Verschrikkelijk weer en verschrikkelijk weer...

Over Ine:

Ine "vecht" altijd hard om een zo normaal mogelijk leven te hebben,
om gewoon te kunnen gaan werken,
op vakantie te gaan en
andere dingen te doen waar ze heel veel waarde aan hecht.

En oké, dat maakt dat ze andere zaken NIET of niet zo goed doet,
maar daar trekt ze zich tegenwoordig NIKS meer van aan!

Maar altijd zijn er dagen waarop het allemaal niet zo goed lukt. Natuurlijk ligt dit voor een groot gedeelte aan Ine zelf:
als ze zich forceert, als ze té veel doet, als ze bewust of onbewust even sch*t heeft aan haar ziekte en tóch gewoon doordoet,
maar als het weer te (lucht)vochtig, koud, nat en winderig is, heeft Ine het moeilijk om zelfs de 'gewone' dingen te doen. Voor Ine voelt het dan dat deze weersomstandigheden zich afspelen in haar eigen lichaam:
haar hele lijf zwelt (lichtjes) op door het vastgehouden vocht;
haar botten lijken omringd door een ijskoud 'vliesje';
ze heeft nu weer héél koud dan weer heel warm en is zweterig
en haar humeur is erg wisselend en negatief...
en ook worden de ALTIJD al aanwezige pijnen en het grieperige gevoel verergerd...

Maar Ine laat zich niet kennen hoor!
Ze geeft zich niet gewonnen aan de fibromyalgie die in haar leven binnensloop...
maar uit ervaring weet ze dat ze nu beter niks doet en haar actieve leven best pas maandag of zo weer oppakt...
:-(

En het is grof,
maar eigenlijk zou Ine willen dat iedereen die Ine ooit lui genoemd heeft,

of die ooit gezegd of gedacht heeft dat Ine thuis of waar dan ook niks doet,

of Ine ooit aangekeken hebben met een beledigende blik als ze bleef zitten, bleef liggen of niks deed...
- En ja hoor, IEDEREEN, heeft zich daar al schuldig aan gemaakt -
dat die mensen gewoon eens vijf minuten moeten doormaken wat Ine alle dagen, dus niet eens tijdens de ergste dagen, doormaakt...
Waarschijnlijk zou dat de énige manier zijn om te weten wat het leven met chronische pijn is en inhoudt...
Maar dat is het gevoel dat Ine vandaag heeft, tijdens een slechte dag...

Als ze morgen, overmorgen of de dag daarna weer haar "gewone" pijnen en ongemakken heeft, zal ze niemand die vijf minuten toewensen... want dit wens je niemand toe...