Begin maart 2020, ongeveer één jaar geleden dus, maakten we allebei SARS CoV-2/COVID-19 door. Toen hadden we dat niet door, want op dat moment was de aandacht voor het ondertussen alombekende virus, nog niet zoals het had moeten zijn : er werd nog gezegd dat gewone griep véél erger was en dat je enkel COVID-19 zou hebben als je erg hoge koorts en geur- en smaakverlies had... en dat hadden we niet... en dus gingen we gewoon werken en reisden we naar en door Zuid-Portugal, al snuttend en niezend...
Naderhand, toen meer bekend werd over de milde symptomen, vermoedden we dat we toen, begin maart '20, de ziekte wél doorgemaakt hadden... en dat werd bij beiden bevestigd door de aanwezigheid van antistoffen.
...en doordat er toen, in het begin van de pandemie, zo over de ziekte geminimaliseerd werd, hebben wij dus hoogstwaarschijnlijk heel veel mensen ziek gemaakt... :-(
Ine liet afgelopen vrijdag nogmaals bloedprikken en o.a. testen op antistoffen voor COVID-19. Hieruit blijkt dat ze, één jaar later, nog stééds voldoende antistoffen heeft om zichzelf te beschermen tegen de zwaarste symptomen van het virus!
Met of zonder reeds aanwezige antistoffen raden de wetenschappers sowieso nog aan om zich te laten vaccineren, wat Ine dus zéker nog gaat laten doen... om zo, samen met hopelijk een groot gedeelte van de bevolking, groepsimmuniteit te bekomen... om zo het zorgpersoneel in de ziekenhuizen te ontlasten... en om ook voor onszelf een extra troef te hebben om weer te kunnen reizen, naar evenementen enz. gaan...
Doordat Johan ondertussen al één dosis van een COVID-19-vaccin kreeg en morgen de tweede dosis krijgt, zal bij hem niet meer gecontroleerd kunnen worden of hij, een jaar later, nog steeds antistoffen heeft... want hij zal er sowieso hebben door het vaccin...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten