doordat de hemel helemaal blauw was en er geen zuchtje wind stond, voelde de 10°C als aangenaam wandelweer aan. Boven op de top, waar de Teide nog actief is en verschillende fumarolen hete stoom uitpuffen, was het zelfs warm... normaal gezien valt de eerste sneeuw op de top van de Teide in oktober... Het warme weer dat wij hebben op Tenerife is heel atypisch en wordt toegeschreven aan de klimaatopwarming... maar in dit geval profiteren we daar van...

Ine had vooraf wat 'schrik' dat haar lijf de klim, op die hoogte, niet goed ging aankunnen. In Ethiopië op vulkaan de Erta Ale was dat het geval geweest... maar ditmaal lukte het Ine om zonder problemen, maar traag weliswaar, het hoogste puntje van Spanje te bereiken! Johan zijn voet, leverde ook geen problemen op op de best wel lastige ongelijke lavabrokken "trap"... Johan kan al dromen om ooit de Kilimanjaro te beklimmen ;-)

Onderweg terug naar onze afstapplaats stopten we nog even met de hele groep voor een plaspauze en drankje. We namen koffie en kochten lekkere koeken... die er na de busrit door de bochtige afdaling weer fijn terug uitkwamen bij Ine... allé, na zeeziekte heeft ze dus ook ineens touringcarziekte...

Het was best nog 'vroeg' toen Ine weer wat opgeknapt was. We besloten om opnieuw richting de Teide te rijden, maar ditmaal de weg tot aan de andere kant van het eiland te nemen. De dag voordien waren we teruggedraaid ter hoogte aan de kabelbaan, nu reden we dus verder door.

Deze kant van de Teide heeft veel basalten zuilen en heuvels, je ziet er verschillende kleuren lava en het is er, bij de afdaling, niet zó groen door dennen- en loofbomen.

We maakten geen wandeling. Daar hadden we geen tijd voor. Maar doordat we nu wel de verschillende stopplaatsen bezocht hebben, kunnen we één van de volgende dagen gewoon rijden tot de startplaats van een wandeling en dan hebben we daar alle tijd voor.