Langs het westen naar het noorden (dag 2)

We hadden heerlijk geslapen in Pension Cassandra. Door het uurverschil waren we wel best vroeg wakker... en dus op tijd klaar om te vertrekken. We hadden geen ontbijt bij ons verblijf genomen omdat we dat meestal te duur vinden voor wat we er effectief van eten (zeker wat Ine betreft).

Vanuit Buzanada reden we richting westkust in onze Hyundai. In het dorpje Adeje (niet Costa Adeje; foto 1)) stapten we naar het centrum. Het was 10u en 23°C: zalig temperatuurtje!... en dus aten we ons ontbijt op een terrasje. We liepen wat rond in het dorpje en zagen de trekpleisters stadhuis, het kerkje en het fort. Vanuit Adeje kan je ook naar een mooie kloof wandelen. Die wandeling moet echter gereserveerd worden omwille van een maximaal aantal wandelaars per dag... en daarvoor waren we te laat... niet erg: we kunnen de volgende dagen nog genoeg wandelen!

Vanuit Adeje namen we de "kustroute". We stopten even bij een uitzichtpunt op Los Gigantes. Dit dorpje kreeg deze naam omdat gigantische lavarotsformaties/kliffen er de kustlijn vormen. De hoogste komen zo'n 800 meter boven zee uit en ze vormen verschillende inhammen/baaien... Wij vonden ze wat tegenvallen, om wat we allemaal al eens gezien hebben... maar begrijpelijk dat 'gewone toeristen' het imposant vinden.

Vanuit Los Gigantes reden we het binnenland in. We kregen de Teide voor de eerste keer die dag te zien (foto 2) en verder reden we tussen bananenplantages, oude, groene lavavelden en kleine dorpjes. Onze volgende stopplaats was het kustdorpje Garachico. 

In de 16e eeuw werd in Garachico een fort gebouwd om het, toen, belangrijkste havenstadje te beschermen voor Engelse piraten. In 1706 bedolf een vulkaanuitbarsting echter een groot gedeelte van het stadje, waardoor het stopte met handeldrijven met uitvoer naar Amerika en Europa.  

In het kleine historische Garachico zijn verschillende historische gebouwen bewaard gebleven. We wandelden door de straatjes.

Aan een uitzichtpunt langs de kust lunchten we, waarna we verder reden naar Icod de los Vinos. Dit dorpje is bekend voor zijn wijnen, kazen, maar vooral voor de drakenbloedbomen... en daar wou Ine persé naar toe! Toen ze zes was en op Tenerife was, vond ze de bomen al geweldig... en dat is nog niet veranderd. Ine heeft een foto waar ze, als zesjarige, onder een drakenbloedboom zit. Ze dacht steeds dat dit de alleroudste was. Nu ze die alleroudste (600 à 800 jaar oud) nog eens zag (foto 3), weet ze niet of ze ook effectief met dát exemplaar op de foto staat.

We liepen nog wat rond in Icod de los Vinos, waar het overigens erg bewolkt was. in icod stonden alle terrassen opgesteld omdat later die dag Spanje tegen Duitsland zou spelen op het WK van Qatar en omdat het zondag was, was het er best druk... op het moment dat we er rondliepen, speelden de Rode Duivels tegen Marokko... en verloren ze met 0-2.

We zagen ook de kinderen met een typische bezigheid voor dit stadje bezig: op een ingevette plank glijden ze een straat naar beneden.

Nadat we boodschappen gingen doen, reden we naar het appartementje waar we zes nachten verblijven: Estancia Lucía in La Orotava. We zijn er héél tevreden mee: alles voorhanden, heel netjes... en als extraatje: zicht op de Teide!

Die Teide is de afgelopen weken weer bijna dagelijks aan het beven. Het aardoppervlakte rondom zou ook 'gezwollen' zijn. Of er een uitbarsting dreigt!? Hoogstwaarschijnlijk niet, hoor.