Gisteren bezochten we "Expo Dalí" in het station van Luik. Het was geen "standaard" expositie van enkel maar schilderijen... daar vinden we namelijk helemaal niks aan...
In "Expo Dalí" waren voornamelijk beeldhouwwerken en schetsen te zien van de bijzonder excentrieke Catalaan... én erg interessante informatie over welke betekenissen terugkerende thema's inzien werk hebben...
De kunstenaar Dalí is nog vreemder dan hij lijkt in zijn kunstwerken... ;oP
Salvatore Dalí werd onder andere de man die hij was doordat hij precies dezelfde naam kreeg als zijn broertje dat vóór hem stierf... hij zag zichzelf daardoor als zowel levend als dood...
door de dood van zijn broer werd hij overbeschermd door zijn moeder, die hij ook vaak afbeeld in zijn werken...
De vaak voorgestelde brandende giraf is het mannelijke kosmische monster van de Apocalypse... waarmee hij catastrofes uitbeeldt.
De neushoorn symboliseert 'kracht' in de werken van Dalí.
De olifanten van Dalí hebben dunne, breekbare, lange insectenpoten. Ze zijn het symbool van de mens die door de zwaartekracht aan de aarde geketend zit maar die altijd naar het hogere streeft. Gevolg is dat alleen de benen uitgerekt worden en de poten aan de grond genageld blijven.
De man had een grote schrik van sprinkhanen, die hij regelmatig in zijn werken liet terug komen. De mieren laten, volgens hem, de verderfelijkheid van het leven zien.
Hij stelt de ontastbare tijd voor als slappe klokken omdat tijd op zich niks voorstelt. Tijd wordt pas belangrijk al iemand hem invult... waardoor herinneringen ontstaan...
Lege lades in (vrouwelijke) lichamen vertellen over lades / lagen van de menselijke geest, de complexen, de zonden... die lades worden tijdens het leven gevuld...
Dalí is een surrealistische kunstenaar. Zelf ziet hij zichzelf als dé surrealist.
Surrealisme houdt in dat er een grote belangstelling is voor het onbewuste, de dromen... waarover ook de theorieën van Freud gaan. Dalí was een bewonderaar van hem.
Als gevolg van vergankelijkheid van het leven is het, aldus Dalí's kunst, nodig dat vele zaken "ondersteund" worden... Hij toont dit door ondersteuning van krukken... Deze
symboliseren handicaps en zwakheid, maar zijn ook instrumenten van kunst en intelligentie die de gebruiker in staat stellen om bovenmenselijke prestaties te verrichten...
Verschillende kunstwerken van Dalí hebben er een boon in afgebeeld... een verwijzing naar zijn Spaanse afkomst.
"Dalí wil onze verbeelding prikkelen. Daarvoor maakt hij gebruik van het visuele spel, dubbele beelden, onzichtbare voorwerpen. Hij doet dat aan de hand van een methode die hij zelf bedacht: de paranoïde-kritische methode. Dalí doet een beroep op zijn dromen en zijn onbewuste (droombeelden, obsessies) om zijn werken tot stand te brengen."
De tentoonstelling was écht de moeite!
De tijd vloog er om! We liepen er zo'n tweeënhalf uur rond!
In eerste instantie waren we van zin om nog het centrum van Luik te bezoeken. Dit ligt echter vrij ver van het station. Hierdoor gingen we, tijdens een koffietje, bedenken wat we gingen doen... en kwamen we op een ander idee: Johan had nog een paar spulletjes nodig voor in zijn muziekkamer... en dus reden we naar de Ikea van Luik in plaats van naar het centrum.
Terugrijden vanuit die Ikea naar huis ging niet echt "vlot". Door wegenwerken stonden we zo'n uur in de file :-(
Geen opmerkingen:
Een reactie posten