Dit jaar waren we dus al eerder van de partij! Al sinds het programma van 2011-2012 bekend was van De Werft waren we nieuwsgierig naar de voorstelling van gisteravond...
Het zou immers ook de eerste keer zijn dat we de Duitsers van 'Familie Flöz' aan het werk zouden zien. Blijkbaar stonden ze voordien al 'n paar keer in Geel, maar viel het ons niet op in hun programma...'Familie Flöz' zijn vier mannen uit Berlijn die theater maken met maskers... Poppentheater-achtig? Totáál niet!
In de voorstelling die wij gisteren zagen, 'Infinita', wordt het begin en het einde van het leven getoond:
Drie kleine jongens en een meisje en vervolgens vier oude mannen, een oude vrouw en een verpleegster...
Prachtig en grappig hoe een "kleine" jongen zichzelf leert opdrukken... vervolgens leert rechtstaan... gepest wordt door oudere kinderen... en die vervolgens gaan spelen met elkaar... en even met het publiek... Máár wij vonden de stukken met de oudjes, de stukken met jong en oud alterneerden, de beste!
In de voorstelling die wij gisteren zagen, 'Infinita', wordt het begin en het einde van het leven getoond:
Drie kleine jongens en een meisje en vervolgens vier oude mannen, een oude vrouw en een verpleegster...
Prachtig en grappig hoe een "kleine" jongen zichzelf leert opdrukken... vervolgens leert rechtstaan... gepest wordt door oudere kinderen... en die vervolgens gaan spelen met elkaar... en even met het publiek... Máár wij vonden de stukken met de oudjes, de stukken met jong en oud alterneerden, de beste!Deze stukken waren subtieler en toonden allerlei emoties... Wat op zich vreemd was want de maskers bleven dezelfde en tóch leek het dat er verschil in zat als de personages lol hadden of droevig waren... Inderdaad: de emoties waren erg duidelijk af te lezen uit de lichaamstaal van de acteurs, maar vooral het feit dat je zo meegesleurd werd door het verhaal maakte waarschijnlijk dat je zelf, als toeschouwer, heel wat emotie ziet die er eigenlijk niet IS... Toch vreemd! Knap gedaan van die Duitsers!
Ook de oudjes gaan elkaar pesten, het cliché van de veel te drukke en onpersoonlijke verpleegster wordt bevestigd, rollators, wandelstokken, luiers en bedpannen passeren én er wordt veel muziek gemaakt: Cello, piano, muziek uit een "radio" maar ook van de wandelstokken van de heren...
Het was echt de moeite! Als we ze, met een andere show, nog 'ns ergens kunnen gaan zien, doen we dat zeker!
Voor de geïnteresseerden: Hun agenda... Ze komen nog verschillende voorstellingen doen in Nederland en Duitsland, ook in Spanje ed. staan ze op podia...
Enne vandaag, vrijdag en zaterdag heeft het YELLOW CITY COMEDY FESTIVAL nóg veel te bieden... Voor jong en oud trouwens! Er zijn nog kaartjes weten we uit goede bron! ;o)
Wij zullen in ieder geval zaterdagavond weer op de stoeltjes van De Werft zitten!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten