Regio Kacheti (14)

Na een nacht in Tbilisi startten we aan dag 14. We vertrokken op vrijdag 16 september '22 naar onze laatste Georgische regio: Kacheti. Deze regio is het grootste van het land en ligt helemaal in het oosten van Georgië... en is eigenlijk maar bekend om één ding : wijnbouw. Onze eerste bestemming in Kacheti had echter helemaal niks met wijn te maken.

De weg naar het David Garedzja-klooster, helemaal in het zuidwesten van Kacheti, zag er héél erg dor uit... geen druif te zien! Het leek wel alsof we in een woestijn terecht gekomen waren... erg mooi... in alle tinten van gelige ondergrond... De ondergrond was wel geen losse zand, maar zandsteen. Als je er langs reed, zag je het niet, maar als je in middenin stond, zag je overal kleine, vaak stekelige plantjes! Kacheti is sowieso een warme regio, maar hier was het toch erg warm. Van de weersvoorspellingen weten we dat het er zo'n 33 à 34°C was.

Het David Garedzjaklooster is een groot, in de rots uitgehouwen Georgisch-orthodox-kloostercomplex. Het ligt op en in beide hellingen van de berg Gareja. Het complex omvat honderden slaapcellen, verschillende kerken en kapellen, refters en woonverblijven in de uitgeholde rotswanden aan beide zijden van de berg. Aan één kant van de berg, de eenvoudig bereikbare kant, ligt het Lavraklooster. Hier ligt het oudste gedeelte (foto 1 en 2).

Om aan de andere kant van het complex te geraken, bij het Udabnoklooster (dat bijna hetzelfde er uit ziet als het Lavraklooster) moet je de berg over via een bergpad. Onderaan die kant van de berg ligt de grens met Azerbeidzjan. Dit is altijd een "spannende" regio geweest: de grens verschoof al eens in de loop der tijd. Omdat een tijdje voor wij in de regio waren, door het wegtrekken van Russische militairen in Nagorno-Karabach om in Oekraïne mee te gaan vechten, het conflict tussen Azerbeidzjan en Armenië weer aangewakkerd was, stonden er militairen in het gebied. Ine had al uitgemaakt dat ze niet persé naar de andere kant van de berg wou: het was ferm steil en erg warm, maar Johan wilde wel. Dit mocht echter niet uit veiligheidsoverwegingen... ach ja, dan beter niet, hè.

Vervolgens reden we, na de lunch in de buurt van het kloostercomplex, weer verder richting het oosten... en daar werd het terug groener... en stond de ene wijngaard na de andere.

Vlak voor we onze eindbestemming van de dag bereikten, stopten we nog aan het Bodbe-klooster... weer een klooster... maar dit is, voor de Georgiërs wel een héél belangrijk. De heilige Nino ligt er begraven en haar heilige bron ligt er. Hadden we geweten wat we uiteindelijk zagen van de bron en hoe ver dalen (en terug 'klimmen') het was tot aan deze heilige bron, dan hadden we waarschijnlijk geen bezoek gebracht... maar we 'ontdekten' het pas onderaan de heuvel. De heilige bron ligt ondertussen in een gebouwtje waarin je kan douchen ónder die heilige bron (foto 3)... Je moest in een wit gewaad, natuurlijk daar te koop, onder die douche en je zou gereinigd en geheeld zijn...

Volgens de legende zou de Heilige Maagd Maria in 319 in een visioen aan Nino zijn verschenen en haar hebben opgedragen om als apostel naar Georgië te gaan om daar de bewoners te kerstenen. Om haar tijdens de lange en gevaarlijke tocht te beschermen diende Nino een kruis mee te nemen dat ze vervaardigde met twee wijnranken die ze met haar eigen haar had vastgebonden. Aangezien de horizontale kruisstok krom was, ontstond op die manier een houten kruis met de hangende armen, dat later bekend werd als het Sint-Ninokruis of het wijnstokkruis. 

Overnachten deden we midden in het 'moderne' centrum van Sighnaghi in guesthouse Central.

Nadat we alles op onze kamer, voor twee nachten, gelegd hadden, wandelden we nog richting het oude stadscentrum (foto 4) en deden we nog een terrasje in het oudste cafeetje van het stadje.

Sighnaghi heeft 1.460 inwoners. Het heeft sinds 1801 stadsrechten en was een belangrijke marktplaats en centrum van de wijnbouw in Kacheti. Het is daarmee een van de kleinste plaatsen in Georgië met een stadsstatus. Het ligt op een hoogte van 760 meter boven zeeniveau in het Gomborigebergte.