Tifnite & Oued Massa

Vanmorgen liep ons wekkertje al om 7u af...  en dat deed toch wel een beetje pijn ;o)  Na een douche en een lekker uitgebreid Marokkaans/Engels/Continentaal ontbijt stapten we in de jeep die ons kwam oppikken om mee op excursie te gaan.  We dachten dat we maar met een klein groepje waren: wij met een Waals koppel met puber... maar toen reden we een parking op waar nog drie 4x4-jeeps stonden te wachten...  Ach ja, dat weet je als je op excursie gaat, he ;o)

We reden van Agadir naar het kust-en vissersdorpje 'Tifnite'... dat op een spookstadje léék... totdat we hoorden dat er nog mannen in de totaal onderkomen huisjes wonen...  Jee!  Onverwacht toch een cultuurshock!  In de krotten verblijven mannen tijdens de periodes (lees: maanden) dat ze werken.  Hun werk: vissen ofwel vanuit bootjes ofwel van langs de kustlijn.  De vrouwen, kinderen en de rest van de families wonen zo'n 40km hogerop in de bergen.  Enkel met feesten en tijdens feestperiodes (bv. Ramadan) komen de mannen naar huis...  Helemaal geen luxueus leventje dus!  We weten meteen waarom Marokkanen naar Europa komen...

Nadat we het trieste vissersdorpje (en de nieuwsgierig neusende mannen) verlieten en wat door de duinen reden, stopten we opnieuw.  Ditmaal kregen we weer "verrassende" zaken te zien:  Grotten uitgehouwen in de kliffen, waarin men vroeger
woonde...  Later werden ze gebruikt als stokkageplaatsen en tegenwoordig worden ze verhuurd voor mensen die enkele dagen willen vissen en ondertussen een eenvoudig onderkomen willen...

We hebben al heel wat gezien en zijn wel wat gewoon... maar een aantal toeristen moesten toch even slikken... dat zal wel besloten we toen we nadien de toeristeninformatie van de reisbureaus erop nasloegen!  Hierin schrijven ze over deze ab-so-lute armoede dat in het dorpje Tifnit "rustieke" huisjes staan en dat men het "schilderachtige leven" van de vissers kan zien in de grotten tegen de kliffen...  We zijn eigenlijk nog meer geschokt van deze informatie dan van het zien van het dorpje en de grotten!

Na een wandeling langs deze grotten, over het strand en de lava... érg oude lava, reden we weer wat verder over bobbelige en hobbelige zandwegen.  Het werd groener en groener naarmate we het nationale park van Sous Massa meer en meer naderden.  Hier stonden we even stil bij de totaal andere levensstijl dan de vissers.  Hier leeft de bevolking namelijk van landbouw.  De vuchtbare grond zorgt er namelijk voor dat deze goed te verbouwen is... maar nog geen luxueuze toestanden daar, hoor!  Iedere boer heeft er minstens één ezel die hij gebruikt bij zijn werk.

De laatste stop was er eentje aan een pottenbakkerij en cafeetje...  Hoe kan een excursie ok zónder de plaatselijke middenstand te spekken ;o)  Ach ja, niet erg.  We dronken wat, genoten van de 24°C en het zonnetje en Ine 'vloog' eens door de potten-/taginewinkel.

Onderweg naar Agadir kwamen er steeds meer wolken opzetten... en weg was de zon voor de rest van de middag.

Namiddag deden we niet zo heel veel bijzonders: we zaten op het terras van de zwebad/tuinbar, computerden wat en liepen nog eens naar "oud" Agadir.  "Oud" staat voor vlak na de aardbeving van 1960, want toen werd heel Agadir, op de burcht na, verwoest.

Om naar daar te gaan, staken we niet simpelweg de straat over...  We liepen tot halverwege de dijk en liepn door de "vogeltuin" omhoog naar de oude stad.  Deze vogeltuin heeft verschillende kooien met allerlei vogels, maar ook apen, een soort bok, een paar nep-watervallen en een speeltuin.  Weinig te zien dus... op vele triestige vogels en dieren... en héél veel Marokkaanse gezinnen na!  Blijkbaar is het een populair zondag-uitje ;-)

Zo, dadelijk een douche en een lekkere tagine of zo en daarna vroeg onder de wol...  Morgen gaan we naar het mooie Essaouira...  En daarvoor worden we al om 7u (jawel, zó vroeg) opgehaald...

Fijne zondagavond nog... en een rustige weekstart !