Zondag 31 juli '22 - Esperanzah (3)

Afgelopen zondag sliepen we eens goed uit in onze hotelkamer bij Namen. Nadien reden we naar het centrum van de stad. In het verleden zijn we er eens naar de citadel geweest, maar we kunnen ons niet herinneren dat we toen ook de stad in gegaan zijn.

Terwijl we brunchten, zochten we uit wat we gingen doen in de hoofdstad van Wallonië... en via de app Street Art Cities stuitten we op het "Parcours Isaac Cordal": een route van een tweetal kilometer langs de 'typische' beeldjes uit de reeks "Cement Eclipses" van de Spaanse kunstenaar Isaac Cordal. Zijn beeldjes, van zo'n 20 cm groot (foto 1), stellen (trieste) ambtenaren voor. 

Met zijn werk stelt de kunstenaar zich vragen over de consumptiemaatschappij, sociale ongelijkheid en de plaats van de kleine man in onze hedendaagse samenleving... en die kleine man(netjes) vonden we op verschillende gevels, meestal tegen de eerste verdieping op een elektriciteitsdoosje, een baksteen, een gevelversiering enz. We vinden dat altijd een leuke manier om een stad te ontdekken. Ook liepen we voorbij verschillende elektriciteitskastjes met graffiti, in het thema "Namen bloemenstad". Veel was er niet te zien in de stad, al vonden wij bijna alle mannekes! ;oD ...die mannetjes zien er vaak érg treurig uit, alsof ze het absoluut niet meer zien zitten in het leven... het zette toch ook aan tot nadenken... naast het enthousiasme van het "speurwerk"...

Eigenlijk heel toevallig, al vertellend over één van onze campeerplaatsen in Polen bij bunkers van Hitler, zogenaamde Führerhauptquartieren, kwamen we er achter dat Hitler in België ook een bunker heeft gehad. Dat wisten we helemaal niet! We zochten uit waar dat was en besloten er eens heen te gaan als we in de buurt waren... alleen, "in de buurt" waren we tot nog toe nog niet echt: Brûly-de-Pesche, het dorpje dat Hitler innam en waar hij zijn bunker bouwde, ligt helemaal tegen de Franse grens. Ook dit weekend waren we niet écht in de buurt, maar we waren wel erg benieuwd... en besloten we dat we dichtbij genoeg waren en ook tijd genoeg hadden om naar de "Wolfsschlucht I" te gaan.

Het was een uurtje rijden vooraleer we er waren. In het dorpje volgden we de aangegeven nummering van de herinneringen aan de tijd dat Hitler het dorpje overnam. De bewoners van Brûly-de-Pesche en van de omliggende dorpjes werden begin juni 1940 bevolen hun huizen te verlaten en werden gedwongen om, met hebben en houden, naar Philippeville en verder noordelijk te stappen. Ze zouden pas vele dagen later te weten komen waarom ze weg moesten.

Hitler verbleef tussen 6 en 28 juni 1940 in Brûly-de-Pesche om de Slag om Frankrijk te coördineren en leiden. Het café, de school en de kerk van het dorpje werden ingericht om te gebruiken als coördinatiecentrum. In het bos werden twee grote houten chalets gebouwd: één als tijdelijk onderkomen voor Hitler en eentje als vertiercentrum voor de aanwezige nazi's. Er werd ook een bunkertje gebouwd, met muren van een tweetal meter dik (foto 2), maar eigenlijk enkel om Hitler en maar enkele anderen te laten schuilen bij bombardementen... die niet volgden omdat men niet wist waar Hitler zich op hield. 

Voor de bunker en chalets (replica's) moesten we inkom betalen... en hadden we pech dat we bijna anderhalf uur moesten wachten vooraleer we binnen konden: we waren net daar toen de begeleide toer bezig was. We besloten dan om op het terras van het café iets te drinken terwijl we wachtten.

Eerst kregen we een documentaire te zien en nadien konden we op het domein rondlopen, daar waar Hitler 82 jaar eerder liep... De bunker is echt klein. Er zouden niet veel mensen in veiligheid gehouden kunnen worden... maar ja, wat boeide Hitler dat...

Na deze Wolfsschlucht I werden ook Wolfsschlucht II en III gebouwd, beide in Frankrijk.

Tegen 18u waren we terug in Floreffe, voor onze tweede 'dag' Esperanzah. We zagen, nadat we aten, drie concerten, waarvan dat laatste een reggaeconcert was: Hempress Sativa, die haar eerste concert op Europese bodem gaf op het podium waar Johan op Reggae Geel verantwoordelijk is (2017).

Toen we iets na tienen naar de auto terug wandelden, zagen we nog een hazelworm op het fietspad... toen we er aankwamen, hield hij zich 'dood' in de vorm van een dubbele winkelhaak... bizar... goede "camouflage" overigens... maar mislukt!

Ine was van plan om in het weekend niet al te veel te wandelen omdat ze weer wat last had van haar linkerknie... maar dat was niet echt gelukt... We hadden 10 km gestapt zondag... en we hadden veel gezien! Een geslaagd weekendje!