Vanalles

Toen Ine vanmorgen aan Johan vroeg wat er vandaag allemaal op het programma stond, kreeg ze als antwoord "Vanalles".  Op dat moment vond Ine dit antwoord niet specifiek genoeg... maar moest ze nu zelf moeten omschrijven wat we vandaag allemaal gezien en gedaan hebben, dan zei ze ook "vanalles" ;-)

De ochtend begon met een érg aangrijpend monument...  We waren er allebei echt stil van...  Ine vond het zelfs allemaal heel erg akelig... 

Dicht bij Riga ligt een plaatsje dat Salaspils heet.  We gingen er niet naartoe vanwege de 'pils' (= paleis)... maar omwille van een oorlogsmonument.

In 1941 richtte de Nazi's in Salaspils het concentratiekamp 'Kurtenhof' op.  Het kamp bestond drie jaar.  Toen de Duitsers er in 1944 vertrokken, omdat het Rode Leger dichterbij kwam, brandden ze alles plat om de gruwelen die er zich voordeden te verdoezelen...  Maar dat is dus niet gelukt...  Meer dan 100 000 mannen, vrouwen en kinderen, de meesten van hen Joods, werden in Kurtenhof gedood... onder hen waren ook Belgen en Nederlanders...

Het oorlogsmonument werd in 1967 opgetrokken.  Ter hoogte van de vroegere toegangspoort van Kurtenhof werd een brede, hoge en holle muur geplaatst.  Deze symboliseert de scheiding tussen leven (vóór de muur) en dood (achter de muur).  Toen wij naar de muur toeliepen reed er net een trein voorbij.  Dit maakte een oorverdovend geluid...  Zo zal het in 1941, 42, 43 en 44 ook geweest zijn... al stopt de trein niet meer ter hoogte van het monument...

Achter de muur, op een groot open grasplein, staan vier erg grote beelden (foto 1):  Eentje kruipt, deze symboliseert de kracht en het volhouden van de mensen die er stierven, een vrouw zit op haar knieën, dit beeld symboliseert de schaamte, een derde is een moeder met haar kinderen wat het afzien symboliseert en het groepje van drie standbeelden staat voor de samenhorigheid van degenen die in het kamp zaten.  Ondertussen hoor je stééds geklop uit een soort altaar komen.  Dit klinkt als een hartslag.  Dit herinnert aan het einde van de vele levens in Kurtenhof... 

De grauwe, grijze dag die het vandaag was, zorgde voor een bedrukte sfeer...  Die helemaal past bij zo'n monument...

In het stadje 'Sigulda' bekeken we het een en ander.  We zagen er het oude en het "nieuwe" (ondertussen ook al gerestoreerde) 'Ordekasteel', de sobere kerk, Gütmans grot, Maya's grot en het rode 'Turaida's kasteel'.

Naast de vermelde twee kastelen is er nog een kasteel in Sigulda.  Dit bezochten we niet wegens toch maar een ruïne, tijdgebrek én wegens nóg maar 'ns betalen...  Sigulda is toeristen gewoon en buit ze gewoonweg uit!  (als we bijvoorbeeld een kabelbaanlift genomen hadden naar die ruïnes van dat derde kasteel, had ons dit zo'n € 28 gekost!  Écht waar!  Zwaaaaaar overdreven dus!  Geldwolven!  Bah!... en bovendien kon je er ook met je auto parkeren...)

De omgeving van Sigulda is erg mooi.  Het stadscentrum zelf, de ordekastelen en de kerk liggen in een dal van de vallei 'Gauja' dat werd uitgeroepen als nationaal park.  De grotten liggen halfweg een heuvel en het Turaidakasteel met bijhorende mini-Bokrijkachtige site liggen bovenop een heuvel (foto 2).

Vervolgens reden we nog naar de grootste zandsteenheuvels van Letland.  Hier maakten we ook een klein wandelingetje... door het bos waar vroeger veel en vaak heksen liepen en samen kwamen ;-)

In Césis stopten we nog bij een oud en nieuw kasteel.  We waren van plan om nog even in dit centrummetje rond te neuzen... maar dat was snel gedaan wegens ongelofelijk doods, saai en onderkomen...  Ach ja ;-)

In Valmiera, net als de rest van onze stopplekken van vandaag, in Noord-Letland, slapen we vannacht... en hopelijk slapen we er héééééél erg goed want Ine haar fibromyalgie is nogal fel aanwezig vandaag :-(

Morgen bezoeken we nog enkele Letse bezienswaardigheden en dan steken we de grens met Estland over...  En van dan af veranderde Johan ondetussen onze reisroute...  Dus pa Sus: vanaf morgenavond kan je onze route niet meer volgen op je schemaatje...  We besloten namelijk dat we het Estse Eiland 'Saaremaa' niet gaan doen en daarvoor in de plaats ook wat meer van oostelijk Estland gaan verkennen...