Kazbegi - Gori - Borjomi

Als het 's ochtends goed weer was geweest, zouden we nogmaals, maar met de auto, naar de Drievuldigheidskerk van Gergeti gegaan zijn. Het was iets minder mistig dan eerder, maar nog steeds te mistig om de hele omgeving te kunnen zien... dus hebben we de kerk van Gergeti niet zoals op die bekende foto's gezien.

Voor onze volgende bestemming moesten we de hele Georgische Militaire Weg weer af en voorbij de hoofdstad. 

Onderweg vroegen we George, onze chauffeur/gids, naar de samenstroming van de witte en zwarte rivier waarover we lazen. Zijn uitleg kwam er in feite op neer dat dit niet bestond. Toen we even stopten, wandelde Johan een stukje terug... tot aan die samenstroming van die witte en zwarte rivier! en jawel, daar moest George toch mee geconfronteerd worden!

Op foto 1 zie je deze samenvloeiing van de Mtioeleti- en Goedamakari Aragvi, respectievelijk ook wel de witte en zwarte Aragvi genaamd, in Pasanaoeri... en geef toe, dat ziet er niet uit alsof dat niet bestaat ;oD Op het moment dat wij er waren, waren de twee stromen, zoals je ook ziet, niet zo breed als ze kunnen zijn (bv. na het smelten van de sneeuw in de vergen).

In Gori stopten we om een museum te bezoeken... het Stalin Museum. Jozef Stalin werd namelijk in Gori geboren. Hij was dus een Georgiër.

Stalin woonde de eerste vijf jaar van zijn leven in het huisje op foto 2. Zijn broers en zussen stierven door de armoedige omstandigheden waarin het gezin leefde. Zijn vader, een agressieve schoenmakersknecht, vertrok op zijn vijfde met de noorderzon. Van Stalin werd verwacht dat hij priester werd maar hij werd (o.a.) voor zijn revolutionaire ideeën van school gestuurd.

Stalin was eerst revolutionair en Bolsjewiek tegen het Keizerrijk Rusland en werd, aan de macht, autocraat en later dictator van de Sovjet-Unie... en van zijn start als marxist bleef toen maar weinig meer over! Onder andere door hem heeft communisme zo'n negatieve lading...

We vreesden dat we, tijdens het museumbezoek met de museumgids, een verheerlijking van de man te horen, gingen krijgen. Verrassend genoeg kregen we feiten te horen: positieve maar ook negatieve. Er werd zelfs gezegd dat de Sovjet-Unie veel fouten heeft gemaakt, dat er veel doden zijn gevallen en dat Stalin, als leider van die Sovjet-Unie, daar dus verantwoordelijk voor te stellen is. Sinds enkele jaren is ook een onderdeel aan het museum toegevoegd waarbij de gruwel van Stalins beleid in beeld gebracht wordt!

Vijftien kilometer buiten Gori lag onze volgende bestemming: Uplistsikhe (foto 3). Dit is een verlaten grotstad die aan de oever van de Mtkvari/Koera lag. 

De stad ontstond rond de 10e eeuw voor Chr. Ze was, op z'n hoogtepunt, zo'n 8 ha groot. In de 8e eeuw, kende Uplistsikhe een tweede bloeiperiode. Het werd de residentie van de koningen en op de hoogtijdagen woonden maar liefst 20.000 mensen in de stad. Er kwam een einde aan de stad in de 12e eeuw. De legers van de Mongoolse heerser Ögedei Kahn verwoestte toen de stad.

George gaf een rondleiding. Hij had weinig te vertellen, moest tussendoor steeds telefoontjes plegen en berichtjes versturen, leek vanalles te verzinnen en hij wilde vooral zo snel mogelijk naar de uitgang... maar dat was niet ónze bedoeling. We hadden'm zelfs 's morgens gezegd dat we onze tijd wilden nemen in deze grotstad... resultaat: een eerste bom ontplofte... 

Die avond overnachtten we in Bordzjomi, maar niet voor we water van de bron gingen halen in het park... Het was wel verrassend dat dit water warm was... en zóó vies! Als het water afgekoeld was, was de smaak nóg viezer: het smaakte heel erg zout en naar zwavel. Dat het water van vulkanische oorsprong was, zoals de reclamecampagnes van Borjomi-water laten weten, geloofden we meteen met zo'n smaakje er aan!