Van 'Cantueso' naar Ventas de Zafarraya en terug

Gistermorgen sliepen we uit. Dit maakte dat we, na onze brunch, pas om 12u op pad gingen.

We voegden verschillende routes die we hadden gekregen van de eigenares van 'Cantueso' samen. We konden de wandeling gewoon van aan ons 'wit huisje' starten.

Vervolgens volgden we een oud treinspoor dat vroeger van Periana naar Ventas de Zafarraya liep. Van het treinspoor is niks meer over. Op dit moment is het een zand-/puinweg die enkel gebruikt wordt door olijf- en amandelboeren en jagers.

Tijdens de route liepen we langs kilometerslange olijfboomvelden, met hier en daar wat amandelbomen tussen. De vergezichten die we zagen waren die van bergen aan de ene kant en stuwmeer Viñuela aan de andere.

Onderweg kwamen we regelmatig boeren en jagers tegen die allemaal vriendelijk hun hand op staken... Bijna ongezien in Andalucië en zéker bij ons.

Het zal maar zo'n 18° geweest zijn maar tussen die velden, in de zon en uit de wind was het érg aangenaam en lekker warm om te wandelen. Op andere stukken waaide het dan weer erg hard waardoor het erg koud en moeilijk lopen was.

Door enkele rust- en fotostops, een drankje mét tapas in Ventas de Zafarraya kwamen we rond 17u, vijf uur later dus, terug aan aan Cantueso. Onze wandeling was zo'n 21km lang.

's Avonds reden we naar het centrum en aten media- en raciones... in een vettig lokaal bar/restaurantje waar we natuurlijk veel te veel van bestelden ;-) Maar lekker!